Betogen

Ik snap de vergelijking niet.

Kun je eens uitleggen van waar je vraag komt. Wat bedoel je met "zin". Bedoel je "zin" in de zin van een te bereiken resultaat? Of in de zin van een te brengen boodschap? Of nog iets anders...

Een betoging tegen hoge dieselprijzen en lage koopkracht heeft volgens mij weinig zin , het zal hooguit de problematiek iets hoger op de agenda van de overheid plaatsen, maar de problematiek staat sowieso al op de agenda.

Een betoging tegen zinloos geweld heeft volgens mij veel meer zin omdat men niet alleen de overheid, maar ook de medemens bewust maakt van het bestaan van "zinloos geweld" en oproept om er iets aan te doen indien men ermee geconfronteerd wordt. Bijvoorbeeld door er als omstaander iets aan te doen. Bij de overheid wekt zo'n betoging ook een soort verandering in denken op, bijvoorbeeld door gerichtere controle of vriendelijkere en meer aanwezige politie op straat.

Beiden zullen wel hun resultaat hebben, maar als je de "kosten" bekijkt gaan die misschien gelijk op, maar de resultaten verschillen enorm. Bedoelde je het zo?

Ik zou er verder nog op willen wijzen dat ik het erg vind dat er voor zulke zaken (egoïsme) wél veel animo is, maar voor andere dingen 1 of 2 keer een witte mars wordt verzameld. Eigen ik eerst denk ik dan.

@Domi: zin in die zin dat er niets aan gedaan kan worden, laat staan door diegenen waartegen de actie gericht is, in se meestal de overheid.

@Henri: je haalt hier wel een goed punt, namelijk dat een actie tegen zinloos geweld niet zozeer gericht is tegen de overheid (hoewel, als je veel mensen daar eens hoort...) maar ook een boodschap naar de omgeving inhoudt. Ik verwacht er echter weinig van: klein crapuul dat zich van elementair fatsoen niets aantrekt en een messteek wil toedienen voor een mp3-speler of een sigaret of op uw gezicht wil slaan als je in hun ogen iets te lang in hun richting kijkt, zal zich van dergelijke actie ook niets aantrekken. En dan zwijg ik nog van die onnozele initiatieven zoals "het plein tegen zinloos geweld" en de "zinloos geweldige straattegels" en dergelijke.

Net zo min kan je iets beginnen tegen de hoge olieprijzen. Daar kunnen noch de staat noch medeburgers iets tegen beginnen. Je kan enkel minder verbruiken, zelf alternatieven bekijken of de kosten doorrekenen aan je klanten (die dan ook evt alternatieven bekijken).

Het heeft wel een "beetje" zin. De staat is op een bepaalde manier georganiseerd. Meestal is dat volgens een bepaald rechtvaardigheidsgevoel rekening houdende met een bepaalde economische situatie. Als die economische situatie drastisch wijzigt is er nood om de verhoudingen aan te passen. Maar dit gebeurt niet zomaar. Om de politici bewust te maken ... moeten de betrokkenen betogen.

Waar gaat het over ? Dat door de gestegen brandstofprijzen vele kleine zelfstandigen (dus burgers die in het economische systeem voor eigen rekening werken) zoals truckers, boeren en taxichauffeurs eigenlijk niet meer rendabel kunnen werken en hun toekomst op het spel staat. Dus verlangen die mensen op één of andere manier een compensatie.

Bvb truckers zijn per definitie veelal kleine bedrijven die zeer flexibel moeten werken (hun scholing is eerder van een laag niveau en ze moeten zich aanpassen aan de wensen van de klanten - de grote bedrijven) en zij worden in een gewijzigde economische situatie snel de speelbal van de grote bedrijven. Hun actie kan je dus verklaren dat zij daarmee van de politici initiatieven wensen om hen wat te beschermen en hun economische situatie te vrijwaren. Bvb door bepaalde belastingen af te schaffen ter compensatie van de gestegen brandstofprijzen. Of betere afschrijving van investeringen ... Of wettelijk vastlegging der betalingstermijnen van hun facturen, of bepalingen die hen moeten toelaten de contracten aan te passen en bvb een brandstof-toeslag te mogen aanrekenen.

Ik vind dus dat dergelijke acties meer zin hebben dat die andere, betogen tegen zinloos geweld. Zinloos geweld komt voort uit de houding van de burger. Kan de overheid daar iets tegen doen ? Meer bestraffen ? Meer wetten ? Elke wet discrimineert uiteindelijk. Dus kan het zijn dat degene die zich op een bepaald ogenblik genoodzaakt ziet zichzelf te beschermen door geweld te gebruiken uiteindelijk bestraft kan worden ... door die nieuwe wetten. Maar diezelfde redenering gaat op voor de economische gemotiveerde betogingen. Men kan voor die sectoren misschien evengoed resultaten boeken door andere acties dan betogingen.

