Belfius helemaal laten opdraaien voor Arco is een valse oplossing

(tags: )

Patrick Claerhout beweert in Trends dat het Arco probleem heel eenvoudig op te lossen is: Belfius moet de coöperanten een vergoeding van 600 miljoen euro uitbetalen. De meerwaarde die opgebouwd werd in Belfius na de nationalisatie zou deels de coöperanten toekomen, stelt hij daarbij. Niets is uiteraard minder waar.

De inspanning van de belastingbetaler om het door politici en bestuurders van de christelijke vakbond en ziekenkas gecreëerde Dexia-monster te temmen, bleef immers niet beperkt tot de 4 miljard euro die betaald werd voor de toenmalige Dexia-dochter Belfius. Deze overname was geen op zichzelf staand geheel, maar maakte deel uit van een bredere overeenkomst met kapitaalverhoging en invoering van een staatswaarborg voor Dexia. Gezien de acute situatie van Dexia, zou een verkoop van Belfius aan een andere bank overigens gegarandeerd aan bradeerprijzen verlopen zijn, en mogelijks een pak minder opgebracht hebben voor Dexia dan de 4 miljard van de nationalisering. Naast de 4 miljard euro voor Belfius stak de Belgische belastingbetaler ook nog eens 2,5 miljard in Dexia in 2008 en nog eens 2,9 miljard in 2012, met daarbovenop (Belgische) staatswaarborgen voor Dexia voor maar liefst 43,7 miljard euro. En dan zwijgen we nog van het verlies van 3,3 miljard euro (en 0,8 miljard euro waarborgen) voor de gemeentelijke holding, eveneens eigendom van de belastingbetaler, die haar belang in Dexia helemaal waardeloos zag worden, net zoals elke reguliere Dexia-aandeelhouder.

Het verschil met de andere banken is groot: in Fortis spraken de aandeelhouders van een “onteigening” en is er vandaag voor de overheid geen risico meer en werd er zelfs winst geboekt op de verkoop van een pakket aandelen BNPP en de bad bank. KBC betaalde de leningen zelfs helemaal terug met 50% interest, een woekerrente betaald door de aandeelhouders, zowel de rechtstreekse als de indirecte via CERA, zowat de tegenhanger van Arco.

Tegenover de huidige optimistisch geschatte waarde van 8 miljard voor Belfius staat echter een totale inleg van de belastingbetaler van 13,5 miljard euro, plus nog voor 43,7 miljard euro aan waarborgen die als een zwaard van Damocles boven ons hoofd hangen en ons op tijd en stond nog eens zullen verplichten om nog maar eens kapitaal bij te storten in de structureel verlieslijdende restbank.

Wie dan beweert dat de Belgische staat met Belfius een aanzienlijke winst gemaakt heeft waarvan we gerust een deel mogen uitdelen aan de Arco-coöperanten om de werkelijke schuldigen, de Arco-bonzen van het toenmalige ACW, de hand boven het hoofd te houden, kent een grenzeloze creativiteit die enkel haar meerdere moet erkennen in het kabinet van Kris Peeters.

Het geld van de belastingbetaler is dus op, zoals Bart De Wever terecht beweerde. De situatie is er overigens de voorbije maanden niet op verbeterd: door de halsstarrige weigering van Kris Peeters om Belfius naar de beurs te brengen zonder (valse) Arco-oplossing, hebben we al een pak geld verspeeld. De Europese bankaandelen zijn de voorbije maanden met gemiddeld een vijfde gedaald, waardoor we vandaag bij een beursgang van Belfius ook een pak minder geld zullen ophalen voor dezelfde bank. Politieke spelletjes op kosten van de belastingbetaler, noemen we dat.

Belfius volledig laten opdraaien voor een vergoeding aan de coöperanten zou overigens financieel noch juridisch een slimme zet zijn. De juridische aansprakelijkheid van Belfius werd onderzocht, en minimaal bevonden. De verkoop van de meeste in het ACW-blad Visie aanprezen Arco aandelen vond immers plaats rond de kapitaalverhoging van BACOB in 1996 en daarvoor, in pre-MIFID-tijden dus, toen BACOB 100% in handen was van en bestuurd werd door het ACW. Vandaag is de consumentenbescherming gelukkig een stuk beter, en kunnen vakbondslui niet zomaar “gegarandeerd veilige” aandelen aanprijzen en laten verkopen in hun bank.

Belfius wordt vandaag goed geleid door een autonoom management en geniet daardoor ook veel vertrouwen in de financiële sector, bij het publiek en mogelijke investeerders. Wanneer de regering dat management de arm zou omwringen om maar liefst 600 miljoen euro uit te geven waar geen enkele rationele economische verantwoording tegenover staat, zou dat niet alleen ruiken naar het misdrijf "misbruik van vennootschapsgoederen, maar zou dat vooral ook het vertrouwen in dat management, in die bank, behoorlijk schaden. Niet in het minst bij potentiële investeerders. Wie wil nu immers investeren in een bedrijf waar de overheid zomaar eventjes kan beslissen (en daar niet voor terugdeinst) om jouw geld uit geven zonder tegenprestatie? De belastingbetaler dreigt dan niet niet alleen 600 miljoen te zien verdwijnen voor Arco, maar ook nog eens een pak van de waarde van Belfius in rook te zien opgaan.

Maar los daarvan is het vooral oneerlijk en onethisch naar de belastingbetaler toe. Die moet immers vaststellen dat het geld wel degelijk weg is, enkel en alleen omdat sommigen er hun uiterste best voor willen blijven doen om de hand boven het hoofd te houden van diegenen die de hele Arco-constructie opgezet hebben, de coöperanten misleid hebben, en er jarenlang via winstbewijzen en cash dividenden de vruchten van geplukt hebben. Toen de middenkredietkas van de Boerenbond omviel, had die laatste tenminste meer ethiek dan het inderhaast in Beweging.net omgedoopte ACW: ze nam haar verantwoordelijkheid en betaalde elke klant over een periode van meerdere jaren terug tot op de laatste cent. Als Beweging.net en hun politieke beschermheren nog enige geloofwaardigheid willen proberen redden, dan doen ze wat nodig is.

Opinie ingestuurd als reactie op deze opinie van Trends-redacteur Patrick Claerhout

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

 

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.