In De Zevende Dag over een hervorming van de vennootschapsbelasting en de aanval op Johan Van Overtveldt

(tags: )


Peter Dedecker in De Zevende Dag
© VRT

Gisteren ging ik in De Zevende Dag bij Tim Pauwels in debat met Eric Van Rompuy (CD&V), Dirk Vandermaelen (SP.a) en Luk Van Biesen (Open VLD). Ik gaf er meer uitleg over de noodzaak om onze vennootschapsbelasting te hervormen, te vereenvoudigen en verlagen, en gaf er een antwoord op de vele vragen die de oppositie en CD&V hebben bij de betaalbaarheid ervan.

Een noodzakelijke hervorming

N-VA pleit al langer voor een hervorming van de vennootschapsbelasting die de notionele interestaftrek afschaft en het tarief sterk verlaagt. Die hervorming is intussen echt urgent geworden: de Europese Commissie heeft immers een onrechtvaardige aanval gelanceerd op het Belgische fiscaal systeem en de door de paars(-groene) regering ingevoerde Excess Profit Rulings. Dergelijke systemen laten toe om het veel te hoge nominale tarief van 33,99% te drukken via tal van aftrekmogelijkheden. Als die beëindigd worden door de Commissie, stijgt meteen de effectieve belastingvoet. Dat kan ons tot 27.000 jobs kosten op korte termijn, en een veelvoud op langere termijn, met alle gevolgen vandien voor de begroting die met minder inkomsten meer uitkeringen zou moeten financieren. Dat is onmogelijk en onverantwoord. Niets doen is dus geen optie. Daarom stelde Johan Van Overtveldt voor te snoeien in de aftrekposten en het tarief te verlagen. Een voorstel dat meteen veel bijval kreeg van verschillende meerderheids- en oppositiepartijen en het middenveld, met ook suggesties om dit voorstel te versterken.

Die niet noodzakelijk geld kost

Niets doen zou ons een pak geld kosten. Maar wat zou de kostprijs zijn van zo'n hervorming? Dat hangt uiteraard af van de modaliteiten. Een budgetneutraal voorstel behoort tot de mogelijkheden, zelfs zonder rekening te houden met terugverdieneffecten. Dat zien we ook meteen aan het feit dat ondanks ons hoge tarief (België staat op de 3e plaats in de OESO-ranking qua tarief) slechts een middenmotor zijn wat de opbrengst ervan betreft, dankzij de vele aftrekposten. Door het hoge basistarief halen we dikwijls de eerste shortlist niet wanneer een bedrijf verschillende locaties voor potentiële investeringen oplijst om nader te onderzoeken.

Wanneer we rekening houden met terugverdieneffecten, kan de impact op de begroting zelfs sterk positief zijn. Lagere lasten die meer opbrengsten tot gevolg hebben: we kennen dit al van de verlaging van de registratie- en successierechten in Vlaanderen, die tot meer opbrengsten leidden. Dit effect werd eerder al beschreven door de econoom Laffer: vanaf een bepaald niveau, leiden hogere lasten tot lagere opbrengsten. 50% is zo'n absoluut topniveau. De belasting op ondernemen is vandaag al hoger dan 50%: een ondernemer betaalt vandaag al 33,99% vennootschapsbelasting op het maken van winst, en nog eens 27% roerende voorheffing op het uitkeren van die winst. Nadat de regering Di Rupo voor een massale verhoging van die laatste ging (van 15 naar 25%) is een verlaging van die eerste meer dan ooit noodzakelijk. Niet voor niets blijkt uit studies van de OESO dat de vennootschapsbelasting meest groeiverstorende effecten heeft, en een verlaging dus het meest tot meer groei en jobs leidt. Daarom ook dat ook landen met een hoog overheidsbeslag, zoals de Scandinavische landen, een laag tarief hanteren in de vennootschapsbelasting: Denemarken hanteert een nominaal tarief van 23,5%, Zweden 21,5% en Finland zelfs 20%.

Zeer vreemd dus dat uitgerekend CD&V, dat al langer pleitbezorger is voor zo'n hervorming, deze nu afschiet zonder het concrete voorstel in detail gezien te hebben.