En dan kom je terug op een ander aspect van een betoging : het is een emotionele aangelegenheid. Het is een uitlaatklep voor een maatschappelijke frustratie. Door een betoging cultiveer je het gevoel van samenwerking, opkomen in groep voor de eigen rechten, de verdediging van de gemeenschappelijke belangen.

Een compensatie eisen voor gestegen brandstofprijzen heeft helemaal geen zin: die prijs zal altijd stijgen en binnen de korste keren is die compensatie al weer ingehaald. Bovendien zijn de externe kosten aan wegvervoer nog altijd 3 keer hoger dan de verschillende belastingen en accijnzen.

Truckers en boeren moeten die kost gewoon doorrekenen aan hun klanten. Dat is geen concurrentievervalsing, want de hogere prijzen gelden voor elke onderneming, waardoor een onderling kostenverschil gelijkblijft. Het enige verschil in kostprijs dat kan ontstaan is dat tussen wegtransport en alternatief vervoer, iets waar we alvast niet rouwig om moeten zijn.

Ik meen me trouwens te herinneren dat de politici reeds te kennen gegeven hebben andere maatregelen (zoals de mogelijkheid om contracten aan te passen aan de brandstofprijs) te zullen steunen.

Een emotionele uitlaatklep, OK, maar moet je daarvoor heel de hoofdstad lamleggen en voor miljoenen schade veroorzaken? Een betoging kan ook iets beschaafder hé.

Betogen tegen stijgende brandstofprijzen of koopkracht is dom. Met zagen en klagen komt ge toch nergens. Ge kunt beter de gewijzigde omstandigheden naar uw voordeel verdraaien i.p.v. uw tijd te verspillen door nutteloos te betogen. Nutteloos, want ze gaan toch nooit meer dan een appel en een ei krijgen van de overheid. Als een Belgische overheid te veel cadeautjes uitdeelt dan is dit concurrentievervalsing en dan tikt Europa België op de vingers en moeten ze die subsidies toch terugdraaien, misschien zelfs het bedrag terugvragen. Politici zijn niet zo dom om op die manier zo veel gezichtsverlies te leiden voor hun kiezers...ik durf er dus voor te wedden dat ze nooit veel gaan loskrijgen.

Een witte mars ofzo is wel nuttig omdat dat het maatschappelijk gevoel verstevigd, dit is trouwens ook het belangrijkste nut van begrafenissen en alles dat met religie te maken heeft.

In de Trends stond een aantal weken geleden hoe *ondernemers* zelf actie *ondernemen* tegen de hoge brandstofprijzen en andere belemmeringen zoals REACH. Het feit dat zoveel ondernemingen met windturbines, zonnepanelen, biogas, groene projecten in het buitenland e.d. spelen, doen ze zeker niet in eerste plaats om hun groene klantenbestand een plezier te doen, verre van...

Ah, dat van de boeren valt blijkbaar nog goed mee: actie op het Muntplein waar ze een boerentafel houden "om op een vriendelijke manier de aandacht te vestigen op ons probleem". Gratis melk, eieren en satés uitdelen aan voorbijgangers lijkt me wel nog een mooie manier van actievoeren :-) Hopelijk leggen ze de boel daar verder niet lam.

"Een compensatie eisen voor gestegen brandstofprijzen heeft helemaal geen zin: die prijs zal altijd stijgen en binnen de korste keren is die compensatie al weer ingehaald."

Dom ? Niet noodzakelijk. Uiteindelijk wordt bijna alles wat we consumeren vervoerd. Dus alle kosten die stijgen worden uiteindelijk ook aan de burger doorgerekend. Dus zou men om de economie niet teveel te schokken kunnen beslissen om bepaalde belastingen die nu op het vrachtvervoer gelegd worden of van toepassing zijn om die af te schaffen.

Feit is natuurlijk dat dit maar een tijdelijk nut zal hebben. Dus terecht heeft het op lange termijn geen zin. Enkel op korte termijn. En zo geeft die maatregel de bedrijven misschien de tijd om over te schakelen op andere vervoersmodi die minder brandstof vragen, bijna even flexibel zijn en de economie niet afremmen (binnenvaart).

Maar de fout ligt bij het feit dat de nationale politici op dat punt geen tijd vrij maken (gemaakt hebben) omdat het hen geen politiek voordeel gaf. Men heeft de vorige jaren maanden zitten leuteren over de energiecheque ... ipv structurele maatregelen te propageren. De uitbouw van de kanalen en binnenwateren had men bijvoorbeeld kunnen doen door de transfers veel sneller met een kritisch oog te bekijken. Had men vijf jaar geleden de noodzakelijke beslissingen genomen dan had men nu versneld kunnen overstappen naar andere vervoersmodi. Van de bedrijven moet je het niet verwachten : zij kijken op korte termijn, want jaarlijks moeten zij winst maken. Zij kunnen niet plannen op lange termijn, want ondertussen zijn ze voorbij gestoken door bedrijven die die noodzakelijke inspanning (in het belang van het milieu of de mobiliteit) niet doen.

