De communicatie van Caroline Gennez
Een van de grootste stommiteiten die SP.a de laatste tijd gemaakt heeft (nu ja,...) is het doorgeven van de voorzittershamer van Johan Vande Lanotte aan Caroline Gennez. Ik schreef eerder al dat ik veel respect heb voor de eerste: consequent, een goede leider, en communicatief heel sterk. Hij kon een boodschap klaar een duidelijk brengen, op televisie en voor zijn militanten of potentiële kiezers. Dat moet ook wel als je een complex vak als Grondwettelijk Recht in een compleet geflipt land als België doceert.
In schril contrast daarentegen staat zijn opvolgster: Caroline Gennez. Een blundertje meer of minder kunnen we haar nog wel vergeven. Maar bekijk eens deze video van haar toespraak op de SP.a nieuwjaarsreceptie vanaf de 45e seconde. Toen ik de beelden zag, dacht ik net hetzelfde als mijne schat: hoe staat die daar nu, en hoe brengt die haar boodschap? Akkoord, ze heeft haar stemtimbre zeker niet mee en daar kan ze weinig aan doen. Maar hier heeft ze letterlijk het boetekleed aangetrokken, en in plaats van een opzwepende, warme en motiverende toespraak te houden voor haar militanten, lijkt het wel alsof ze in een kerkdienst (een begrafenis?) aan het voorlezen is uit het Nieuwe Testament, de Apocalyps of zoiets. Kurkdroog voorlezen. Waar is die emotie? Die bevlogenheid? De verontwaardiging waar socialisten zo graag over spreken? Die ambitie om alle kritieken tegen te spreken en er voluit voor te gaan? De passie?
Nee, als de sossen daarmee naar den oorlog moeten, dan voorspel ik niet veel goeds voor hen. Het is immers niet alleen de inhoud die telt in verkiezingstijd (hoeveel mensen informeren zich echt degelijk?) maar ook en vooral de vorm. Communicatiebureau's verdienen er niet voor niets bakken geld mee.
Om nog maar eens een goed tegenvoorbeeld te geven, eveneens van een politicus waar ik inhoudelijk (en qua aanpak) totaal niet mee akkoord ga om er geen partijpolitieke afrekening van te maken: Guy Verhofstadt. Zelfs op 10 juni 2007, zonet genadeloos afgemaakt door de kiezer, staat hij er om zijn boodschap te brengen. Hij slaat niet alleen mea culpa (zoals Gennez hier poogt te doen), maar hij staat er gewoon: vastberaden, enthousiast en vol vertrouwen in zijn ploeg, klaar om het hier niet bij te laten en zeker en vast terug te komen. En vooral enthousiasmerend: mocht hij dit voor een sossenpubliek doen, alle linkervuisten gingen de hoogte in.
Maar Caroline, nee, die moet wellicht nog veel leren.
5 reacties
het was me ook al opgevallen... ronduit pijnlijk... en haar jurkje maakte niets goed!
Geheel mee eens. De tijd van de grote staatsmannen (-vrouwen) is voorbij.
De Drs.
Volgens mij ligt het probleem dieper.
Ik noem het het generatie L-syndroom (zie op mijn blog voor meer uitleg):
door de creatie van grote provinciale én landelijkse kieskringen, is er een generatie politici gecreëerd die goed op het scherm overkomt en die daar ook uitgemolken wordt tot en met. Slechts zeer zelden kan iemand doordringen tot die nieuwe gilde.
Bijgevolg is er een grote kloof tussen de top en de rest. Er is geen doorstroming meer en wanneer die top dan plots verbrand het scherm moet verlaten, staat er niemand klaar die beslagen is in de kleine politiek om over te nemen.
@David: idd, de grote kieskringen, maar vooral de toegenomen mediatisering (het BV-syndroom) hebben het belang van "goed op het scherm overkomen" enorm de hoogte ingejaagd, dikwijls ten koste van de inhoud. Maar toch lijkt het me niet evident om dit zo zwart-wit te bekijken.
Met kleine kieskringen krijg je al snel het probleem dat mensen die het lokaal goed doen en daar op handen gedragen worden, naar hogere sferen gekatapulteerd worden waar ze eigenlijk niet op hun plaats zitten. Ik wil helemaal geen afbreuk doen aan de sterktes en kwaliteiten van lokale mandatarissen, maar er zijn er genoeg die hierdoor in het parlement geraken en zich daar bezighouden met uitsluitend vragen over lokale problemen in de eigen kieskring en geen visie over het grotere geheel ontwikkelen. Voor vertegenwoordiging op het hogere niveau, is die visie op het grotere geheel onontbeerlijk en vind ik dat je die ook moet kunnen voorleggen en verdedigen in verkiezingstijd voor de gehele bevolking. Zonder daarvoor "de kleine problemen van de mensen" uit het oog te verliezen natuurlijk. Een beetje een gemengd verhaal dus mbt de grotere kieskringen. (terzijde: ik had hier eventjes het voorbeeld van Patrick Janssens vermeld die enkel op woensdag om 16u in het Vlaams Parlement binnenstuikt om op het knopje te duwen en dan weer naar Antwerpen te trekken, maar dit zou zonder meer afbreuk doen aan de vele andere lokale burgemeesters en mandatarissen die hun werk op nationaal niveau wel heel goed en doorgedreven doen)
De mediatisering en invloed van massamedia op politiek is eveneens niet zo eenduidig als zwart of wit te bestempelen. Enerzijds is het belang van "goed overkomen" en zelfs "er goed uitzien" (Freya? ;-)) toegenomen ten nadele van de inhoud, maar anderzijds kunnen deze media de politiek ook dichter bij het volk brengen. Ik verwijs hiervoor graag naar het boek Betty for President, gebaseerd op het afstudeerwerk van Frederik De Swaef over BV’s in de politiek. Eveneens een genuanceerd verhaal dus, met positieve en minder positieve kanten.
Madame,Monsieur,
Puis-je attirer votre attention sur le contenu de ces trois vidéos de youtube concernant le défaitisme et la non combativité de la classe politique Belge et européenne de droite comme de gauche face a la lente progression de l'islam non démocratique et au recul de la démocratie de nos pays qui convient parfaitement bien à ces mêmes islamistes et au conséquences concrete sur le terrain.
http://www.youtube.com/watch?v=4_ZnKa8dMzM
http://www.youtube.com/watch?v=VYDuSptRR00
http://www.youtube.com/watch?v=VgVPcU8RtFc c'est en france mais c'est tout a fait transposable pour la Belgique.
Question : que penvent faire les gens qui nous gouvernent, mis a part bien sûr la politique de l'autruche, le laisser faire, le laxisme, en attendant que ça nous retombe sur le nez?
Stabilo.A.
Plaats een nieuwe reactie