Het ACW zou beter het voor­beeld vol­gen van de Boe­ren­bond

(tags: )


Boerenbond
© Boerenbond

Toen haar Middenkredietkas decennia geleden op de fles ging, wipte de Boerenbond de beleidsverantwoordelijke uit het bestuur. En werden de spaarders vergoed, met inbreng van de Boerenbond. Ook omdat de regering toen het been stijf hield. Waarom volgt het ACW dat voorbeeld niet?

Kicking the can down the road. Aan dat spelletje komt beetje bij beetje een einde. Nadat de Raad van State de zaak doorschoof naar het Grondwettelijk Hof en dat Hof op zijn beurt doorverwees naar het Europees Hof van Justitie, heeft dat laatste eindelijk een definitieve uitspraak gedaan in de Arco-saga. De manier waarop de regering-Leterme destijds een waarborg beloofde aan de Arco-coöperanten is een vorm van illegale staatssteun. Ze gaat in tegen de regels die we met z’n allen samen hebben afgesproken en mee een fundament vormen van de Europese vrijhandelszone die de Europese Unie heet.

De uitspraak was te verwachten. De advocaat-generaal gaf die aanbeveling eerder dit jaar, en ook Luc Coene waarschuwde als toenmalig gouverneur van de Nationale Bank in zijn advies aan de regering bij de totstandkoming van de bewuste Koninklijke Besluiten voor deze problematiek.

Ik zeg al vijf jaar dat de staatswaarborg onhoudbaar is en het juridisch niet waterdicht te maken valt om de Arco-slachtoffers met belastinggeld te compenseren, en ik kreeg vandaag opnieuw gelijk.

 

De bal ligt nu bij de taskforce die de premier heeft aangekondigd in zijn State of the Union. Zij moet kijken welke mogelijkheden er nog zijn om de intenties van het regeerakkoord uit te voeren. Het Europees Hof laat misschien nog een minimale opening voor een regeling, maar het is van het grootste belang dat die ook juridisch sluitend is.

Reddingssloep

Zo zal het Grondwettelijk Hof bijvoorbeeld waken over de gelijke behandeling van alle Belgen. Is het verdedigbaar dat wie z’n spaargeld onrechtstreeks (en onbewust) in Dexia stopte via Arco zijn geld terugkrijgt, en wie exact hetzelfde deed via het eveneens als veilig aangeprezen pensioenfonds Ogeo Fund niet in deze reddingssloep mag?

Het zou dan ook helemaal niet wijs zijn om nu creatieve manieren te zoeken die rechtstreeks of onrechtstreeks de belastingbetaler aanspreken. Dat zou opnieuw juridische onzekerheid creëren, en het laatste dat de Arco-coöperanten nu kunnen gebruiken is nog jarenlang te moeten leven met die onzekerheid. Ze wachten al veel te lang op duidelijke en eerlijke antwoorden.

Voor zo’n antwoord moeten we in de eerste plaats kijken naar diegenen die verantwoordelijk zijn in de saga. 800.000 gewone mensen vertrouwden hun zuurverdiende spaargeld toe aan Arco, waar het ACW de plak zwaaide en met dat spaargeld de grootste risico’s nam.

Er werd 96 procent geïnvesteerd in Dexia, dat is allesbehalve de spreiding die een goede huisvader zou hanteren. Met putopties werd het casinogedrag op een hoger niveau getild, terwijl het ACW zich laafde aan winstbewijzen en haar deelorganisaties CM en ACV genoten van cash-dividenden die een stuk hoger lagen dan wat de gewone kleine man kreeg op z’n zogenaamde wachtrekening.

Boter bij de vis

Het erkennen van die verantwoordelijkheid en boter bij de vis voegen, is het eerste wat een echte zelfverklaarde sociale organisatie zou dienen te doen. Ze zou in dat opzicht overigens een voorbeeld kunnen nemen aan wat de collega’s van de Boerenbond in de jaren 30 deden bij het faillissement van de Middenkredietkas. Daar werden de beleidsverantwoordelijken verwijderd uit het bestuur, terwijl ACW-topvrouw Francine Swiggers vandaag nog altijd de vereffening van Arco afhandelt.

Bovendien werden daar de deposanten wel vergoed, dankzij een inbreng van de Boerenbond in zowel het schuldbeding als de jarenlange storting van zijn winsten in een fonds voor terugbetaling.

De Boerenbond probeerde ook eerst de factuur door te schuiven naar de belastingbetaler, maar de regering hield het been stijf waardoor die organisatie alsnog haar verantwoordelijkheid nam voor de mensen wier spaargeld ze verkwanselde. Het wordt hoog tijd dat het ACW hier een voorbeeld aan neemt, en daadwerkelijk een invulling geeft aan haar Sociaal Engagement.

Opiniestuk vandaag gepubliceerd in De Tijd.

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

 

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.