Een beklijvende ervaring

(tags: )


Handgebaar Grijze Wolven
© CC 3.0 Canlanma

Gisteren, op 1 mei, hadden we met N-VA Gent een geslaagd aperitiefgesprek met mijn collega Zuhal Demir. Een gesprek dat evenwel doorging onder het toeziend oog van zwaarbewapende politiemensen voor de ingang van de zaal en met een afsluiter in mineur.

Al kort na de aankondiging van het event met onze gastspreekster en gespreksonderwerp op Facebook kwamen de eerste reacties binnen: naast enkele misnoegde (extreem-)linkse democraten evenwel ook opruiende taal van Turkse Gentenaren die op hun eigen Facebook profiel hun lidmaatschap van de Grijze Wolven niet meteen onder stoelen of banken steken en Zuhal een Koerdische PKK-terroriste noemen. De meest gortige hebben we snel verwijderd. De Grijze Wolven is alles behalve een gezellige breiclub: je kan het bezwaarlijk een democratische organisatie noemen als je dit leest. In Gent ontstond deze week nog maar net commotie door de aanwezigheid van een vlag van de Grijze Wolven op een huwelijk in het Stadhuis. Gezien de toegenomen spanningen in de relatie tussen het Westen en Turks president Erdogan, waar zelfs Belgisch-Turkse politici (behalve achteraf op Twitter) vooral geen mening durven over hebben uit schrik kiezers te verliezen, en het feit dat we nog altijd met het uitzonderlijke dreigingsniveau 3 te maken hebben, werden geen risico's genomen en veiligheidsmaatregelen getroffen.


Zuhal Demir
© CC 3.0 Michiel Hendryckx

Het aperitiefgesprek zelf verliep probleemloos. In een gemoedelijke sfeer hadden we het over het belang en de toekomst van het sociaal overleg, de verantwoordelijkheid van vakbonden en werkgevers, het stakingsrecht en maatregelen om onze arbeidsmarkt flexibeler te maken en meer jobs te creëren. De visie en vlotheid van Zuhal samen met een sterk oprecht geïnteresseerd publiek (waaronder ook mensen van andere politieke strekkingen) maakte het een zeer aangenaam, interessant en interactief gesprek.

Tijdens het gesprek en de zeer ruime vragensessie nadien zaten er ook een aantal van de verwachte potentiële onruststokers in de zaal te volgen, op een rustige manier, zonder zelf het woord te vragen. Een tijdje na afloop vroegen twee van hen om een kort gesprek met Zuhal. Uiteraard is dat voor een partij als de N-VA geen enkel probleem: dialoog is de basis van een democratie.

Dit is Molenbeek toch niet?


Handgebaar Grijze Wolven
© CC 3.0 Ansgar Bovet

De gemoedelijke sfeer op het terras, onder een stralende lentezon, kwam echter abrupt ten einde: de vriendelijk stralende glimlach en uitgestoken hand van Zuhal Demir werd beantwoord werd met een botweg "neen, ik geef geen hand aan vrouwen, en zeker niet aan terroristen".

De omstaanders trokken meteen de ogen open. Dit is Molenbeek toch niet? Dit is Gent, waar de Turkse aanwezigheid in de Sleepstraat eenzelfde openheid vertoont als Chinatown in New York en iedereen wel eens een hapje komt eten. Hier kennen we toch zo geen situaties, waarbij vrouwen als tweederangsburgers beschouwd worden en hen dat ook nog eens op bijzonder boertige en respectloze manier in hun gezicht duidelijk gemaakt wordt?

Ondanks deze openingszin, bood Zuhal een antwoord op de vraag naar (of eerder beschuldiging van) haar mogelijke link met of sympathie voor de terreurorganisatie PKK. Een foto van haar en Antwerps schepen Koen Kennis met ergens een PKK-vlag en Öcalan-poster in de achtergrond tijdens een bezoek aan een Koerdisch centrum circuleert immers op het internet zonder enige duiding. Een foto zoals er ongetwijfeld ook van mij kunnen bestaan waar ik in gesprek ben met een extreem-linkse medeburger met een beeltenis van massamoordenaar Ché Guevara op diens t-shirt. Een distantiëring van de PKK en terrorisme en verwijzing naar rechtzettingen hierover in Turkstalige media waren voor onze heethoofdige bezoeker niet meteen bevredigend. Een beleefd verzoek van Zuhal om het (dovemans)gesprek te beëindigen met “iemand die niet eens een vrouw een hand wil geven” liet de stoppen doorslaan. Tot drie keer toe riep hij uit dat hij vrouwen tout court geen hand geeft. Met kreten als "terrorist in het parlement!" en andere verbale agressie probeerde hij haar te achtervolgen, wat we hem meteen onmogelijk gemaakt hebben. Ons verzoek om de zaal te verlaten resulteerde in meer geroep, maar na mondelinge maar kordate tussenkomst van de politie verliet hij met zijn gezelschap toch het gebeuren. Hij is duidelijk geen onbekende.

Fouad Belkacem werd eerst ook onschuldig gek verklaard

Dat laatste is tegelijk geruststellend, maar tegelijk ook helemaal niet. Het is goed dat de Gentse politie duidelijk haar pappenheimers kent en opvolgt, en proactief tussenkomt bij mogelijke problemen met zulke gevallen. Maar tegelijk is het zeer bevreemdend dat zulke mensen hun anti-Westerse gedachten en verwerping van fundamentele rechten en waarden zoals de gelijkheid van man en vrouw en het respect voor de integriteit van het individu vrijuit kunnen rondstrooien in de samenleving met allerlei opruiende taal. Minachting van vrouwen kunnen we toch echt niet aanvaarden? Waarom wordt zo iemand niet kordater aangepakt en geherintegreerd in de samenleving? Men kan zo iemand onschuldig gek verklaren, maar was dat niet wat men in eerste instantie ook met Fouad Belkacem deed? De negatieve impact die dergelijke fundamentalisten hebben op zoekende jongeren zou toch enige alertheid moeten triggeren. Haatpredikers horen niet thuis in onze samenleving. De samenleving is met zulke gevallen niet gediend, en die vele mensen van Turkse origine die onterecht met dergelijke individuen gelinkt worden nog het minst van al.

Uiteindelijk verliep alles zonder verdere incidenten, maar zoiets laat toch enige indruk achter, niet in het minst op Zuhal. Het zal je maar overkomen, een hand geweigerd “omdat je vrouw bent”. Te maken krijgen met dergelijke fundamentalistische types... Wordt vervolgd dus, al hou ik er naast een beklijvend gevoel ook een sterk gevoel van dank en respect voor onze veiligheidsdiensten aan over. Het professionalisme en de hulpvaardigheid die zij tentoon spreidden, en de mogelijkheid die geboden worden om democratische activiteiten te laten doorgaan ook wanneer sommigen het daar niet mee eens zijn, verdienen alle lof.

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

 

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.