Begroting = inkomsten en uitgaven

Wat echter het meest vreemd was aan het debat, was de eensgezinde aanval van oppositie en CD&V op minister Johan Van Overtveldt met argumenten die niet altijd veel steek hielden. De moeizame sanering van de overheidsfinanciën zijn allemaal de schuld van Johan Van Overtveldt die zijn inkomsten niet op orde krijgt. Grote onzin kan je volgens mij niet bedenken.

Het was dan ook zeer verbazingwekkend dat de voorzitter van de commissie financiën tijdens het debat het verschil niet bleek te kennen tussen fiscale aftrekken en het stelsel verworpen uitgaven toen hij het had over de bedrijfswagens. Verbazingwekkend dat hij niet beseft dat de kaaimantaks pas vanaf dit jaar geld zal opbrengen gezien deze gestemd is in 2014 voor wat betreft de inkomsten van het jaar 2015 die pas binnenkort aangegeven moeten worden. Dat lijkt me toch basiskennis voor iedereen die met de materie bezig is. Voor de diamanttaks (die overigens voor een louter symbolisch bedrag ingeschreven is in de begroting) vragen we ook expliciet goedkeuring van de Europese Commissie om problemen zoals met de Excess Profit Rulings te vermijden: vanaf volgend jaar kunnen al deze maatregelen dan ook volop geld opleveren. De systematische verwarring die Eric Van Rompuy probeert te zaaien tussen het project tax-shift (dat tot 2018 volledige gefinancierd is en waarvoor nadien nog slechts 1 miljard euro zal moeten gezocht worden, maar vandaag al een pak jobs oplevert) en de totale begroting waar nog grote inspanningen voor nodig zijn: het blijft verbazingwekkend.

Maar vooral lijkt het me duidelijk dat voor een begroting in evenwicht vanaf 2018, wat absoluut noodzakelijk is, niet alleen de inkomsten in orde moeten zijn, maar ook de uitgaven. In een land met een overheidsbeslag groter dan 50% ligt het kalf overduidelijk daar gebonden.

De opmerking dat de begrotingssanering moeizamer verloopt dan onder Di Rupo slaat dan ook nergens op: terwijl er oorspronkelijk een evenwicht tegen 2015 zou zijn, kregen we van Di Rupo in 2014 nog een tekort hoger van 3% waardoor we op het Europese strafbankje belandden. Daar zijn we nu gelukkig van weg. Bovendien was de “sanering” van Di Rupo voor 60% gebaseerd op nieuwe belastingen, wat meteen (oa door de pestbelasting genaamd liquidatiebonus) voor een verslechterd ondernemingsklimaat en privaat jobverlies zorgde. De regering Michel kiest daarentegen voor een sanering met slechts 25% nieuwe belastingen en 75% besparingen. Dat is misschien moeizamer op korte termijn, maar veel gezonder op lange termijn.

Structurele begrotingsinspanning: slechts weinig gerealiseerd in BE in 2010-2014, nog een veelvoud te gaan in 2014-2018

We hebben daarin al grote stappen gezet, maar zullen absoluut verder moeten gaan. Zo geven we binnen vijf jaar elk jaar 12 miljard euro meer uit aan de sociale zekerheid als we nu niet verder hervormen. Blijven hervormen en doorgaan op het ingeslagen pad, is dan ook de boodschap. Al is het wel vervelend dat tijdens zo'n moeilijke bergrit er telkens één regeringspartner op de bagagedrager zit en de voeten in de wielen steekt van zodra het over besparen en hervormen gaat. Om dan te gaan zeggen dat het met Di Rupo allemaal zoveel beter was, dan vraag je je af wat die partij daar mee te winnen heeft, net als de aanval op de man.

Ik ben dan ook benieuwd hoe CD&V zal reageren als straks een voorstel voorligt dat de belastingen verlaagt, goed is voor de KMO's en geen geld kost. Welke excuses gaan ze dan vinden om het af te schieten?

Het debat kan je hieronder of op deredactie.be herbekijken.

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

Kom op Tegen Kanker

logo Loop naar de Maan

Steun Kom op Tegen Kanker en laat me naar de maan lopen!

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Je vindt me ook terug op

Facebook logo

Twitter logo

YouTube logo

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.