Peperdure Provinciale Profileringsdrang

Dat N-VA en het provinciale niveau koele minnaars zijn, wist u wellicht al langer dan vandaag. Niet alleen is de provincie veelal een overbodig beleidsniveau en toonbeeld van verspilling, dikwijls werken de verschillende bestuursniveau's elkaar gewoonweg tegen, zeker als ze een verschillende politieke samenstelling hebben. Een recent schrijnend voorbeeld van regelrechte verspilling en pure "kloterij" van de mensen ter meerder eigen eer en glorie, is het voorbeeld van de restauratie van het Lam Gods.

Dit meesterwerk van de gebroeders Van Eyck heeft een opknapbeurt nodig waarvoor de verschillende overheden in de buidel tasten. Onderwerp van discussie is echter de locatie waar deze restauratie in alle openheid moet plaatsvinden, en waar mogelijks vele kijklustigen langskomen. Het stadsbestuur schuift het Museum voor Schone Kunsten naar voor, dat over de nodige infrastructuur beschikt: gaande van geklimatiseerde ruimtes tot mogelijkheden voor de ontvangst van bezoekers. De provincie beschouwt de Sint-Baafskathedraal met alle bijhorende inboedel echter als haar territorium en wil absoluut de restauratie laten doorgaan op haar eigen erf: in het Caermersklooster. Daar zijn de nodige faciliteiten echter niet aanwezig, maar geen nood: het provinciebestuur wil hiervoor gerust de nodige centen bovenhalen. Voor het geval iemand zich mocht afvragen waar die provinciebelastingen voor dienen waar u nooit iets van hoort en waarvoor de verantwoordelijken nauwelijks verantwoording moeten afleggen: hier heeft u een mooi voorbeeld.

Omdat men er niet uit geraakte, liet men de restaurateur de locatie kiezen. Uiteraard koos die voor het MSK, met bijhorende faciliteiten. De provincie liet zich echter niet zomaar doen, waarna volgend compromis uit de bus kwam: de restauratie gaat door in een glazen kooi in een afgesloten ruimte in het MSK, maar de bezoekers zullen zich moeten wenden tot het Caermersklooster - weet iemand dat eigenlijk zijn? - alwaar ontvangstfaciliteiten ingericht zullen worden en ze de restauratie zullen kunnen volgen via live-stream. De provincie wist immers geen blijf met haar centen, nu ze niet meer moest investeren in een geklimatiseerde ruimte. De receptie in het provinciehuis zal des te chiquer zijn! Dat de bezoekers het moeten stellen met een videoscherm met beelden die ze evengoed thuis vanuit hun zetel kunnen bekijken in plaats van the real thing, live achter glas, kan hen natuurlijk geen ene moer schelen: ze bevinden zich tenminste op provinciaal domein.

Voor ons is het duidelijk: zulke zotternijen horen niet thuis in de 21e eeuw, laat staan in deze crisistijden waar we uw belastinggeld op een zuinige manier dienen te besteden. Geert Bourgeois (N-VA) ondernam reeds een moedige poging om het provinciale bestuursniveau in te perken en af te slanken. Dit is helaas slechts in beperkte mate gelukt, wegens verzet van de traditionele partijen (inclusief de Vlaamse coalitiepartners) die natuurlijk in de verschillende provincies zelf aan de macht zijn. Ook in Oost-Vlaanderen is het trio CD&V-VLD-SP.a aan de macht in de "bestendige deputatie": vijf mannen en één dame. U heeft er ongetwijfeld nog nooit van gehoord, laat staan dat u hun namen uit het hoofd kunt noemen. Toch is het meer dan waarschijnlijk dat deze tripartite na oktober 2012 gewoon verder doet, uw centen uit te geven in alle beslotenheid. Wie hebben ze immers te vrezen? De kiezer? Buiten het overschrijvingsformuliertje dat u jaarlijks in de bus krijgt voor de provinciebelastingen, weet u wellicht niet eens waarop men hen kan afrekenen.