Arco: onduidelijkheid blijft na uitspraak Grondwettelijk Hof

(tags: )

Het Grondwettelijk Hof heeft vandaag beslist om geen definitief vonnis te vellen over de staatswaarborg voor Arco-coöperanten, maar stelt een reeks prejudiciële vragen aan het Europees Hof van Justitie. De onduidelijkheid voor de coöperanten blijft hierdoor nog even aanslepen. De regering moet er alles aan doen om verdere vertraging te vermijden.

Allereerst wordt hierdoor nogmaals bevestigd wat ik altijd gesteld heb: de bestaande staatswaarborg rammelt langs alle kanten. Onze partij heeft die destijds niet goedgekeurd om die reden. Dat er vandaag nog steeds geen duidelijkheid is, en tal van rechtscolleges er hun oordeel over moeten vellen, toont nog maar eens aan dat we het bij het rechte eind hadden. Dit is natuurlijk geen goede zaak voor de coöperanten die jarenlang hoogst twijfelachtige beloftes zijn voorgehouden en vandaag nog altijd niet weten wat zij zullen terugzien van hun eigen spaargeld dat zij aan dit ACW-vehikel toevertrouwden.

Het Grondwettelijk Hof vraagt nu aan het Europees Hof van Justitie of het Europees depositogarantiestelsel, waar onze staatswaarborg aan moet voldoen, ook coöperatieve aandelen mag of moet dekken op dezelfde manier. Daarnaast worden er nog een aantal vragen gesteld in hoeverre een garantieregeling staatssteun bevat, zoals werd beslist door de Europese Commissie. En uiteindelijk zal het Grondwettelijk Hof zich zelf ook nog altijd moeten uitspreken of er geen discriminatie is tussen Arco-coöperanten, die hun Dexia-verliezen wel zouden terugkrijgen, en rechtstreekse aandeelhouders Dexia of deelnemers aan een pensioenfonds die hun Dexia-verliezen niet zouden terugkrijgen.

Het is niet duidelijk voor hoeveel uitstel deze beslissing zorgt. Volgens de ene betekent dit een uitstel tot over de volgende verkiezingen, terwijl het volgens anderen zelfs voor een versnelling kan zorgen gezien er sowieso een procedure aan het lopen was bij het Europees Hof. Die andere procedure bij het Europees Hof, die ook voor de nodige vertraging zorgde, werd eerder aangespannen door Koen Geens (CD&V) als uittredend minister van financiën in de vorige regering van lopende zaken. Het probleem blijft natuurlijk het zelfde: het duurt al veel te lang voor de coöoperanten en de belastingbetaler om duidelijkheid te krijgen. Nog meer vertraging mag er echt niet bij komen.

Dit is helaas een erfenis uit het verleden. Wij zijn naar de verkiezingen gestapt met een ander voorstel, waarbij de coöperanten hun inleg integraal zouden moeten kunnen terugkrijgen door diegenen die hen bedrogen hebben en met hun spaargeld zijn gaan gokken: het ACW. Het resultaat is een compromis geworden, waar niemand echt helemaal het eigen verhaal in terugvindt. Dat is nu eenmaal eigen aan compromissen maken, aan verantwoordelijkheid nemen. Dat schreef ik al eerder.

Samengevat komt het er op neer dat in het zogenaamde plan-B maar liefst 600 miljoen euro bijeengebracht wordt zodat de coöperanten 40% van hun uitstaande kapitaal kunnen terugkrijgen (dat komt voor de meesten neer op +/- 80% van de oorspronkelijke inleg destijds) gefinancierd door de belastingbetaler, Belfius (dat in wezen ook de belastingbetaler is) en het ACW. Dat die laatste als verantwoordelijke voor het debacle meebetaalt, is nog steeds zeer belangrijk en een groot verschil ten opzichte van de vorige regering.

Voor ons is een gegeven woord een gegeven woord en engageren we ons om het regeerakkoord integraal uit te voeren. Vooraleer er van die overeengekomen oplossing sprake kan zijn, moeten we natuurlijk de mogelijkheden en de krijtlijnen kennen. Die zullen afgebakend worden door de lopende procedures bij het Europees Hof en het Grondwettelijk Hof. Elke oplossing moet voldoen aan onze Grondwet en de Europese afspraken. Het parlement kan niet eender wat stemmen.

Het heeft ook geen enkele zin nu al een alternatief uit te werken dat nadien opnieuw aangevallen wordt waarna de hele molen opnieuw begint te draaien en we weer voor jaren vertrokken zijn. Zolang er een bijdrage van de belastingbetaler in zit, staat de deur voor een nieuwe procedureslag open. Er zijn dus slechts twee mogelijkheden: ofwel afwijken van het regeringscompromis en de bijdrage van de belastingbetaler elimineren, ofwel de juridische procedures afwachten om het regeringscompromis op een gedegen manier te kunnen uitvoeren. Enkel zo vermijden we nieuwe procedures en vertragingen. We moeten vooral ook opletten om geen snelle beloftes van juridisch onzekere alternatieven te doen: dat zou de coöperanten alweer valse hoop geven. Zij hebben vooral nood aan zekerheid.

Dat het allemaal zo lang duurt is trouwens ook te wijten aan het feit dat de vereffening van Arco zelf zo lang duurt. Dat laatste hoeft ook niet te verwonderen als je weet dat het voormalig Arco-leiders Francine Swiggers en Marc Tinant zelf zijn die deze vereffening in handen hebben dankzij het mandaat van het ACW.

Uiteraard begrijp ik dat het voor de coöperanten zowel te lang duurt, als dat het in het regeerakkoord afgesproken bedrag van 40% te weinig is. Ik kan dan ook alleen maar hopen dat het ACW ooit haar sociale gelaat toont en de coöperanten beter vergoedt dan vandaag afgesproken. Dat zal de minst aangevochten regeling zijn.

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

 

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.