Over doctoraten en politiek

De Standaard brengt dit weekend een stuk getiteld "van doctor tot politicus: kiezen tussen politieke actie en intellectuele verdieping". Dit naar aanleiding van de affaire-Guttenberg. Donderdag werd ik ook gecontacteerd, gezien ik tot voor de verkiezingen ook aan een doctoraat werkte dat momenteel even in de koelkast zit nu ik de unieke kans gekregen heb om mijn politiek engagement verder in de praktijk om te zetten. Lieven Sioen verwerkte een mailsgewijs en telefonisch interview tot onderstaand stukje, dat helaas niet in de krant verschenen is. Waarom, dat weet ik niet, wellicht plaatsgebrek of relevantere verhalen van de drie andere politici die wel hun doctoraat afgewerkt hebben. Ik bezorg het jullie graag integraal hieronder.

Peter Dedecker
Bijna doctor-ingenieur in de computer wetenschappen
Volksvertegenwoordiger N-VA
An integrated approach to fast and secure emergency communication

'Hoe kun je verschillende netwerktechnologieën als WiFi, 3G of de vaste lijn integreren, zodat bij het wisselen van het ene netwerk naar het andere de verbinding niet wordt verbroken? Dat was, beknopt samengevat, het opzet van mijn doctoraatsonderzoek. Zo'n integratie kan vooral voor hulpdiensten heel nuttig zijn. Of het enig direct politiek belang heeft, durf ik te betwijfelen.'

'Ik kom uit een apolitieke familie en had geen voeling met het traditionele flamingantisme. Maar als student was ik wel politiek actief. Toen bij de verkiezingen van 2003 N-VA bijna van de kaart werd geveegd en alleen Geert Bourgeois zijn zetel behield, heb ik me lid gemaakt van de partij. Tijdens mijn doctoraat richtte ik de studentenwerking Jong N-VA aan de UGent op. Dat leidde dan weer tot de vraag om op de kieslijst voor de parlementsverkiezingen te staan. Toen het studentenblad Schamper me in 2009 (bij mijn eerste verkiezingsdeelname) vroeg naar een reden om niet op mij te stemmen, noemde ik mijn doctoraat, dat ik wilde afwerken. Ik was vier jaar ver in mijn mandaat voor zes jaar, en ik wilde de kroon op het werk zetten. Vorig jaar kreeg ik de vierde plaats en werd ik, deels tot mijn verbazing, wel verkozen.'

'Mijn doctoraat staat nu on hold. Ik ben nog onbezoldigd verbonden aan de Hogeschool/UGent en heb tijdens het parlementair reces nog wel een paper afgewerkt en een thesisstudent begeleid, maar voor het overige staat mijn academisch werk nu op een laag pitje. Het leven is kiezen, en kiezen is verliezen. Ik doe liever één zaak goed dan twee opdrachten half, dus leg ik me ten volle toe op het politieke werk. Doctoreren is interessant en plezant, maar is geen noodzaak voor een goede carriere als burgerlijk ingenieur. Ik had een gelijkaardig soort onderzoek ook in het bedrijfsleven kunnen doen. Ik hoef me dus geen al te grote zorgen te maken over een leven na de politiek.'

'Het doctoreren op zich heeft geen invloed gehad op mijn politieke ideeën. Mijn ingenieursopleiding wel. Bij de zogenaamde bètawetenschappen halen rationaliteit en efficiëntie de bovenhand op de emotionaliteit. De emoties over België of het romantische flamingantisme zijn mij vreemd. Ik wil dat dit land efficiënt bestuurd wordt, en ik stel vast dat alleen een doorgedreven autonomie voor de deelstaten de stilstand kan deblokkeren.'

'Geeft een doctorstitel, die ik dus (nog) niet heb, een politicus meer gewicht? Neen. Mijn ingenieursdiploma evenmin, maar ik gebruik het wel in bijvoorbeeld een verkiezingscampagne. Het ingenieursmotto bij uitstek is KISS: keep it simple, stupid. Met die boodschap ben ik naar de kiezer getrokken. Ik stel vast dat ik als ingenieur ook een vreemde eend ben in een parlement dat voor het merendeel uit juristen of mensen met een socio-culturele achtergrond bestaat. Dat opent deuren bij een aantal spelers uit de telecom- of ICT-sector, die het appreciëren dat een politicus hen met kennis van zaken benadert in dergelijke materie.'