Logica volgens Sabam/Auvibel en de Belgische staat

(tags: )
  • Muziek kopiëren zonder betalen, is strafbaar. (diefstal)
  • Op quasi alle draagbare opslagmedia wordt een taks geheven omdat je er muziek (of ander beschermd materiaal) op kan kopiëren.

Heel erg logisch allemaal. Hoe kan je nu een belasting heffen op iets dat niet mag? Of politiek-correct verwoord: op iets anders dat het mogelijk maakt om zaken te doen die niet mogen? Moeten we nu een extra belasting heffen op keukenmessen omdat je er ook mensen mee kan vermoorden?

Zal dit een oplossing bieden? Neen. Het zal alleen maar de mentaliteit aanmoedigen dat kopiëren mag: ah ja, want je hebt ervoor betaald via de taks. En de brave burger die betaalt voor zijn/haar muziek, mag dus twee keer betalen.

Erger is natuurlijk weer dat de verkeerden getroffen worden. Wie een iPod koopt (190 € voor 8 GB), zal de taks van 3 € nauwelijks voelen, en mogelijks toch een beetje tot de doelgroep behoren. Wat echter met bedrijven die een gigantische hoeveelheid aan draagbare opslagmedia hebben voor backups? We spreken immers niet enkel over draagbare harde schijven, maar ook over backup tapes. Een bedrijf dat met iets grotere cijfers rekent, betaalt +/- 100 € (zonder BTW) voor een schijf van 1 TB, waar nu nog eens 9 € of een taks van maar liefst 9 % bovenop komt. Herreken dat eens naar grotere aantallen, en je mag gerust over een pestbelasting spreken. Zelfs op smartphones wordt een taks geheven: in welk segment worden de meeste smartphones echter verkocht? Het was al erg genoeg dat we aan de Sabam/Auvibel-maffia moeten betalen om onze foto's (of ander eigen materiaal) op een DVD te branden.

Nu, los van het feit dat dit bij velen in het verkeerde keelgat zal schieten en allesbehalve positief is voor de mentaliteit, zal het probleem gewoon verschuiven. De verkoop van interne harde schijven en cases om die schijven in te proppen en via USB op een pc aan te sluiten, zal toenemen.

Bedankt, Vincent Van Quickenborne (VLD), minister van economie maar eveneens van vereenvoudigen, om er nog maar eens een regeltje en een extra belasting bij te lappen. Zou dit hele administratieve monster trouwens niet meer kosten dan het opbrengt?

Maar vooral: zouden Sabam en consoorten niet beter eens werk maken van een hedendaags businessmodel in plaats van iedereen als potentiële dief te aanzien?

22 reacties

Stijn's picture

Mijn externe harde schijf dient voor het veilig bewaren van de backup van al mijn digitale foto's. Voor zover ik weet hoef ik daar eigenlijk geen copyright vergoeding voor te betalen. Mijn USB stick dient voor het draaien van Portable Apps software. Moest je er muziek mee kunnen afspelen, dan zou ik nooit een mp3-speler hebben moeten kopen.

Tom's picture

Moest iemand dit voor de rechter slepen, zou hij kunnen winnen?
Kandidaten?

Enne, dan halen we gewoon onze stuff in Nederland, zeker?

Luc's picture

Om helemaal correct te zijn: de heffing is voor het recht op thuiskopie "in familiale kring". Dit heeft dus niks met downloaden te maken en is zeker geen heffing die illegaal downloaden legaliseert. In de praktijk gebruikt de sector dit echter zo omdat ze er niet in slagen hun business model te moderniseren en dus een manier zoeken om de klanten (en niet klanten) te blijven uitmelken. Het hoeft geen betoog dat deze logica ongelofelijk krom is en het is bijzonder verbazend dat de politiek Auvibel nog niet afgeschaft heeft.

"De wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht en de naburige rechten voorziet dat de auteur van een literair of artistiek werk als enige het recht heeft dit te kopiëren of de kopie ervan toe te staan, op welke manier of onder welke vorm dan ook.
Nochtans bepaalt diezelfde wet dat de auteur zich niet kan verzetten tegen de reproductie van geluidswerken en audiovisuele werken die in farniliekring geschiedt en alleen daarvoor bestemd is."
(bron: http://www.auvibel.be/nl/101.html )

sander's picture

Er is nog een groter probleem dat waarschijnlijk het zwakste punt is waarmee deze wetgeving kan aangevochten worden. Als een auteur géén vergoeding wilt voor zijn creaties en zich om die reden niet aansluit bij een organisatie als Auvibel, dan moeten zijn "klanten" toch nog een vergoeding betalen voor de media waarop zij die creatie creëren. Het komt er eigenlijk op neer dat het geld dat bestemd is voor auteurs die geen vergoeding wensen toch geïnd wordt tegen de wensen van deze auteurs in...nog erger is dat deze vergoedingen terecht komen bij zijn concurrent-auteurs die wel geld vragen voor hun creaties.

