De getto's van Brussel

De Standaard publiceerde vandaag een opmerlijke opiniebijdrage van Luckas Vander Taelen, Vlaams parlementslid voor Groen!. Hoewel, opmerkelijk? In "De getto's van Brussel" schrijft Luckas over de "probleemwijken" in Brussel, over hoe hij het beu is naast een getto te leven waar allochtone jongeren hem behandelen alsof hij op hun privéterrein loopt. Hij vraagt zicht af waarom "wij niet durven opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en de waarden van het land waarin wij leven". Terechte verzuchtingen die iedereen die daar al eens gepasseerd is, deelt. Net als iedereen die de berichtgeving in de media hierover volgt.

De opmerkelijkheid zit echter in het feit dat het voor de eerste keer is dat iemand van "de linkerzijde" (in casu Groen!) deze problemen aankaart, terwijl anderen die hetzelfde doen, systematisch afgeschreven worden als racisten en ander gespuis. Verander de naam Luckas Vander Taelen door uw favoriete VB-parlementslid en beeld u even in wat de teneur van de stroom reacties zou zijn.

De capaciteiten van het VB in het aankaarten van problemen zijn, zoals geweten, omgekeerd evenredig met de zinvolheid van hun voorstellen van oplossingen. Maar helaas, ook Luckas schetst uitsluitend problemen, en geen oplossingen. Nu, met deze quote legt hij wel voor een deel de vinger op de wonde:

We zijn bang geweest om onze waarden op te dringen aan allochtonen. Die waarden zijn mij echter te dierbaar om ze verloren te laten gaan.

Helemaal correct. Echter, wie is er hierin bang geweest? Welke partijen drongen aan op de koppeling van integratievereisten aan nationaliteitsverwerving en wilden hierop inzetten, en welke partijen waren net een heftige tegenstander hiervan? Welke partijen hebben net deze problemen telkens ontkend en geminimaliseerd om toch maar zo ver mogelijk van het discours van het VB verwijderd te zijn? Er is nochtans een andere weg, alleen heb je voldoende lef nodig om hierover uitspraken te doen zonder schrik te moeten hebben op het VB-hoopje gegooid en verketterd te worden.

Over oplossingen gesproken: op twitter bevroeg AidaVd Philippe Bossin (gemeenteraadslid voor Groen! in Kortenberg) hierover. In zijn antwoord heeft hij het vooral over het bestuurlijk kluwen in het Brussel van de 19 gemeenten en 6 politiezones die dringend zouden moeten fuseren. Iets waar ik ook reeds eerder op aandrong, maar wat helaas door bepaalde politieke actoren ferm tegengewerkt wordt. De vraag is dan ook: hoe kunnen we hiermee korte metten maken? Dat de vele Vlaamse miljoenen die jaarlijks in Brussel gepompt worden enige return onder de vorm van medebeslissingsrecht of bestuurlijke efficiëntievereisten zouden opleveren, lijkt me alleszins logisch.

Maar laat ons vooral eerlijk zijn: een fusie van de 6 Brusselse politiezones zal misschien wel resulteren in een veel performantere "Brussels Metropolitan Police" die korter op de bal kan spelen over de verschlllende gemeenten heen, maar daarmee zijn de onderliggende problemen nog lang niet opgelost. Die onderliggende problemen zijn vooral te wijten aan een compleet losgeslagen normen- en waardenpatroon, maar ook een ferm gebrek aan toekomstperspectieven voor de betrokken jongeren. Naast dialoog met alle jongeren en zware repressie bij rellen, moeten we dan ook vooral sterk inzetten op het verbeteren van die toekomstperspectieven. De achterstand van deze jongeren in het onderwijs en de onbereikbaarheid van de vele vacatures in de Vlaamse rand zijn meestal terug te brengen tot een gebrek aan kennis van het Nederlands. Het is dan ook schrijnend dat wanneer de Vlaamse regering enige vorm van inspanning (geen resultaatsverbintenis!) ter zake vraagt bij het toekennen van een sociale woning in Vlaanderen, het net de partij van Luckas Vander Taelen is die hier zwaar tegen protesteert. Enkel door zwaar in te zetten op taalverwerving (in casu kennis van het Nederlands, en in Brussel ook het Frans) en inburgering, bezorg je die mensen hoop op een betere toekomst en neem je het ongenoegen, de voedingsbodem voor relletjes, weg. De inspanningen van de Vlaamse regering mbt inburgering zouden een voorbeeld moeten zijn in de rest van het land. Daarnaast mogen we nooit onze ogen sluiten voor het gebrek aan respect voor elementaire normen: praktijken zoals de door Luckas aangeklaagde maagdenvliesherstellingen om tijdens de huwelijksnacht de maagdelijkheid te kunnen bewijzen, mogen we in geen geval tolereren, net als andere vormen van genderongelijkheid. En ja, daar kan dan al eens een (minstens lokaal) hoofddoekenverbodje voor nodig zijn, al was het maar als signaal dat we dergelijke verplichtingen ten aanzien van vrouwen die hier niet zelf voor kiezen, in geen geval zullen toestaan. En uiteraard moeten aangeboden toekomstkansen ook gegrepen worden: spijbelen dient strenger gecontroleerd en bestraft te worden, terwijl het weigeren van een gratis taalcursus een onmiddellijk verlies van de werkloosheidsuitkering zou moeten impliceren. Voor wat, hoort wat.

Die wederkerigheid moet uiteraard ook andersom toegepast worden: zij die werk willen maken van hun toekomst en zich willen inzetten in onze samenleving, moeten we ondersteunen. Maar vooral moeten we vermijden dat de ronduit degoutante houding van een beperkte groep in Brussel aanleiding geeft tot een discriminerende houding tov een gehele bevolkingsgroep. VB-retoriek, racisme en discriminatie moeten de wereld uit geholpen worden, en daar mogen we best streng op zijn.

Dat nu ook een vooraanstaand Groen! parlementslid de problematiek erkent en wil inzetten op het afdwingen van respect voor onze normen en waarden, is alvast een grote stap in de goede richting en een uitgestoken hand die we zeker moeten aannemen.