De grote Kristof Calvo Cijferqueeste

(tags: )


Kristof Calvo
Kristof Calvo © Belgaimage

Groen profileert zich als de trekker van de politieke vernieuwing. De bijzonder mondige kamerfractieleider Kristof Calvo claimt de oprichting van de bevoegde werkgroep in de Kamer en voert er een strijd tegen de cumul: een parlementslid mag volgens hem enkel en alleen fulltime actief zijn in het parlement, zo claimt hij voor de camera’s. In dit stukje van de reeks #toenmetgroen bekijk ik even wat er in die partij gebeurt als de camera’s niet draaien.

To cumul or not to cumul? Practice what you preach!

Mogen parlementsleden hun mandaat combineren met andere functies? Je kan er een eerlijk en open debat over hebben, en een andere mening toegedaan zijn. Groen stelt alvast van niet. Voor Groen hoort een parlement bevolkt te zijn met uitsluitend mensen die enkel en alleen voltijds parlementslid zijn en er van nine to five vragen stellen en wetsvoorstellen bespreken.

In dat geval is het dan bijzonder wrang om zelf met Meyrem Almaci een partijvoorzitter te hebben die dat mandaat cumuleert met een mandaat als parlementslid. Ze zal er wellicht niet extra aan verdienen, maar voor de geloofwaardigheid van Groen is het alvast een valse start. Zeker als je ziet dat die cumul ook echt weegt, als je de maatstaven van Groen wil hanteren: voor de camera’s zie je collega Almaci in de plenaire wel de regering aanpakken, maar als de camera’s niet draaien, in de commissies, is dat met de volle nul gestelde mondelinge vragen een heel pak minder.

Zelf vind ik dat politici voor zichzelf moeten uitmaken in hoeverre ze een lokaal mandaat of een job in de private of openbare sector een verrijking vinden voor hun nationaal mandaat. Uiteindelijk zijn elk parlementslid en elke schepen verantwoording verschuldigd aan de kiezer. Zo heb ik tegelijk het volste respect voor partijgenoot Lieven Dehandschutter die ontslag nam als parlementslid om burgemeester te worden van Sint-Niklaas als voor iemand als Sophie De Wit die naast een uitstekend burgemeester van Aartselaar ook een bijzonder hardwerkend parlementslid is. Het bijkomend loon is overigens geplafonneerd tot 50%, voor belastingen, wat voor de belastingbetaler dus eigenlijk een besparing is.

Dat is ook de essentie van ons voorstel voor een plafond op de inkomsten uit de combinatie van politieke mandaten: maximum anderhalf keer de wedde van een parlementslid. Dat is veel interessanter dan mandaten te verdelen onder de eigen vrienden en zo de kost voor de belastingbetaler op te drijven en de particratie te versterken, en maakt meteen ook een einde aan elke incentive voor of perceptie van graaien. Minder mandaten (met de hervorming van Liesbeth Homans maar liefst 925 mandaten minder), en minder mensen om die mandaten in te vullen resulteert in goedkoper bestuur.

Voor sommigen is de combinatie zelfs een absolute meerwaarde op beide niveaus: met mensen als Hans Bonte (sp.a) of Bart Somers (Open VLD) kan je het inhoudelijk grondig oneens zijn, maar vriend en vijand bestempelen beide heren, beiden burgemeester van een centrumstad, als waardevolle en actieve parlementsleden. Hoe logisch is het dan dat Groen-fractieleider Kristof Calvo in het parlement loopt te foeteren tegen dergelijke cumul, maar tegelijk op de lijst van zo’n burgemeester-parlementslid gaat staan? Is Bart Somers voor Kristof Calvo nu een slecht parlementslid, of een slechte burgemeester? Of beide? Of wil hij plaats creëren voor een extra betaalde politicus, liefst van de eigen partij?

Daarnaast zijn er ook Groenen die hun taak als volksvertegenwoordiger cumuleren met een job in de privé. Zo is Anne Dedry naast Kamerlid ook directeur van Ons Zorgnetwerk vzw en Zorg-Saam vzw én afgevaardigd bestuurder van De Bakermat vzw. In haar directeursfuncties heeft ze, in tegenstelling tot een bestuursmandaat, een bijzonder belastende functie met een dagelijkse verantwoordelijkheid. Dat zou je althans verwachten van een echte directeur. Ondernemers in de politiek: voor mij zijn ze een verrijking, ook de ondernemers uit de sociale sector. Maar als je als partij uitsluitend beroepspolitici in je parlement wil, met een verbod op cumuleren met het bedrijfsleven, kan je daar maar beter naar handelen ook.

