Wat Sabam “responsabiliseren” noemt, noem ik “belasten”

(tags: )


logo Sabam
© SABAM

Sabam zag de omzet vorig jaar dalen met 25 miljoen euro ten opzichte van 2008. Intussen is de CD-verkoop alleen maar verder ingestort, en namen ook de inkomsten van de thuiskopieheffing op blanco CD's en DVD's af. Sabam wijst in de eerste plaats naar het illegaal downloaden en wil de internetoperatoren hierin naar eigen zeggen “responsabiliseren”. Men wil het zich hierbij echter vooral niet te moeilijk maken: “Laat elke internetgebruiker betalen!” is het motto. Ik heb daar grote bedenkingen bij.

 

Uiteraard zijn artiesten ook ondernemers, die (als zij dat wensen) een eerlijke vergoeding dienen te krijgen voor hun werk. Ongeoorloofd gebruik van hun werk moeten we dan ook bestrijden. Maar ik betwijfel of een bijkomende heffing op “internetgebruik”, opgelegd aan de telecomoperatoren maar uiteindelijk betaald door de klanten, de goede weg is…

De inkomsten bij Sabam zijn dan wel gedaald, maar zijn die van de artiesten ook teruggelopen? De CD-verkoop is ingestort, maar de online verkoop en de verkoop van concerttickets zijn geëxplodeerd. Dat blijkt ook uit de jaarlijkse Nielsen-rapporten uit Groot-Brittannië. Bovendien verdient een artiest bij de verkoop van een single op pakweg iTunes bijna evenveel als bij de verkoop van een album bij de klassieke platenboer. Die online verkoop aanzwengelen en laagdrempeliger maken, zou dan ook de eerste prioriteit moeten zijn voor een auteursvereniging, in plaats van te blijven vasthouden aan het bijna-verleden van de fysieke CD's.


Percent of consumers willing to pay for online content
© Nielsen

De burger wil hier ook graag voor betalen! (zie dit Nielsen-rapport) De verkoop piekt niet alleen; ook de vraag naar online abonnementsformules zoals Spotify in het Verenigd Koninkrijk is bijzonder groot. In de VS is het gebruik van bandbreedte door legale diensten als Netflix zelfs groter dan het BitTorrent-verkeer dat dikwijls (maar niet uitsluitend) voor "illegaal downloaden" gebruikt wordt. Het aanbieden van nieuwe formules en businessmodellen, betalend of gefinancierd met publiciteit, kan dan ook alleen maar een stap vooruit betekenen voor artiesten. Maak de drempel om muziek te gebruiken klein, faciliteer met micro-payments, bied toegevoegde waarde (zoals online opslag en toegang via verschillende apparaten) en maak het vooral een pak gemakkelijker muziek legaal te consumeren dan de illegale toer te bewandelen en uit te zoeken hoe die werkt. Zie onder meer dit voorbeeld.


Overzicht gebruik bandbreedte in VS: Netflix groter dan BitTorrent
© Sandvine

Natuurlijk mogen we onze ogen niet sluiten voor schendingen van het auteursrecht. Cruciaal is de aanpak bij de bron: diegene die werken ongeoorloofd verspreidt, zeker wanneer hij eraan verdient. Er zijn snelle en efficiënte procedures nodig om zaken offline te halen (op verzoek van een onderzoeksrechter en met bescherming van hostingbedrijven tegen claims van hun klanten bij onterechte take-down), huiszoekingen te doen en de servers te controleren. Internationale samenwerking is nodig. Bij de strijd tegen kinderporno lukt dit al redelijk, waarom hier niet? Al kan het altijd beter natuurlijk.

Alvast geen goed idee is een algemene heffing op het internetgebruik. In de telecomsector is 20% van de gebruikers goed voor 80% van het verkeer. Bij de illegale downloads is dat ook zo: waarom moet die overige 80% dan mee betalen? Net zoals het nu absurd is dat professionele fotografen een heffing moeten betalen op hun SD-kaartjes voor de thuiskopieën van anderen. Voor hen is dat niets meer dan een extra belasting, want er komt geen dienst voor in de plaats. Want ik neem aan dat muziek downloaden niet ineens gratis zal worden, of wel soms? Komt nog bij dat dit weer een forfaitair systeem is, waarvan helemaal niet duidelijk is dat het geld bij de juiste mensen terechtkomt. Ook het argument van Sabam dat telecomoperatoren reclame maken met het downloaden van muziek gaat niet op: het is logisch dat ik mijn oma niet om de oren sla met de megabytes per seconde waarmee ze kan downloaden en het aantal inbegrepen gigabytes. Zij heeft daar geen boodschap aan, maar wil wél een indicatie waarom ze nu toch niet dat goedkopere maar tragere abonnement zou nemen.

Wat dan weer wel toe te juichen valt, is de belofte van toenemende transparantie. Er is een einde gemaakt aan de zelfstandige inningskantoren, zodat nu iedereen dezelfde normen en regels hanteert. De nieuwe wind en de openheid heb ik zelf ook al ondervonden in gesprekken in de Kamer. Ik ben dan ook benieuwd naar het vervolg. Alleen: blijf weg van de oude vormen en gedachten die enkel gericht zijn op het zo makkelijk mogelijk compenseren van weggevallen inkomsten uit CD-verkoop, maar innoveer en breng consument en artiest dichter bij elkaar!

1 reactie

Anoniem's picture

Peter, als dit absurde Sabam-voorstel te veel aanhang zou vinden bij politici, kun je dan een al even absurd wetsvoorstel/amendement indienen om die politici te overtuigen van de absurditeit van het Sabam-voorstel? Je kunt er met dat niet-serieus voorstel/amendement ineens op wijzen dat iedereen via Europa de potentiële Sabam-wet kan aanvechten.

Je zou moeten voorstellen dat ook de bezoekers van traditionele fysieke winkels een Sabam-vergoeding moeten betalen voor zij die winkels mogen betreden. Het zou immers oneerlijk zijn voor webwinkels dat hun bezoekers moeten betalen voor het auteursrecht dat het bedrijf heeft op de inhoud van haar website terwijl een bezoeker van een gewone winkel geen vergoeding zou moeten betalen voor het auteursrecht op de winkelinrichting, de uitgestalde verpakkingen,...

Moest je voorstel aanvaard worden (wat ik sterk betwijfel), dan kun je de volledige wet aanvechten op een hoger niveau voor hij actief wordt...

Syndicate content

Politiek engagement

N-VA logo

 

cover boek "Een Zuil van Zelfbediening"

Blik op mijn agenda

Contact

Je kan me steeds contacteren via het contactformulier of rechtstreeks:
Muilaardstraat 60, 9000 Gent (privé)
Leuvenseweg 21, 1000 Brussel (kantoor) 
Peter.Dedecker@N-VA.be
0486/152320

Disclaimer

Dit is de website van Peter Dedecker. Alle teksten mogen, tenzij anders vermeld, overgenomen worden mits bronvermelding. Een link wordt altijd geapprecieerd. Dit alles is mijn persoonlijke opinie. Organisaties waar ik lid van (geweest) ben of voor (ge)werk(t heb) kunnen in geen geval aansprakelijk gesteld worden voor wat ik hier schrijf. Zie de volledige disclaimer.