Als ik het mij goed herinner, kost vervoer met binnenschepen maar een derde tot een zesde van het baanvervoer of maar de helft van spoorvervoer. zie hier - veel te lang mijn uitleg maar kom. En soms schiet ik wat met spek, maar kom Peter, je moet daar tegen kunnen.

;-)

En zo geeft die maatregel de bedrijven misschien de tijd om over te schakelen op andere vervoersmodi die minder brandstof vragen, bijna even flexibel zijn en de economie niet afremmen (binnenvaart).

Bedrijfsleiders die vijf jaar geleden nog niet doorhadden dat de prijzen van brandstoffen zouden stijgen, zijn gewoon oliedom. Maatregelen nemen die toen al nodig waren, moet je stimuleren, en niet extra afremmen door een (al dan niet tijdelijke) verlaging van de accijnzen.

Als ik het mij goed herinner, kost vervoer met binnenschepen maar een derde tot een zesde van het baanvervoer of maar de helft van spoorvervoer.

Zeker dat! Helaas is het niet altijd mogelijk, maar uiteraard moet binnenvaart zoveel mogelijk gestimuleerd worden. Liefst nog eens milieuvriendelijker ook.

"Bedrijfsleiders die ..." ik had al verduidelijkt : "Van de bedrijven moet je het niet verwachten : zij kijken op korte termijn, want jaarlijks moeten zij winst maken."

Daar gaat het hem juist over Peter : de politici hadden deze problemen moeten voorzien. De bedrijven kunnen niet investeren in zaken die pas op lange termijn rendabel zijn, zeker de kleine zelfstandigen niet. Welke boodschap heeft een zelfstandige chauffeur als je hem uitlegt dat je beter met een binnenschip vervoert ? Maar de grote bedrijven die goederen vervoeren ? Wel voor hen is het juist hetzelfde probleem. Ook zij moeten voldoen aan de wens van hun klant. Geen enkel bedrijf zal akkoord zijn om meer te betalen en langer op zijn goederen wachten omdat het goed is voor het milieu of voor de mobiliteit. Enkel de zeer grote bedrijven, zoals rederijen die duizenden containers verzetten per week kunnen die berekening maken, maar zelden zijn ze te overtuigen. Dus moet het altijd opnieuw komen van de politici. Zij moeten aandringen en verplichten. En dan desnoods voor de duur van de overstap de kosten op hun rekening (van de burger) nemen.

Politici dienen daarvoor, alleen denken velen ook op korte termijn, namelijk tot aan de volgende verkiezingen.

Ik spreek hier trouwens over een termijn van vijf jaar. De gemiddelde bedrijfsleider kijkt idd op korte termijn, maar vijf jaar is nu niet zo lang hé. Elke bedrijfsleider wil dat zijn bedrijf binnen vijf jaar nog werkbaar is hé. Natuurlijk, als trucker zit je zowieso met een probleem.

"Welke boodschap heeft een zelfstandige chauffeur als je hem uitlegt dat je beter met een binnenschip vervoert ? Maar de grote bedrijven die goederen vervoeren ? Wel voor hen is het juist hetzelfde probleem. Ook zij moeten voldoen aan de wens van hun klant. Geen enkel bedrijf zal akkoord zijn om meer te betalen en langer op zijn goederen wachten omdat het goed is voor het milieu of voor de mobiliteit."

Onzin, binnenvaart is *veel* goedkoper. Men moet bedrijven niet aansporen om het te gaan gebruiken; dat zal vanzelf wel gebeuren (en het word al populairder) als wegvervoer duurder blijft worden door brandstofprijzen en congestie (door congestie verdwijnen de voordelen van wegvervoer: snelheid en betrouwbaarheid, denk aan just-in-time delivery). Het enige wat de overheid moet doen is knelpunten wegwerken zoals verouderde sluizen vernieuwen, bruggen verhogen zodat schepen met 3 tot 4 lagen containers eronder kunnen, kanalen verdiepen en eventueel verbreden zodat de capaciteit van bv. bulkschepen volledig benut kan worden (en dus de kosten dalen per vervoerde ton!),...

"En dan desnoods voor de duur van de overstap de kosten op hun rekening (van de burger) nemen"

...en op die manier bestraf je de bedrijven die wél geïnvesteerd hebben in een oplossing en zakt België/Vlaanderen nog meer in de internationale rankings van ondernemerschap. Als de overheid steeds tussenspringt als er problemen zijn, waarom zouden bedrijven dan nog moeite doen om hun efficiëntie te verbeteren? En waarom zouden potentiële ondernemers dan proberen om de markt te betreden als ze de plaats van bestaande bedrijven toch niet kunnen innemen? Subsidies zijn iets van de oertijd en moeten zoveel mogelijk afgebouwd worden, nieuwe subsidies zijn *not done*; zijn evil! Concurrentie betekent dat ondernemers die niets ondernemen wanneer de omgeving verandert failliet gaan en dat diegenen die actie ondernemen daarvoor beloond worden. Luieriken moeten niet beloond worden met subsidies want dan wordt iedereen luierik.

