Kleine Bram

Ik moest eventjes smakelijk lachen daarnet, bij het lezen van het laatste schrijfsel van Bram Boriau, ook gekend als de voorzitter van Animo aka de Jong-socialisten. Hij wist daarin te zeggen een hekel te hebben "aan mensen die [mij] provoceren en daar dan niet over willen debatteren". Iets waarin ik hem vanzelfsprekend helemaal kan bijtreden.

Alleen deed dit me denken aan een voorvalletje van kort geleden, waarin onze goede vriend Bram in een post over Jong CD&V-voorzitter Bert De Brabandere nogal wat ongefundeerde kritieken op N-VA uitte. Uiteraard kreeg hij een beleefde en korte reactie van mij met een paar puntjes van zijn kritiek weerlegd, maar ook een uitgebreide reactie van Brecht waar hij maar bitter weinig tegenin kon brengen. Na de tweede reactie van Brecht (en een reactie uit eigen SP.a-rangen) werd het Bram duidelijk eventjes te veel en werd het debat gesmoord door alle reacties te verwijderen en de grote Chinese censuurfilter in te schakelen waardoor reageren op zijn schrijfsels en oprispingen moeilijker wordt dan tijdens de Olympische spelen op het Tien-an-men plein te betogen voor een vrij Tibet, om Robbe te citeren. Waarna hij nog eens zijn beklag doet dat hij "de volle lading kreeg van Jong N-VA". Je zou er bijna medelijden mee krijgen. Duidelijk iemand die niet echt weet hoe met kritiek om te gaan.

Nu ja, als hij zelf al aangeeft dat zijn reactie op Tom Naegels erin bestond schaamtelijke foto's van Tom met een of andere debiele smile af te drukken, en als hij stelt dat het alle politieke studentenverenigingen vrij staat om met genoeg mensen de toegang tot universitaire gebouwen te blokkeren als een andere vereniging daar een (toegelaten) activiteit houdt, tja, dan zegt dat bijzonder veel over hemzelf en zijn visie op debat.

Echt jammer, ik had beter verwacht van de jongerenvoorzitter van een grote partij in Vlaanderen.