Dit is concurrentievervalsend en volgens mij een vorm van discriminatie.

Voorbeeldje: als een klant van het Belgische bedrijf OpenERP een backup maakt van zijn installatie op een externe harde schijf, dan zal geen cent van de Auvibel-vergoeding terechtkomen bij de auteurs van OpenERP maar een concurrerend bedrijf met een gelijkaardig aanbod dat wél geld vraagt voor de creatie zelf, kan wél geld ontvangen.

Hersenspinsel: wat als iemand nu eens een vereniging opricht die lid wordt van Auvibel? Iedereen die auteur is maar geen vergoeding wenst, kan lid worden van deze vereniging. Als je dus een digitaal fototoestel hebt, een blog hebt, een digitale videocamera,... kan je lid worden. Als je lid wordt onderteken je een document waarin je akkoord gaat dat de vereniging al uw vergoedingen gebruikt om te lobbyen bij de overheid om de onrechtvaardige wetgeving te verwerpen. Als je aanneemt dat meer dan 90% van alle voor consumenten interessante data gemaakt wordt door gewone mensen die geen vergoeding willen, dan zou het niet zo moeilijk moeten zijn om het hele systeem omver te werpen...

Peter Dedecker's picture

@Luc: het slaat idd op de thuiskopie, wat het eigenlijk nog idioter maakt. Hoe kan je iemand die een liedje koopt (= het recht om dat liedje af te spelen en te beluisteren) nu verbieden dat op een ander toestel af te spelen (= je krijgt geen bijkomende informatie, dus geen bijkomende waarde of "diefstal"), laat staan daarvoor geld te vragen?

@Sander: heel erg interessant punt, die concurrentievervalsing! Op zich zal die wel te verwaarlozen zijn, maar het blijft een theoretisch interessante denkpiste.

Peter Dedecker's picture

Ow, Sander, je punt ivm concurrentievervalsing komt blijkbaar ook ter sprake bij artiesten zelf, meerbepaald zij die aan homerecording doen. Zie hier

Patrick's picture

Inzake homerecording zijn er inderdaad veel mensen die eigen muziek opnemen, het is al niet genoeg dat we ook al wat jaren voor lege cd's auteursrechten al dienden te betalen (belasting) terwijl er al BTW. wordt betaald die een particulier dus niet kan terug vorderen. Nu nog eens andere opslagmedia belasten.
Iedereen wordt getroffen, ook de mens die een foto opslaat op een usb enz ... gewone bestandjes op een schijf over zet.
Verder is het toch zo, dat men enkel kan gestraft worden in de wet als men een misdrijf pleegt en het bewezen wordt ... met deze verkapte taks waar de inning zogezegd zou naar de auteursrechtenverenigingen gaan wordt men dus op voorhand gestraft !
Na de kleuterliedsjes in de scholen, de radio's in de werkplaatsen nu weer dit.
Een eigen kopie voor thuisgebruik mag men altijd nemen, dat was al wettelijk geregeld, zelfs van dure sample cd's waar men de licentie's er op betaalde, dit is voor als de originele zou stuk gaan.

Jan Fabry's picture

Dit heeft inderdaad enkel te maken met Auvibel, niet met Sabam. Ze is gebaseerd op de wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht en de naburige rechten, waar toen al in artikel 55 stond:

De auteurs, de uitvoerende kunstenaars en de producenten van fonogrammen en van audiovisuele werken hebben recht op een vergoeding voor de reproduktie voor eigen gebruik van hun werken en prestaties

Later heeft het Europese Parlement in richtlijn 2001/29/EG nog eens gezegd:

Het moet de lidstaten worden toegestaan om ten aanzien van bepaalde vormen van reproductie van geluidsmateriaal, beeldmateriaal en audiovisueel materiaal voor privé-gebruik, in een beperking of restrictie op het reproductierecht te voorzien, welke gepaard gaat met een billijke compensatie. Dit kan de invoering of verdere toepassing omvatten van vergoedingsstelsels om het nadeel voor de rechthebbenden te compenseren.