Nu, dat Groen vooral een probleem heeft met bijklussen, tenzij ze mogen meebesturen, hebben we in de eerste editie van deze reeks #toenmetgroen al duidelijk gemaakt. Onder meer staatssecretaris Bruno De Lille reeg de mandaten aaneen van op zijn obesitas-kabinet.

Het absolute minimum: transparantie

Daar waar je over de wenselijkheid van cumuls nog kan discussiëren, vind ik dat allesbehalve het geval bij transparantie. Transparantie is de basis van elke vorm van deontologie. Daarom is er zoiets als de verplichte aangifte van alle politieke mandaten bij het Rekenhof. N-VA nam in 2011 bij initiatief van Louis Ide al het voortouw om die verpichte aangifte uit te breiden naar kabinetsmedewerkers, wat we nu ook zullen realiseren. Transparantie is evenwel nog zoiets waar Groen niet in uitblinkt.

Uitgerekend mr transparantie, Kristof Calvo, vergat bij de aangifte van zijn mandaten bij het Rekenhof maar liefst twee mandaten aan te geven. Zo maakte hij geen melding van zijn functie als fractieleider, wat nochtans verplicht is voor elke bijzondere functie in de Kamer en een pak extra centen en faciliteiten oplevert, voor hem en/of zijn partij.

Daarnaast vergat hij ook aangifte te doen van zijn mandaat als lid van de Raad van Bestuur in de CVBA Mechelen Morgen. In het Staatsblad, op De Tijd na de beste kwaliteitskrant, vind je de oprichtingsakte van november 2015 terug, met daarin Calvo aangesteld als bestuurder, net als enkele andere politici van de Mechelse meerderheid en oppositie.

Doel van de opgerichte vennootschap waarin de Stad Mechelen samen met enkele vastgoedbedrijven participeert, is om Mechelen op de kaart te zetten voor vastgoedinvesteringen. Je kan hierbij misschien instinctief denken aan de Gentse Optima-affaire, maar zolang je niet systematisch (op z’n Gents) met dezelfde vrienden-van-de-vrienden werkt en zo een oneerlijke concurrentie organiseert, is er op zich helemaal niets mis met het in de markt zetten van de eigen stad op de vastgoedmarkt. Het verhaal zal ook niet zo lang meer duren, gezien de Stad Mechelen al beslist heeft om de CVBA binnenkort te laten ontbinden. Maar opnieuw valt niet alleen dit gebrek aan groene transparantie te betreuren, het is bovenal ook een regelrechte overtreding van de wet op de verplichte openbaarmaking van de mandaten van elke politicus.

Hij is overigens niet de enige in zijn partij met dergelijke vergetelheid. Zo ook onder meer Vlaams parlementslid en voormalig Antwerps districtraadslid Imade Annouri, net als Calvo een groot pleitbezorger van de nieuwe politieke cultuur, zondigde niet alleen tegen de eigen voorstellen van nieuwe politieke cultuur maar ook tegen de bestaande wetgeving. Volgens Cumuleo blijft niet minder dan 21,7% van de groene mandatarissen in gebreke bij hun mandatenaangifte. Na Open VLD is Groen hiermee de partij met ronduit de slechtste score op vlak van transparantie in de eigen mandaten. Om dan te gaan preken als witte maagd en anderen met de vinger te wijzen, faut le faire...


Cumuleo: 21,7% mandatarissen Groen blijft in gebreke voor de mandatenlijst
© Cumuleo - Politieke gezindheid van de mandatarissen in gebreke

De cijfers, de cijfers!

Calvo kennen we niet alleen als voormalig cabinetard op het Brusselse obesitas-kabinet, maar ook als het Kamerlid dat nog voor aanvang van de jaarlijkse beleidsverklaring voor de camera’s steevast ‘de cijfers’ eist. Cijfers zijn inderdaad belangrijk in een debat, althans dat over de begroting.

Het verbaast dan ook dat uitgerekend Calvo jarenlang vergat om aan zijn wettelijke verplichtingen te voldoen en de jaarrekeningen van de door hem voorgezeten vzw mmMechelen Feest neer te leggen. Nadat collega Klaps dit aan het licht bracht, heeft Calvo in 2017 plotsklaps de situatie geregulariseerd. Wat blijkt nu uit de neergelegde stukken? In 2016 was er een verlies van maar liefst 360.000 euro. Na jarenlang financieel wanbeleid sluit de door Calvo voorgezeten vzw het jaar 2016 af met een negatief eigen vermogen van -146.000 euro. We kunnen maar hopen dat de man nooit minister van begroting wordt, en zijn brokkenparcours beperkt blijft tot deze vzw. De man heeft ongetwijfeld vele kwaliteiten, maar transparantie en financieel beheer zijn er duidelijk geen van.

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

 

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.