"Politici dienen daarvoor, alleen denken velen ook op korte termijn, namelijk tot aan de volgende verkiezingen."

...en dat is overigens vaak een kortere periode dan bedrijven denken. Overigens zijn het bedrijven waar het bedrijf eigendom is van de leiding (i.p.v. aandeelhouders) net de bedrijven die het verst in de toekomst kijken...en vele wegvervoerders beschikken over slechts 1 vrachtwagen...

BTW: Bart Sturtewagen zegt hierover wel zinnige dingen: over hoe de hoge transportprijzen een voordeel kunnen worden voor lokaal producerende landbouwers.

"Bedrijfsleiders die ..." ik had al verduidelijkt : "Van de bedrijven moet je het niet verwachten : zij kijken op korte termijn, want jaarlijks moeten zij winst maken."

Daar ben ik het dus helemaal niet mee eens. De meeste bedrijfsleider hebben wel degelijk een lange termijn visie en dit in tegenstelling tot vele politici. Bij bedrijfsleiders wordt meteen gedacht aan de manager die liefst zo snel mogelijk aandeelhouderswaarde wil creeëren, maar dit is een verkeerd beeld. Dat is de angelsaksische benadering, niet de belgische.
De overgrote meerderheid leidt een klein tot middelgroot bedrijf en werkt wel degelijk aan een strategie. Indien dat niet het geval was, lag ons land al lang op zijn rug. Want ge denkt toch niet serieus dat die mensen het aan de politiek gaan overlaten?

@ iemand : ik kan volledig je discours volgen, alleen in de praktijk gaat het zo tergend langzaam. En de politici wel die snappen niet waar het juist over gaat. En de bedrijven die kijken naar de markt en zoeken de vrachtvoerder die goedkoper rijdt. Dus blijven ze ernaar kijken, zonder op lange termijn de echte risico-volle zet te doen.

Met als gevolg dat ze maar initiatieven nemen op het moment dat het moet. Dus krijg je een golfbeweging : de bedrijven die reserves hadden hebben de stap gedaan, maar de andere niet. Met als gevolg dat enkelen er op vooruit gaan (en de verandering in hun voordeel kunnen laten spelen) terwijl de anderen er langzaam aan onderdoor gaan.

Dus golven : een neerwaartse beweging omdat men niet durft en de zaak uitkijkt, om nadien een opwaartse beweging te hebben doordat de durvers de loosers overnemen en de markt zich herzet.

Maar de vraag is : waarom hebben de "niet durvers" geen reserve om de sprong te wagen ? Omdat de fiscaliteit fout georganiseerd is en de overheid teveel beslag legt op de bedrijven (de kleintjes).

@ Geert : tuurlijk niet, de bedrijfleiders moeten het niet overlaten aan de politici. Maar wat jij stelt dat de bedrijven wel een langetermijnstrategie hebben is mi fout. Natuurlijk pogen ze dat, maar geen enkel bedrijf kan alle variaties in het oog houden en op alles voorbereid zijn. De concurrentie wordt steeds scherper (zie onze loonkost en ons relatief nadeel tov buurlanden) met als gevolg dat heel wat bedrijven al blij zijn als ze de kop boven water kunnen houden. Dus nemen ze geen extra risico en blijven ze bij de vertrouwde oplossingen.

Anders geformuleerd : ga je als bedrijfsleider van een multinational extra investeren in alternatief vervoer als je daar op korte termijn geen voordeel uit verwacht en je het risico loopt geen reserves te kunnen opbouwen en zodoende het gevaar loopt overgenomen te worden door een concurrent ? Want die gaat uiteindelijk dan wel een toekomstgericht bedrijf overnemen en de vruchten plukken van het bedrijf dat hij overneemt. Ook is het niet zelden zo dat een gedurfde aanpak strandt op de beloften van de politici die ze niet uitgevoerd hebben en maar wel de zaak jaar na jaar voor zich uitschuiven.

Kijk eens naar de nationale Belgische politiek : men is al een jaar tijd aan het verliezen doordat de Walen (Franstaligen) altijd maar dwars liggen en een staatshervorming die de regio's in staat moet stellen een aangepast beleid te voeren, afblokken.

Ook de bedrijfsleiders weten dat : dus zij spelen op zeker. En organiseren zich met de bekende vertrouwde systemen die hun deugdelijkheid hebben bewezen.

@vwr: bedrijven die enkel bezig zijn met "het hoofd boven water houden", dat zijn bedrijven die stil blijven staan. En stilstaan is achteruitgaan. De meeste bedrijven richten zich niet op stilstaan, maar op vooruitgaan, op groei. En dat is niet de heel korte termijn. Niet kijken om volgend jaar nog te bestaan, maar om binnen 5 à 10 jaar een structurele groei te vertonen.

"ga je als bedrijfsleider van een multinational extra investeren in alternatief vervoer als je daar op korte termijn geen voordeel uit verwacht en je het risico loopt geen reserves te kunnen opbouwen en zodoende het gevaar loopt overgenomen te worden door een concurrent ?"