Los van de vraag hoe dit moet geïnd en verdeeld worden: ben je het men deze artikels uit de wet eens, of heeft het parlement in 1994 een fout gemaakt door deze wet aan te nemen? Daarna kunnen we verder debatteren over de concrete implementatie.

Peter Dedecker's picture

Inderdaad, Sabam heeft hier niets mee te maken. Ik heb hen er gemakshalve bij vermeld omdat zij als belangenvereniging gelijkaardige doelen hebben en even ondoorzichtige methodes gebruiken. En natuurlijk omdat de naam gekender is en bij de mensen een belletje doet rinkelen waarbij men direct weet dat het om de audiovisuele sector gaat ;-) Bovendien is Auvibel er niet gekomen omdat er zoiets als "recht op thuiskopie" gekomen is, maar puur omdat de inkomsten van de sector (ondermeer door de illegale kopieën) daalden. Idem voor de uitbreiding: die kwam er enkel omdat de inkomsten daalden. Vandaar de link.

Voor alle duidelijkheid: ik ben het helemaal niet eens met de wet waarvan sprake. De aankoop van een liedje is volgens mij hetzelfde als de aankoop van informatie (het is het resultaat van een creatief proces) en staat los van de drager ervan, laat staan van de manier waarop je jezelf wil beschermen tegen verlies van die informatie. Zolang je ze niet ongeoorloofd verspreidt natuurlijk.

Nu, als men vindt dat men toch een vergoeding moet krijgen voor dat "recht op thuiskopie", dan kunnen we beter stellen dat dit recht enkel aan diegenen te beurt valt die ook het origineel bezitten en ook zij de enigen zijn die ervoor zouden moeten betalen. Je kan die vergoeding dan beter verrekenen in de aankoopprijs van het origineel. Maar natuurlijk is dat niet wat men wil, want dan maakt men de "legale aankopen" nog duurder, nog minder interessant, waardoor men weer de toevlucht zoekt tot illegale wegen en het doel (van de sector, niet van de wet) voorbijgeschoten wordt. Die wet, en de erin vermelde redenen waarom men recht zou hebben op een vergoeding, zijn louter een schaamlapje om gewoon meer inkomsten te kunnen trekken om de levensduur van het achterhaalde businessmodel nog wat te rekken.

Jan Fabry's picture

Bovendien is Auvibel er niet gekomen omdat er zoiets als "recht op thuiskopie" gekomen is, maar puur omdat de inkomsten van de sector (ondermeer door de illegale kopieën) daalden.

Auvibel is reeds op 2 oktober 1995 erkend om deze rechten te innen. Was er toen al sprake van een inkomstendaling? Toen was er ook al een vergoeding verschuldigd:

  • 3 procent op de verkoopprijs zoals bepaald in het eerste lid voor apparaten waarmee de beschermde werken gereproduceerd kunnen worden;
  • 2 frank per uur voor analoge dragers;
  • 5 frank per uur voor numerieke dragers.

Deze bepaling is een aantal keren aangepast om de technische ontwikkelingen te volgen, zoals ook deze aanpassing, waarbij de (toestellen met) geheugencapaciteit ook een vergoeding krijgen.

Nu, als men vindt dat men toch een vergoeding moet krijgen voor dat "recht op thuiskopie", dan kunnen we beter stellen dat dit recht enkel aan diegenen te beurt valt die ook het origineel bezitten en ook zij de enigen zijn die ervoor zouden moeten betalen.

Je kan het ook omdraaien: iemand die een cd heeft gekocht, maar geen drager om deze op te kopiëren, kan er geen kopie van maken, en moet dus geen vergoeding. Leg de heffing dus enkel op mogelijke dragers - zoals nu het geval is.

Toen de originele wet werd aangenomen ging het uiteraard vooral om analoge kopies, en je kan er van uitgaan dat het merendeel van de dragers werd gebruikt voor het kopiëren van auteursrechtelijk beschermde werken. Men heeft toen voor een forfait gekozen, wetende dat men eigenlijk teveel mensen laat meebetalen:

het aanwenden van de techniek van het forfait zou weliswaar met zich brengen dat de gevraagde vergoeding voor iedereen zal gelden en dus ook voor de verbruikers die geen sluikopnamen maken (dat is onder meer het geval wanneer de videocassettes alleen dienen om een familiefeestje op beeld vast te leggen). De techniek van het forfait lijkt in de praktijk niettemin de enig mogelijke te zijn.

