De jonge roep om verantwoordelijkheid en verandering

(tags: )

Naar aanleiding van het onderzoek van Marc Hooghe waaruit blijkt dat N-VA bijzonder goed scoort bij jongeren, vroeg De Morgen mij een opiniestuk hieraan te wijden. Ik geef het hieronder graag integraal mee.

De jonge roep om verantwoordelijkheid en verandering

Een van de voorrechten als politicus is dat je regelmatig gevraagd wordt voor schooldebatten. Dikwijls is dat in kleine groepjes, waardoor je een goede babbel hebt en meer te weten komt over de leefwereld van de hedendaagse jongeren. Bijzonder interessant. Bijzonder was ook de terugkeer naar mijn oude school, Don Bosco Technisch Instituut Sint-Denijs-Westrem, voor een dergelijk schooldebat: een zaal gevuld met wiskundige bollebozen uit de richting Industriële Wetenschappen, en gasten in de schoolgroene overall, recht van achter de draaibank of houtbewerkingsmachine gesleurd om in de grote zaal te luisteren naar en te debatteren met politici. Ik stond deze keer aan de andere kant, met recht voor mij de toekomst van Vlaanderen: jongens en meisjes die goesting hebben om te werken en het echte leven te beginnen, al dan niet met een eigen zaak of na verder studeren.

Goesting om te werken, goesting om hun verantwoordelijkheid te nemen. Die jongeren weten nu al dat ze een stuk langer zullen moeten werken dan hun (groot)ouders, om de schulden van de vorige generatie en tal van malversaties zoals Dexia af te betalen. Zij willen best solidair zijn en opkomen voor hun klasgenoten en toekomstige werkmakkers, en zelfs voor de derde wereld (zoals het succes van de jaarlijkse Studio Brussel acties aantoont). Maar zij verwachten ook solidariteit in omgekeerde zin. Freeriders, daar hebben ze het niet voor, niet op de speelplaats of bij het schoolwerk en evenmin in het latere leven. Zij willen zorgen voor wie niet kan werken, maar zij verwachten ook dat wie kan werken,dat ook effectief doet. Net zoals ook het milieu en hun leefomgeving hen nauw aan het hart liggen, verlangen zij diezelfde verantwoordelijkheid van anderen. Zij willen dat wie anderen onrecht aandoet, gestraft wordt, desnoods met een GAS-boete als het echt niet anders kan, maar zij hebben terecht een hekel aan de uitwassen van dat systeem in sommige gemeenten. Zij begrijpen ook dat ongestrafte vandalen en andere onverlaten een fout beeld van “de jeugd van tegenwoordig” creëren, waar ook zij de pineut van zijn.

Jongeren hebben ook typisch een broertje dood aan betutteling. Deze generatie is van het gebiedende en verbiedende juk van de kerk verlost geraakt, onder meer op vlak van seksualiteitsbeleving, waardoor ook de godsdienstlessen in scholen onder pragmatische leerkrachten verschoven zijn van de traditionele leer naar een meer hedendaags verhaal van waarden en normen. De huidige generatie heeft geen nood aan een plaatsvervanger, waarbij men komt aandraven met pakweg een GSM-verbod voor 12-jarigen of een verbod op GSM-reclame gericht op -14 jarigen: zij staan zelf in het leven en willen zelf hun keuzes maken, en zij hanteren daarbij echt wel geen buitensporige normen en waarden.

De huidige digitale generatie jongeren is ook beter geïnformeerd dan haar voorgangers. Zij zien ook wat er rondom hen gebeurt, en een beetje verderop. Zij merken ook hoe onze economie en, bij uitbreiding, hun toekomstkansen bedreigd worden. Zij stellen ook vast hoe hemelsbreed het verschil is tussen hun idee van verantwoordelijkheid - een in Vlaanderen breed gedragen opinie - en het federale beleid dat zij krijgen. Zij merken ook hoe de Waalse afhankelijkheidspolitiek die de PS belijdt, hier een veel te zware grip op uitoefent. Dat lezen ze elke dag in de krant, bij de zoveelste fabriekssluiting en bij het zoveelste record aan falende KMO’s, waarbij telkens het debat over de hoge lasten op arbeid snel weer gesloten wordt. Zelf sparen zij voor een bromfiets of een auto. Ze doen daarvoor vakantiewerk of ze beknibbelen even op andere zaken. Maar zij zien dat deze regering Di Rupo I onder druk van de PS niet spaart, haar verantwoordelijkheid niet neemt, maar liever belast. En telkens zijn het weer de werkenden die ervoor moeten opdraaien. Jongeren voelen zich in hun toekomst bedreigd als nooit tevoren.

De uitstekende score voor N-VA bij zestienjarigen, zoals gisteren belicht in deze krant, illustreert deze roep om verandering. Verandering waarbij zij die werken, sparen en ondernemen niet langer gestraft worden, zonder daarom minder solidair te zijn. Verandering waarbij mensen hun verantwoordelijkheid moeten nemen, ook als ze iets mispeuteren. Verandering waarvoor grondige hervormingen nodig zijn, die niet meer kunnen in het huidige federale Belgische kader. Verandering waarvoor verantwoordelijkheid nodig is. De jongeren zijn er duidelijk klaar voor, nu de rest nog.

2 reacties

Ward's picture

Een vlotte tekst, Peter. Maar ik weet niet of ik het er erg mee eens ben.

Volgens mij zeggen en denken jongeren vooral wat ze thuis horen.
En gezien NV-A de populairste partij is bij de kiesgerechtigden, lijkt het mij niet onlogisch dat het dat ook is bij hun kinderen.
Deze grafiek (http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Kamer-1978-2010.jpg) toont voor 2010 toch grofweg dezelfde verdeling als de grafiek in het artikel waarnaar je linkt (i.e. NV-A op kop gevolgd door CD&V: open vld & spa & vlaams belang in gelijkaardige positie; enkel Groen is nogal afwijkend in beide grafieken)

Of de 16-jarigen, wat uitzonderingen niet te na genomen, zo hard een *eigen* menig hebben over politiek en de zaken die je opsomt, betwijfel ik dus.

groeten
Ward

Peter Dedecker's picture

Ze zullen zeker een stuk invloed van thuis mee hebben, maar toch ook eigen inzichten hebben. Ze weten dat zij de toekomst zijn en dat zij zullen moeten werken voor het pensioen van de vorige generatie die al dan niet te vroeg op pensioen gaat. En jongeren zijn typisch ook veel meer met het milieu begaan, al dan niet op een naïevere manier, vandaar wellicht de hogere score voor Groen.

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

 

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.