Skireis 2010
De voorbije week stonden mijn online (en andere) activiteiten op een laag pitje. De reden hiervoor ligt voor de hand: op skireis in Tirol (Oostenrijk) had ik wel wat andere bezigheden. Op een dagje Landgraaf na, was het de tweede keer dat ik mij op de latten bevond, nadat vorige editie goed was meegevallen. Geen skileraars getackeld deze keer en al bij al nog redelijk rechtop gebleven. Al blijf ik wel een schijtluis op latten: bij het naderen van een iets steilere helling voor de eerste keer, klap ik dicht en kom ik traag en met knikkende knieën naar beneden. Als ik al naar beneden kom. Maar soit, op één keer na is dat altijd wel gelukt, en ging het zelfs een heel pak beter dan vorig jaar. Slechts een keer of drie de sneeuw gekust, een hele prestatie zowaar ;-)
De groep compleet: zes personen en geen zieke thuisblijvers deze keer. Helaas wel twee afhakers met andere plannen, die er hopelijk volgende keer terug bij zijn. Drie ervaren snowborders, twee redelijk ervaren skiërs, en dan ondergetekende kluns. De eerste twee dagen kon ik de andere skiërs nog vergezellen tijdens de skilessen, maar tegen de middag van dag 3 werd het mij toch iets te zwaar en mocht ik een andere groep vergezellen, wat ook heel goed meeviel. Zes dagen skiën was ideaal.
Wat wel opviel, is dat Kirchberg echt wel een Nederlandse kolonie is. Hollandse après ski muziek, soms een letterlijke vertaling van de betere tirolermuziek, het was even wennen. Al was dat natuurlijk wel een voordeel bij de skilessen, waaronder de eerste dagen met Kees. Zijn nationaliteit kan je wel raden wellicht. Doordat we buiten het hoogseizoen gingen, en de après ski daar iets meer geconcentreerd was in het dorpje ipv aan de liften, duurde het wel even eer de sfeer op gang kwam, maar zeker 's avonds was dat meer dan dik in orde. Aanraders zijn de Eisbar, London Pub en de Tiroler. Beeldmateriaal van daar is echter niet meteen geschikt voor (online) publicatie. Voor de liefhebbers post ik hieronder nog een paar hits van dit jaar. Pas op voor het hoge meezinggehalte.
Voor de Nederlandse versie met het bijhorend dansje: zie hier.
De week werd afgesloten met een bezoekje aan het nabijgelegen Kitzbühel waar net de Hahnenkamm-rennen doorgingen. Best wel impressive om de renners daar de berg te zien naar beneden skiën aan topsnelheden van 140 km/u. 's Avonds was de pret echter weer voorbij, en mochten we nog een lange busrit trotseren naar huis. In dergelijke oncomfortabele positie is slapen niet echt mogelijk. Daar mogen ze toch wel nog iets op vinden. Volgend jaar misschien toch eens de skitrein vanuit Utrecht proberen.









2 reacties
Na enkel zeer onaangename nachten in skibussen doorgebracht te hebben, heb ik voor mezelf uitgemaakt dat, als ik ooit nog eens ga skiën, ik mij never ever meer door een bus naar mijn plaats van bestemming zal laten brengen.
Jij hebt het profiel dat ik zoek om nog eens te gaan skiën.
Ik zit duidelijk op jouw niveau, maar ben een tijd geleden geweest met ervaren skiërs en dat was zowel voor hen als voor mij niet leuk.
Ik wil ooit nog wel eens gaan skiën, maar minstens met één iemand mee op klunsniveau :-)
Plaats een nieuwe reactie