Risico hoort bij ondernemen en vaak zijn het de bedrijven die het veel risico nemen die het meeste winnen (omdat er zo weinig anderen hetzelfde risico durven nemen). Investeren in Afrika is bijvoorbeeld vaak vreselijk risicovol, maar de opbrengsten zijn dan ook vaak erg hoog. Ander meer concreter voorbeeld. Jansen Pharmaceutica was 1 van de eersten die naar China trokken, lang voor de hype. Het risico was toen erg hoog maar ze plukken er nu de vruchten van. Bedrijven die er pas aan dachten om naar China te gaan toen de hype er kwam, waren al te laat voor de grote prijs.

@vwr; Een ondernemer hoeft niet alle varianties te voorspellen. Hij heeft geen glazen bol nodig, zolang hij maar een visie heeft. Die kan ad hoc nog steeds bijgesteld worden.
Wat je uit het oog verliest is dat niets ondernemen, indien over nagedacht, ook nog altijd een strategie is.

Een vrije markt reguleert zichzelf, wil je de zaken niet aanpakken, dan wordt je uit de markt geconcurreerd. Pak je de zaken goed aan, groei je en kan je je concurrent overnemen.
Zolang je maar niet gaat staken, want dat is tijdverlies.

Hola zeg, ik ga hier niet beweren dat geen enkele ondernemer risico durft nemen. Maar eerst toch eventjes dat het onderwerp ging over de zin of onzin van die betogingen.

Van wie ? Van transporteurs, boeren en taxibestuurders. En als je het over dergelijke bedrijven hebt dan heb je het meestal over zelfstandigen die echt niet zoveel centen hebben om op een termijn van tien jaar te plannen. Hooguit beslissen ze om een nieuwe vrachtwagen, tractor of taxi aan te kopen (of iets in die aard).

Dat een autoconcern investeert in een nieuw type voertuig of technologie, volledig akkoord. Maar die kleine bedrijven die doen dat niet.

En als je spreekt over zonnepanelen, windturbines, alternatieve energie, dan zijn dat meestal bedrijven onder leiding van een persoon met een technische knobbel. En als die een excellent idee heeft dan zal hij wel kredieten losweken bij investeerders of een bank.

Maar een landbouwer die zijn laatste cent geïnvesteerd heeft in een nieuwe schuur, wel die zal met lede ogen aankijken dat ineens zijn meststoffen extra duur worden en hij weeral een jaartje moet werken voor noppes.

Dus als de overheid zo gemakkelijk over de brug komt voor de jan modaal, waarom zou ze dat niet doen voor de jan-modaal-vrachtwagen-eigenaar, -landbouwer, -taxi-eigenaar ?

@ iemand : natuurlijk een bedrijfsleider in een transportsector zal dat wel doen, maar een bedrijfsleider van een andere sector zal zich geen zorgen maken over de transport-problemen en zal opteren voor de goedkoopste service-leverancier. Geen enkele bedrijfsleider van een autobedrijf zal zich zorgen maken hoe die verfpot in zijn bedrijf geraakt, of dat met de vlieger, de trein, de boot of een kameel gebeurt maakt zijn rekening niet, zolang het maar niet te duur en op tijd geleverd is. Je verwijst naar Afrika maar dat is binnen de context van dit debat toch niet representatief ? (Ben zelf misschien wel wat buiten de lijntje gaan kleuren).

Wie gaat er als landbouwer uitwijken naar Afrika ? Dat rederijen investeren overzee dat is natuurlijk niet abnormaal. Maar hier ging het daarover niet.

@ geert : wat jij uit het oog verliest dat is dat een bedrijf dat goed boert ineens veel belastingen moet betalen. En zo zonder meer veel beter boeren dan de andere bedrijven in de sector is uitgesloten ingevolge de concurrentie.

En het is nog maar een tijdje dat de notionele intrest ingevoerd is. Voordien zat elke modale zelfstandige en bedrijfsleider uit te kijken hoe er "gesnabbeld" kon worden.

Anderzijds in de transportsector is het zo dat tal van kleine transporteurs enkele collega's in dienst nemen om wat bij te verdienen en wat meer te kunnen verdienen dan door zelf te rijden. Dus op dat punt is de soep echt niet vet. En sinds een aantal jaren met het file-leed is het echt niet niks. Evenzeer de concurrentie van lageloon-landen binnen de EU. En natuurlijk er zijn transporteurs die de laatste tien jaar gegroeid zijn, maar anderen hebben het niet gezien of niet verstaan.

@ beiden : wat ik wil zeggen is dat de bedrijven uit die sectoren een "schok" ondergaan en dat er tal van hen over de kop zullen gaan of het zout op hun patatten niet zullen verdienen. Dus als men voor de werkloze op straat komt omdat de levenskosten stijgen, is het dan niet logisch dat voor de sectoren "in moeilijkheden" de overheid op één of andere manier tijdelijke maatregelen neemt om die schok wat te verzachten ? De overheid heeft jaren geld gepompt in Sabena, idem voor het spoor, staal, enz. Waarom dan nu ineens heiliger zijn dan de paus ?

