Het warme midden en de kille bovenbazen

(tags: )

Het boek dat ik gisteren voorstelde, beroert duidelijk de gemoederen, niet in het minst bij het ACW. Voor de tegenaanval heeft het ACW misschien het voorbeeld bestudeerd van Johan Vande Lanotte hoe je een kritisch boek kan proberen ondergraven, maar echt succesvol lijken hun pogingen toch niet.

Vrijdag al lekte het ACW een nota aan De Standaard. "ACW opent aanval op Peter Dedecker" werd de titel van het stuk, met als voornaamste kritiek dat ik voor de rechter vragen stel bij het feit dat het ACW een vereniging zonder rechtspersoonlijkheid is maar mij wel meent te moeten dagvaarden. Op zaterdag stuurde het ACW nog een bijkomend persbericht uit met de melding "beschuldigingen zonder bewijs". Zonder het boek gelezen te hebben uiteraard, want dat werd nog niet vrijgegeven. Gelukkig is De Tijd een kwaliteitskrant die niet zomaar Belga's en persberichten klakkeloos overneemt, maar er ook eigen werk aan toevoegt. Het resultaat was dit artikel (PDF) dat de beweringen van het ACW sterk tegenspreekt.

Na de lancering van mijn boek kon het ACW blijkbaar heel snel lezen, want meteen vertrok dit persbericht waaruit blijkt dat het ACW de bewijzen in het boek niet gezien heeft. "Leugens, het handelsmerk van Dedecker", zegt het ACW zonder klaarheid te scheppen. Meer zelfs: in Het Journaal stelt Develtere doodleuk dat de waarborgregeling er gekomen is op vraag van de overheid en het dus logisch is dat het ACW geen cent zal bijdragen aan de vergoeding van haar bedrogen spaarders. Dat het ACW zelf de waarborgregeling uitschreef om vooral de eigen organisaties en eigen toplui uit de wind te zetten, vergeet hij dan maar even. Je kan je afvragen wie er mist spuit en zelf een organisatie beheert die zo intransparant mogelijk is, zoals vandaag ook aangetoond in De Morgen:

Allemaal klassieke tactieken natuurlijk. Maar het ergste vind ik evenwel de manier waarop het ACW via haar organisaties al haar leden, medewerkers en vrijwilligers aanschrijft als zou mijn boek een "aanval op de vrijwilliger" zijn. Bij alle werknemers van Familiehulp viel deze brief in de bus, net als een gelijkaardig exemplaar bij heel wat leden van de vakbond. De boodschap verscheen eveneens als persbericht bij Okra, KWB en Familiehulp.

Dat is natuurlijk pervers. Zoals ik bij elke uiteenzetting overal te lande onderstreep, alsook in De Zevende Dag en Terzake, is het middenveld, de ACW-vrijwilliger, in deze het grootste slachtoffer. Die werd financieel bedrogen door de eigen toplui en dreigt ook de Arco-spaarcentjes kwijt te raken. Die werd moreel bedrogen, en werd de straat opgestuurd om te betogen voor fiscale rechtvaardigheid en tegen belastingparadijzen terwijl de eigen ACW-toplui vrolijk deals zaten te sluiten op diezelfde belastingparadijzen. En als er dan kritiek komt op die ACW-toplui, dan wordt die brave middenvelder nog eens schaamteloos gebruikt als menselijk schild. "Stop met de ACW-top te bekritiseren, want je raakt de vrijwilliger," is de boodschap. Of hoe het ACW schaamteloos haar eigen mensen blijft misbruiken. Onvoorstelbaar.

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

 

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be