Dat de dragers vandaag diverser zijn wordt ook weerspiegeld in de vergoedingen: voor een MP3-speler met een capaciteit van 16Gb betaal je 3 euro, voor een USB-stick met dezelfde capaciteit 0,50 euro. Voor een externe schijf groter dan 1Tb gaat het inderdaad om 9 euro, maar ik weet niet of je voorbeeld van grote bedrijven met backup-capaciteit daar ook onder valt: is een NAS ook een externe harde schijf? Ik zal eens een mailtje sturen naar de duivel zelve, Auvibel, om het na te vragen.

Jan Fabry's picture

Ik heb mijn argumenten in deze discussie en die op de site van Van Quickenborne uitgeschreven in een langer bericht op mijn eigen blog. Als er hier nog iets nieuws gezegd wordt, zal ik er wel op reageren, zowel hier als bij mezelf.

Peter Dedecker's picture

Inderdaad, Auvibel bestaat al langer, maar de uitbreiding van de tarieven waarop hier gedoeld wordt, is er vooral gekomen wegens de dalende inkomsten van Auvibel en de sector. Zo trokken ze "in juni 2008 aan de alarmbel gezien de inningen insterk dalende lijn waren en gemiddeld met 28% per maand daalden. Deze daling was te wijten aan het feit dat lege CD’s en DVD’s minder en minder verkocht worden en dat geen van de apparaten en dragers die nu vooral gebruikt worden voor thuiskopie (bv. USB-sticks,MP3-spelers, DVD-recorders met harde schijf, etc.) aan een heffing onderworpen waren." Waarom we dit moeten uitbreiden naar (externe) harde schijven, die voor het merendeel voor andere zaken gebruikt worden, is mij een raadsel. (ja, verhoudingsgewijs is de taks daar lager, maar toch) Wat bedrijven betreft, verwijs ik ook graag naar Pietel. Zeker voor zaken als SD-kaartjes ed, lijkt het me duidelijk dat deze slechts door een minderheid gebruikt worden voor een thuiskopie. Een forfaitaire taks lijkt me dan ook enkel verantwoord als het om een algemeen gangbare praktijk gaat, en niet om uitzonderingen. Van de audiocassettes van vroeger zal wellicht een minderheid niet gebruikt worden voor beschermd materiaal. Dan zou dat nog te verantwoorden geweest zijn.

Wat trouwens met mijn argument dat je bij een CD/DVD (of download of whatever) "informatie" koopt, die eigenlijk los zou moeten staan van de drager?

Jan Fabry's picture

Wat trouwens met mijn argument dat je bij een CD/DVD (of download of whatever) "informatie" koopt, die eigenlijk los zou moeten staan van de drager?

Dat is een interessante zienswijze, maar niet die van de auteurswet uit 1994. Je hebt recht op een thuiskopie, en daar staat tegenover dat er een alternatieve inning is voor de gederfde inkomsten. Als je dit wilt aanpassen moet je bij je volksvertegenwoordiger zijn, niet bij Auvibel.

Binnen deze voorwaarden kan je dan wel nog discussiëren over de verhoudingen van de tarieven op de verschillende opslagmedia. Ik neem aan dat dit ook gebeurd is in die adviescommissie, en dat we nu met een compromis zitten. Waarschijnlijk is het realistischer dat een "thuiskopie" eerder op de primaire harde schijf van je computer zit dan op een externe (de CD van je broer die je ook op je eigen laptop hebt gezet). Er is echter geen taks op "naakte" harde schijven, waarschijnlijk heeft dat voorstel binnen de adviescommissie zoveel weerstand gehad dat men tot deze andere proxy is gekomen als indicator van thuiskopie. Het blijft een benadering, maar het positieve is nu dat ze elk jaar herzien zal worden, en dat we nu pro-actief kunnen nadenken hoe we de beslissing voor 2011 mee kunnen beïnvloeden, in plaats van nu over een genomen beslissing te discussiëren.

Peter Dedecker's picture

De visie op de thuiskopie is vooral de visie van de belangengroepen achter Auvibel, door hun lobbywerk overgenomen door Auvibel en de betrokken politici. Net door daar kritiek op te geven hoop ik toch mee aan de kar te duwen om politici te overtuigen van die achterhaalde visie af te stappen. Hoe luider het volk die stem kan laten horen, hoe beter.