Wat het transport betreft is het toch wel zo dat men jaren geïnvesteerd heeft in het baan- en spoorvervoer maar veel minder in de waterwegen. Voor zover ik het zelfs weet heeft men nauwelijks centen over om de kanalen uit te baggeren.

En als je het over dergelijke bedrijven hebt dan heb je het meestal over zelfstandigen die echt niet zoveel centen hebben om op een termijn van tien jaar te plannen. Hooguit beslissen ze om een nieuwe vrachtwagen, tractor of taxi aan te kopen (of iets in die aard).

Er mee stoppen, de boel verkopen, en iets gaan doen dat meer opbrengt, is ook een mogelijkheid. Een opleiding heftruckchauffeur volgen kan veel meer opbrengen :-) Of machinist worden, zulke mensen worden ook gezocht naar 't schijnt.

wat jij uit het oog verliest dat is dat een bedrijf dat goed boert ineens veel belastingen moet betalen. En zo zonder meer veel beter boeren dan de andere bedrijven in de sector is uitgesloten ingevolge de concurrentie.

Ineens veel belastingen betalen? Buiten de BTW op stijgende prijzen heb ik geen weet van stijgende belastingen. Tenzij binnenkort de CO2 belasting, maar daar zullen boeren en taxichauffeurs niet zoveel extra last van hebben aangezien dan andere belastingen verminderen.

En het is nog maar een tijdje dat de notionele intrest ingevoerd is. Voordien zat elke modale zelfstandige en bedrijfsleider uit te kijken hoe er "gesnabbeld" kon worden.

Alsof die iets uithaalt voor de kleine zelfstandige truckchauffeur. De enigen die daar iets uithalen, zijn de giganten als Electrabel (of de nationale bank) die er geen sikkepit extra tewerkstelling voor gecreëerd hebben.

wat ik wil zeggen is dat de bedrijven uit die sectoren een "schok" ondergaan en dat er tal van hen over de kop zullen gaan of het zout op hun patatten niet zullen verdienen.

In een gezonde economie gaan er bedrijven (de minder gezonde) failliet en worden er andere opgericht, dat is maar normaal en goed ook.

Dus als men voor de werkloze op straat komt omdat de levenskosten stijgen,

Sinds wanneer komen wij op straat voor de levenskosten van de werkloze?

a) Ah Peter is dit de variant op "Politiek.Net" ? (zie uw laatste zin) ... is de N-VA nu ineens uitgesproken rechts ? ... eh weet niet of je het vat.

:)

Ermee stoppen ? Zo simpel is dat niet. Veelal heeft men niet de bedoeling om zo een job aan te pakken of wil men een dergelijk werk niet doen (heftruck ... enz) of heeft men contracten afgesloten en / of geïnvesteerd.

"Veel belasting betalen" : als je ineens meer winst maakt, heb je te weinig investeringen om in onkosten te brengen en kom je aan een hoger tarief te liggen en verdwijnt je winst via de belastingen.

"zijn de giganten als Electrabel" : heel terecht , dus beter een eenvormige verlaging van het vennootschapstarief zodat de kleine bedrijven niet meer door het leven gaan als zelfstandigen maar eerder een vennootschap oprichten en dan die de kans geven om hun winst over te dragen naar een volgend jaar, zodat ze reserves kunnen aanleggen. Het zijn heel terecht de grote bedrijven die hun voordeel doen met de notionele intrest en de kleintjes die gevonden worden. Dus een algehele verlaging van het vennootschaptarief zou rechtvaardiger zijn dan enkele grote bedrijven die de know-how en de relaties hebben waardoor ze nog eens kunnen "snabbelen" (= legaal frauderen).

ha ! nu heb ik u ! het ging hier over de kleintjes die klagen ...

:)

"gezonde / minder gezonde": ja dat is een waarheid als een koe, alleen als er schokgolven doorheen de economie beuken gaan er ineens een aantal over de kop en wordt de schade buiten proporties groot. Daarom tijdelijke maatregelen zodat enkel de "echt ongezonde" bedrijven eruit vallen.

Hier moet je dan ook niet vergeten Peter dan een landbouwer zo maar niet failliet gaat. Dan is het zijn persoonlijk- of familie-bezit dat hij kwijt is. Desnoods werken die mensen jaar na jaar op een minimum en gaan ze niet echt failliet. Maar leven ze in armoe, of relatieve armoede (relatief omdat de gronden heel duur zijn maar als investering onvoldoende opbrengen), en werken ze "echt" voor niks.

Maar een taxibestuurder is ofwel een werknemer ofwel een eigenaar van een taxi. En die hebben zelden een alternatief (geen diploma, geen beroep, enz).

