Peter Dedecker

Het grote nieuws ligt ondertussen al een dikke twee weken achter me, en ook de voorbereidingen voor mijn nieuwe uitdaging schieten goed op, maar het blijft allemaal enorm wennen natuurlijk. Zo moet ik duidelijk op mijn woorden letten, want voor ik het weet wordt een twitter-berichtje meteen opgepikt en vermeld in de krant. Hier geen probleem natuurlijk, ik sta daar uiteraard nog steeds achter. Verder verliepen mijn eerste contacten met de media als (toekomstig) Kamerlid uitsluitend positief: zowel van dit artikel als het eerste interview met Actua-TV, hoewel ik daar best zenuwachtig voor was, ben ik zeer tevreden. Dat laatste is ook hieronder te bekijken of op youtube. Ik moet wel duidelijk werken aan mijn stopwoordje ;-)

Tijdens de campagne trok ik met GMF op studiereis naar Freiburg. Van het beloofde verslag was door de drukte niet veel in huis gekomen, maar gelukkig heeft het GMF er wel werk van gemaakt. Hieronder neem ik dan ook graag hun lijst van 12 goede ideeën voor Gent integraal over, met nog een extra woordje eigen commentaar onderaan. In het merendeel kan ik me heel goed terugvinden. Een beperkte selectie uit mijn foto's vind je op Flickr (klik op deze hieronder voor een grotere versie) terwijl je voor nog meer foto's terecht kan bij Kobe.

De goede uitslag van vorige week heeft voor mezelf redelijk wat gevolgen. Niet alleen mag ik me binnenkort in het groene pluche nestelen om parlementair werk te verrichten, ik moet ook een andere periode (gedeeltelijk) afsluiten. Momenteel werk ik immers als assistent-onderzoeker in de vakgroep informatica van Hogeschool Gent, waar ik labolessen geef en studenten begeleid bij hun masterproef, terwijl ik werk aan een doctoraat aan de UGent, bij de onderzoeksgroep IBCN. Wat daarmee? In de politiek moet je je er immers van bewust zijn dat elke dag je laatste dag kan zijn. Voor je het weet trekt iemand ergens een stekker uit. Daar over overleggen was dan ook mijn eerste taak maandag, kwestie van wat te bekomen van de uitslag.

Vorige maand kondigde ik aan mee te dingen naar een kamerzitje vanop de 4e plaats. Een van de zogenaamd "beschermde plaatsen", gelabeld als "strijdplaats". Toen men mij dat wist te melden, was ik uiteraard bijzonder blij met deze prominente plaats, maar dacht ik eerder dat het om een kamikazeplaats ging: een plaats waarvoor men de grootste gek zoekt, die dan alles geeft, waarna die er toch net niet bij is. Vier zetels zou immers al veel zijn, laat staan dat die ook effectief naar mij zou gaan met twee sterke dames achter mij en een parlementslid als lijstduwer.

Een eerlijk antwoord van 10 seconden uit een debat van een uur met Bart De Wever gisteren in De Ochtend, werd meteen voorpaginanieuws: De Wever wil Brussels Gewest afschaffen! Zotjes! Echt?

Ik kreeg de laatste tijd redelijk wat vragen over ons programma. Sommigen vinden dat we vorig jaar naar de kiezer trokken met een uitgesproken links verhaal, met ondermeer de Vlaamse hospitalisatieverzekering en de aanvullende kinderbijslag, en nu met een rechts verhaal van activering, sanering, en beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd. Inconsistent? Neen, uiteraard niet. Dit past namelijk in één consistent verhaal, een verhaal van verantwoordelijkheid.

De campagne is dit jaar bijzonder kort, waardoor een en ander moeilijk voor te bereiden valt. Dat daarbij foutjes gemaakt worden, zoals eerder aangehaald, is normaal. Maar door die korte campagne, en vooral ook door tijdsgebrek doordat ik ondertussen ook mijn twee thesisstudenten deftig probeer te begeleiden en er nog wat ander dringend werk is, is een en ander dit jaar niet gelukt.

Vanavond stond mijn eerste grote publieke debat op de agenda, georganiseerd door FZO-VL in De Centrale. Op het laatste moment liet Annelies Storms zich nog vervangen door (eveneens socialist nu) Bert Anciaux, terwijl Mathias eveneens afzegde en Mahmut Öz de honeurs in zijn plaats mocht waarnemen.

Ondertussen is de campagne volop bezig: affiches worden geplakt, borden worden geplaatst, en de blijde boodschap wordt aan de man/vrouw gebracht.