De Campagne: eerste indrukken en blunders

Ondertussen is de campagne volop bezig: affiches worden geplakt, borden worden geplaatst, en de blijde boodschap wordt aan de man/vrouw gebracht.

Vanaf vrijdag was het drukwerk klaar, en konden we er helemaal invliegen. Twee dagen borden fabriceren leverde rood verbrande armen en nekken op, maar ook veel geel in het straatbeeld. We werden er steeds beter in, en de borden verrezen sneller en sneller. Alleen, niet altijd waar ze hoorden. Zo kregen we op vrijdag een telefoontje dat we donderdag blijkbaar een bord geplaatst hadden in de voortuin van een buurman van de persoon die een bord aangevraagd had. Foutje in het adres blijkbaar. De brave man kon er gelukkig nog mee lachen, maar ik kan me voorstellen dat het wel even schrikken is als je thuiskomt van het werk en een verkiezingsbord in je voortuin aantreft. Geen idee of de persoon N-VA gezind was, al had hij toch liever dat we het weghaalden.

Dat de campagne kort maar krachtig zal zijn, is een groot voordeel. Maar anderzijds, haast en spoed,... Zo ook met de affiches. Doordat er geen tijd meer was om iedereen een proefdruk te bezorgen en ieders goedkeuring af te wachten, werd de controle door de campagnecoördinator verricht. Deze was echter iets te snel, en heeft de kemel van een fout op mijn affiches helaas niet opgemerkt: deze promoten nu een zekere Peter De Decker ipv Peter Dedecker. Op de kaartjes en alle andere communicatie staat het wel goed. Niet dat ik daardoor één stem minder zal krijgen (hoewel, mijn slogan "kies voor de juiste Dedecker" van vorig jaar indachtig...) maar het staat natuurlijk een beetje slordig hé. Als er op 13 juni gevierd kan worden, of we ons verdriet zullen moeten verdrinken, weet ik al wie het eerste vat zal mogen betalen.

Maar op deze (soms wel hilarische) foutjes na, verloopt de campagne echt wel goed. Siegfried bleek zaterdag, op zijn allereerste markt, een waar natuurtalent. Dat hij door zijn bekendheid de mensen naar zich toe zuigt, helpt natuurlijk veel, maar de rustige en vastberaden manier waarop hij een babbeltje met hen slaat, levert heel veel positieve reacties op. Die positieve reacties krijgen we ook veel meer dan vorig jaar. Zeker ook bij jonge mensen, zoals op de Roparun in Zele, slaat onze boodschap duidelijk aan. Velen hebben echt genoeg van het gekrakeel en de buigzaamheid van de andere partijen, en willen resoluut naar een staatsstructuur die wel werkt, waarin wel beslissingen genomen kunnen worden. Op zo'n momenten voel je echt dat het goed zit. Al zal het natuurlijk nog keihard werken worden, en zullen we elke stem maar al te goed kunnen gebruiken. Daar gaan we voor!