Wat de evaluatie in 2011 betreft: hopelijk wordt de kritiek op de huidige (nieuwe en oude) regeling hierin meegenomen. Bemerk ook dat (zoals je zelf zegt) de wet stipuleert dat dragers en tarieven via een KB geregeld worden, waardoor over deze uitbreiding nauwelijks publiek debat gevoerd werd, en al zeker niet in het parlement. Het debat werd intern gevoerd, in een werkgroep met verschillende vertegenwoordigers waarin we ons zeker kunnen afvragen hoe goed sommigen (Test-Aankoop) daar hun werk gedaan hebben en of zij het debat niet meer konden opentrekken naar het brede publiek om zo een andere regeling te bekomen.

Ruben's picture

Op de site van Auvibel staan er ook tarieven voor: "Salontoestel met geïntegreerde drager".
Heeft er iemand een idee welke toestellen ze daar allemaal mee bedoelen ? Want dat kan je heel ruim interpreteren.

Jan Fabry's picture

@Ruben: In het KB staat het in detail omschreven:

2° geïntegreerde apparaten met geïntegreerde drager : een televisie, een Hi-Fi-keten, een gecombineerde DVD- brander en een videorecorder, een multifunctionele keten DVD Home cinema, een Set top Box, een multimediacenter
3° niet geïntegreerde apparaten met geïnte- greerde drager: een DVD-recorder, een DVD-lezer, een CD-brander, een videorecorder, een keten DVD home cinema

Een aantal van deze begrippen worden dan nog eens verklaard in het verslag aan de koning, het eerste deel van het document.

sander's picture

Wanneer krijgt deze auteur dezelfde behandeling van de wetgever als alle andere auteurs? Waarom krijgen wij, nieuwe auteurs, niet dezelfde behandeling van de wetgever? Ik voel mij door dergelijke wetgeving gediscrimineerd als moderne Belgische auteur.

Patrick's picture

Waar het geld naar toe gaat leest u hier onder in de pdf.
Dus naar deze aanvragers en niet naar de kleine artiest of eender.
En de 21% BTW die er nog eens op berust naar de staat.
Mooi uitgedacht allemaal, ... die domme belgen toch denken ze dan.
Sabam en consoorten eens gaan doorlichten zal toch eens hoog tijd worden ook.

http://www.votp.be/cms/uploads/VOTP-VFPB%20ontwerp%20schrijven%20Ministe...

Peter Dedecker's picture

Overigens, een sterke opinietekst hierover is deze van de hand van oa LVB en Dries Buytaert.

LaVacheQuiLit's picture

De Auvibeltaks is niet nieuw. Particulieren en handelaars moeten al jaren taks betalen bij verkoop van 'dragers'. Voorheen op cd en dvd, binnenkort op (bijna) alles gelinkt aan het woord 'opslaan'. En wat je opslaat is onbelangrijk: het is een taks op verkoop van blanco dragers. Auvibel controleert verkoop in België en int de taks bij Belgische en niet-Belgische handelaars en ook bij particulieren (probeer maar eens 5 blanco dvd's te verkopen op een veilingsite).

Het administratieve monster voor het innen van de taks is Auvibel, en binnenkort kan elke particulier hier zijn gal komen uitspuwen omdat de rekening in de bus gevallen is. De Auvibeltaks kan immers zowel spontaan door een handelaar betaald worden als na een door Auvibel vastgestelde verkoop zonder betaling van de Auvibeltaks.

Peter Dedecker's picture

@LaVache: klopt helemaal. Al lijkt de kans dat zo'n ouderwetse cassette vroeger gebruikt werd voor een thuiskopie wel iets groter dan de kans dat pakweg een SD-kaart daarvoor vandaag gebruikt zou worden.

Pieter Colpaert's picture

Beste Peter,

Ik ben begonnen met een petitie tegen deze heffing. De argumenten zijn alleszins samengevat hier: stopauvibel.wordpress.com. Een link naar de petitie kan u ook daar vinden.

Met vriendelijke groeten,
Pieter Colpaert

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Je vindt me ook terug op

Facebook logo
Twitter logo
YouTube logo
Vimeo logo
GarageTV logo
Flickr logo

Laatste reacties

Syndicate content

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter@peterdedecker.eu
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.