"wij komen op straat voor de werkloze ?" : wel dat is bij wijze van spreken, evenzeer voor de gepensioneerde, de zieken, enz. Dus voor iedereen die van overheidssteun of via een sociale organisatie rond moet komen, of die weinig verdient. Dus in het slechtste geval als men spreekt over BTW-verlaging op mazout enz is dat toch met in het achterhoofd de mensen die met weinig moeten rondkomen. Dat "op straat komen" bedoelde ik dan in de zin van de politieke aktie die door ACV, ABVV en links ondernomen wordt en waarmee men die problematiek onder de aandacht brengt.

b) Om nog even terug te komen op die "schokgolven" : wel het is zo dat als de overheid teveel regeltjes maakt en sociale voorzieningen treft, de bedrijven genoodzaakt worden om daaraan deel te nemen (loon, voorzieningen, allerlei taksen en belastingen of bijdragen). Met als gevolg dat een niet onbelangrijk deel van hun bruto winst doorgestort wordt naar de gemeenschap. Op zich lijkt dit redelijk, en rechtvaardig want bij een stabiele maatschappij en een rustige werksfeer en omkadering hebben ook de bedrijven voordeel.

Alleen als de economie zich dan ineens omkeert (omdat men internationaal tal van zaken afgeremd heeft tot op het niveau dat er geen houden aan is) dan krijg je ineens economische schokken die het bestaande economische weefsel niet kan absorberen.

Als ik nu vind dat men die specifieke sectoren enige steun zou kunnen geven (door bvb minder fiscaliteit of enkele zaken waardoor ze kortstondig een economisch voordeel behalen en dus hun hoofd boven water kunnen houden) is dat niet om ze te beschermen maar omdat de oorzaak (van het tijdelijk falen / en het niet overleven van die schokken) eerder ligt bij de overheid (staat / politiek) die niet in de mogelijkheid geweest is om de laatste tien jaar naar een krachtige zelfstandige zelfbedruipende markt te evolueren.

Alle landbouwsectoren vallen niet onder dezelfde noemer : de ene zal nu winst maken terwijl anderen het niet zien zitten. Iemand die tomaten kweekt moet je niet de mond snoeren met de gestegen prijs van granen, net zo kan je de veekweker moeilijk met dat argument tot rede brengen, want voor hem is het een gestegen kost.

Dus als er nu schokgolven zijn, zal dat misschien goed uitvallen voor de ene maar de andere zullen des te groter slachtoffer zijn. Maar door de veelvoud aan bestuurlijke regels kunnen die bedrijven aan die administratieve (semi-fiscale) druk niet ontsnappen. Ook omdat de overheid een langzaam systeem is dat niet op tijd kan reageren. Dus die kleintjes worden ineens het slachtoffer van het feit dat de overheid veel te traag kan bijsturen.

Veelal heeft men niet de bedoeling om zo een job aan te pakken of wil men een dergelijk werk niet doen

Mensen die weigeren te werken dienen hun uitkering te verliezen!

of heeft men contracten afgesloten en / of geïnvesteerd.

Als men het niet meer ziet zitten en er wil mee stoppen, is dat geen probleem: de boel verkopen en voor een vereffening gaan.

als je ineens meer winst maakt, heb je te weinig investeringen om in onkosten te brengen en kom je aan een hoger tarief te liggen en verdwijnt je winst via de belastingen.

Als je te weinig investeringen hebt, dan heb je een slechte boekhouder. En ineens belastingen moeten betalen, dat kan toch geen ramp zijn hé? Dat is dan nog maar 33,99 % op de bijkomende winst. Mocht er geen enkel bedrijf belastingen betalen, we zouden een probleempje hebben hier, denk ik. Met een bijkomende winst zal men er nog altijd meer aan overhouden dan zonder bijkomende winst.

En ik dacht niet dat die bedrijven kwamen klagen dat ze te veel winst maken :-D

dus beter een eenvormige verlaging van het vennootschapstarief zodat de kleine bedrijven niet meer door het leven gaan als zelfstandigen maar eerder een vennootschap oprichten en dan die de kans geven om hun winst over te dragen naar een volgend jaar, zodat ze reserves kunnen aanleggen.

Sinds wanneer is het interessante om geen vennootschap te hebben??? Als zelfstandige is een vennootschap tout court aan te raden, zowel voor winstoverdracht als aansprakelijkheid.

"gezonde / minder gezonde": ja dat is een waarheid als een koe, alleen als er schokgolven doorheen de economie beuken gaan er ineens een aantal over de kop en wordt de schade buiten proporties groot. Daarom tijdelijke maatregelen zodat enkel de "echt ongezonde" bedrijven eruit vallen.

Sinds wanneer hebben we het over een tijdelijke schokgolf? De olie zal niet meteen goedkoper worden hoor.

Hier moet je dan ook niet vergeten Peter dan een landbouwer zo maar niet failliet gaat. Dan is het zijn persoonlijk- of familie-bezit dat hij kwijt is. Desnoods werken die mensen jaar na jaar op een minimum en gaan ze niet echt failliet. Maar leven ze in armoe, of relatieve armoede (relatief omdat de gronden heel duur zijn maar als investering onvoldoende opbrengen), en werken ze "echt" voor niks.

