Stakingsrecht = blokkagerecht?

Mag de rechter stakersposten verbieden om werkwilligen tegen te houden? Volgens 59% van de stemmers op de website van Ter Zake alvast niet, de overige 41% vindt van wel. Ik bevind me heel zeker in het kamp van de mensen die vindt dat de rechter dit zeker kan.

Het conflict bij Carrefour is helemaal uit z'n voegen gebarsten: de vakbonden leggen de boel plat omdat de (nieuw-aangeworven) werknemers van de nieuwe vestiging in Brugge een ander contract gekregen hebben met (mogelijks) andere, lagere loonsvoorwaarden. Nu, ik doe geen uitspraken over dat contract (ik ken het niet) buiten de opmerking dat die werknemers zelf gekozen hebben om bij die vestiging van Carrefour te gaan werken aan die voorwaarden, terwijl er in Vlaanderen (en de regio Brugge) een grote vraag naar werkkrachten is. Als de vakbonden vinden dat dit niet kan, is dat eveneens hun goed recht en mogen ze zeker een beroep doen op het stakingsrecht, al vind ik dat verre van een goede zaak, laat staan een goed actiemiddel. Echter, blijkbaar menen een aantal mensen daar te moeten denken voor anderen: de boel wordt niet alleen platgelegd, maar ook helemaal geblokkeerd. Mensen die de mening van de vakbonden niet delen en gewoon willen gaan werken, worden tegengehouden. U moet niet denken, de vakbond denkt wel voor u. Iedereen is verplicht om mee te staken, met alle financiële gevolgen (in deze koopkrachttijden, cfr diezelfde vakbonden) voor hen vandien.

Gelukkig zijn er nog andere fundamentele rechten naast het stakingsrecht. En daar heeft de directie van Carrefour dan ook gebruik van gemaakt door naar de rechter te stappen om deze rechten af te dwingen. In kortgeding werd beslist de blokkages te verbieden op straffe van dwangsommen. Bemerk dat dit in ons systeem betekent dat individuele stakers die een blokkagepost bemannen gedagvaard kunnen worden, en de vakbond zelf niet gedagvaard kan worden gezien deze geen rechtspersoon is. Individuen dagvaarden is echter niet evident.

Ik denk dat we de laatste jaren, dankzij enkele heethoofden, tegen de grenzen van het stakingsrecht en de verantwoordelijkheden van de vakbonden aan het oplopen zijn en er enkele precedenten geschapen zijn. Denk maar aan de staking van een handvol mensen voor een paar maaltijdcheques op Zaventem kort geleden, waarbij eveneens individuele personen gedagvaard werden, voor de allereerste keer. Ook nu verhardt de toon en zal het wellicht tot dagvaardigingen komen. Het wordt imho dringend tijd dat vakbonden verantwoordelijk gesteld kunnen worden voor hun daden, en men daar begint te beseffen dat niet-stakers ook hun rechten hebben (waar ons gerechtelijk apparaat op dient toe te zien!) en heus wel voor zichzelf kunnen denken. Aanpakken die handel!

Voor mij kan en moet de rechter dus zeker tussenbeide komen hierin, en ervoor zorgen dat iedereens rechten gevrijwaard worden. Maar blijkbaar vertolk ik hier tot mijn grote verbazing een minderheidsmening, althans bij Ter Zake. Wat vindt u hiervan? Ik ben benieuwd.