Hoeveel pech kan een mens hebben op één dag?

Jaja, het was echt mijn dagje niet vandaag. Het was de eerste dag van mijn stage bij Siemens, en ik heb nog geen enkele dag gehad met zovele malen pech na elkaar...

Het begon al 's ochtends vroeg. Opstaan om 6u is echt mijn ding niet. Als ik dan ook nog eens nietsvermoedend onder de douche ga staan en merk dat we gedurende drie dagen geen warm water hebben, is de dag al goed gestart. XX(

Daarna ging het in zeven haasten naar het station. Met de fiets door het onweer en de gietende regen. Het is gelukkig niet ver, maar toch ver genoeg om helemaal doorweekt te zijn. XX(

Even later zit ik op de trein. We zijn nog maar net vertrokken, of er valt een doordringende verbrande geur waar te nemen in de wagon. De oorzaak was een geblokkeerde rem. Dit werd vrij snel opgelost tijdens de halte in Wetteren, doch hierdoor kwam ik net op tijd aan in het station van Mechelen om mijn trein richting Lier/Herentals te zien vertrekken. :'( Gevolg: een uur wachten tot de volgende.

Op de trein naar Wolfstee merk ik dan dat mijn buitenband blijkbaar redelijk versleten is. Er is een gat in geraakt, waardoor de binnenkant er als een blaasje naar buiten komt. Ik geraak er nog mee tot op Siemens, maar neem mezelf voor om die zeker morgenvroeg bij een fietsenmaker binnen te steken. Morgenvroeg heb ik echter niet gehaald. Als ik wou vertrekken om nog snel mijn trein van 16u41 te halen, stond mijn band al helemaal plat. Dag trein, dat worden overuren...

Nu ja, gelukkig zijn er vriendelijke collega's die mijn fiets wel naar een fietsenmaker willen voeren. Jammergenoeg lukt het de eerste niet om mijn fiets in zijn auto te krijgen. Gelukkig is er een andere collega (eigenlijk mijn baas ;-)) die bevestigt "binnen vijf minuutjes" af te komen en mij te kunnen wegbrengen. In een Volvo V70 lukt dat immers heel wat beter. Echter, na een hele tijd is er van die vriendelijke mens nog niets te bespeuren. Iemand anders wist me te zeggen dat hij aan het afdrukken was en dat de printer weeral moeilijk deed.

Uiteindelijk zijn we dan toch vertrokken, richting fietsenmaker. Op de deur staat echter "zon- en maandagen gesloten". Ambiance! Ik heb hem daar dan maar achtergelaten, op slot, en de sleutel met een briefje in zijn brievenbus gestopt. Morgen bel ik die wel s op.

Als we dan in zeven haasten naar het station koersen om nog net de trein te halen, duikt er opeens een wegversperring op. Tja, die mogen we dan ook weer vergeten... Maar dat ben ik al gewoon ondertussen ;-)

Onderweg naar het station van Wolfstee merk ik echter dat de trein (een extra trein eigenlijk) toch via Herentals zou gaan. Herentals, dat dorpje waar ik net mijn fiets heb achtergelaten |-|

We zijn dan maar direct naar Antwerpen Berchem gereden, wat voor hem toch op de terugweg lag. Daar was ik voor de verandering eens net op tijd om een trein naar Gent te halen. Het bleek wel een oud rammelkot te zijn dat als vervanging ingelegd werd wegens een andere trein die wegviel door de grote vertraging, maar kom, we mogen niet klagen hé. Het overstappen in Sint-Niklaas neem ik er met plezier bij. Om het geheel van de dag compleet te maken, is er nog een rondborstige jongedame die haar blikje cola niet onder controle kan houden en de inhoud vakkundig op mij deponeert.

But: who cares? Ik heb mijn voorraad pech voor de rest van 't jaar wel gehad vandaag. 't Kan er alleen maar beter op worden! Ik was opgestaan met een goed humeur vandaag, en hoezeer men ook probeerde, het is niet gelukt daar wat aan te veranderen! :-D

Op naar morgen, een dag vol nieuwe uitdagingen! En overmorgen en donderdag waarschijnlijk een dagje Thalys-experimenten B-)