Dan moet je wel goed gek zijn om voor niets te werken ;-)

Ofwel vecht je ervoor, ofwel geef je het op en zoek je iets anders. Maar in de modder blijven ploeteren zonder vooruit te gaan en dan de schuld proberen afschuiven op de overheid, is geen goed idee.

Maar een taxibestuurder is ofwel een werknemer ofwel een eigenaar van een taxi. En die hebben zelden een alternatief (geen diploma, geen beroep, enz).

In Zaventem zoeken ze nog genoeg ongeschoolde werknemers.

Dat "op straat komen" bedoelde ik dan in de zin van de politieke aktie die door ACV, ABVV en links ondernomen wordt en waarmee men die problematiek onder de aandacht brengt.

Dat is het net: ik denk niet dat wij onder ABVV of links te catalogeren zijn :-D

Als ik nu vind dat men die specifieke sectoren enige steun zou kunnen geven (door bvb minder fiscaliteit of enkele zaken waardoor ze kortstondig een economisch voordeel behalen en dus hun hoofd boven water kunnen houden) is dat niet om ze te beschermen maar omdat de oorzaak (van het tijdelijk falen / en het niet overleven van die schokken) eerder ligt bij de overheid (staat / politiek) die niet in de mogelijkheid geweest is om de laatste tien jaar naar een krachtige zelfstandige zelfbedruipende markt te evolueren.

Oh ja, het is uiteraard allemaal de schuld van de overheid...

Alle landbouwsectoren vallen niet onder dezelfde noemer: de ene zal nu winst maken terwijl anderen het niet zien zitten. Iemand die tomaten kweekt moet je niet de mond snoeren met de gestegen prijs van granen, net zo kan je de veekweker moeilijk met dat argument tot rede brengen, want voor hem is het een gestegen kost.

Dan moet die veekweker maar meer geld vragen voor zijn vlees. Ze zullen dat allemaal goed kunnen gebruiken.

BTW: een andere verklaring is de wet van vraag en aanbod die bij landbouwers typisch een probleem is, genaamd de varkenscyclus.

Dus als er nu schokgolven zijn, zal dat misschien goed uitvallen voor de ene maar de andere zullen des te groter slachtoffer zijn. Maar door de veelvoud aan bestuurlijke regels kunnen die bedrijven aan die administratieve (semi-fiscale) druk niet ontsnappen. Ook omdat de overheid een langzaam systeem is dat niet op tijd kan reageren. Dus die kleintjes worden ineens het slachtoffer van het feit dat de overheid veel te traag kan bijsturen.

1. Er is geen schokgolf: het betreft een stijgende prijs die zal blijven.
2. De administratieve overlast is een feit, een probleem dat moet aangepakt worden, maar al langer gekend is en totaal niets te maken heeft met de huidige problemen die daarmee niet kunnen opgelost worden.

a) ging over de emotie, niet iedereen wil na zelfstandig te zijn voor een baas werken, je kan het vergelijken met de Walen die België niet willen lossen,
b)de boel verkopen = failliet gaan als het niet genoeg opbrengt,
c) je leeft duidelijk niet in de commerciële sector, die hoge tarieven zijn eigenlijk nooit bedoeld om effectief betaald te worden,
d) vertel dat tegen de zelfstandigen die geen vennootschap hebben, ... een boekhouder moet enkel boekhouden en zich geen zorgen maken om de structuur van een bedrijf,
e) de prijs van de olie is lang laag gebleven, en verhoogt nu ineens, dus kan je wel degelijk spreken van een schokgolf ... een plotselinge verhoging, die straks op een hoger niveau zal stabiliseren,
f)niet iedereen heeft een universitair diploma, ... eh ...
g) heb jij eigenlijk al eens 's nachts gewerkt, maanden aan één stuk ?
h) ging ook niet over de n-va, maar over ons allemaal in het algemeen,
ij) schuld van overheid = politici van de vorige generatie, de n-va zit nog maar pas federaal in de regering, ging dus over "paars",
k) beesten worden verkocht op de markt volgens de marktprijs ... meer vragen = niet verkopen, btw niet alle boeren kweken varkens,
l) ik spreek niet over administratieve overlast maar de druk van de overheidsvoorschriften die uiteindelijk te weinig marge laten in geval van economische omwentelingen, zoals ineens een sterke stijging van de brandstoffen en energieprijzen.

Onderwerp ging eigenlijk over betogen in Brussel versus betogen tegen zinloos geweld. Zijn duidelijk aan het afwijken. Zal maar definitief stoppen.

Sorry, maar vooral antwoord 'k' vind ik fantastisch.

tip ;-)

ah ik dacht dat je het over de "echte" varkenscyclus had (variatie in aanbod van de varkens als gevolg van de vruchtbaarheidscyclus bij de zeugen). Wist niet dat die term ook in algemene zin gebruikt werd.