Beixo

Voor onze instuif, ondertussen al een tijdje geleden, hadden we van een aantal mensen Bongo-bonnen gekregen voor een fijn weekendje naar keuze. Dit weekend was het tijd om die eens te gaan gebruiken.

We kozen voor een weekendje Erve Bossem, een boerderij in het puntje van Twente, NL, tegen de Duitse grens. Vandaar zouden we de omgeving per fiets verkennen.

Ferm gezellig, daar met ons tweetjes. Heel ontspannend. Ook een heel mooie omgeving, vriendelijke mensen, en redelijk goed weer. Ideaal voor een tochtje met de fiets. We hadden mijn Brompton en een Beixo mee. Het verschil was duidelijk merkbaar: daar waar de gehele koffer ingepalmd werd door de Beixo, nam mijn Brompton nog geen volledig zitje in beslag op de achterbank. Wellicht kon hij zelfs tussen de zetels. Helaas bleek de Beixo defect toen we toekwamen, maar geen nood, er waren fietsen te huur op de boerderij.

Zaterdagavond is het een klein tochtje geworden naar Ootmarsum, het oudste stadje van Twente, en daar eten in een fijn restaurantje middenin het centrum waar vooral het grote aantal kunstgalerieën opviel. Op zondag kozen we voor de Molenroute, een route langs, u raadt het al, tal van typische Hollandse windmolens en een watermolen. Die molens staan blijkbaar middenin woonwijken, terwijl je die bij ons eerder eenzaam in volle wind op een berg vindt. Nu ja, bergen zijn daar ook niet echt te vinden. Het tochtje zelf was heel erg op 't gemak, met vooral genieten van de rust, de omgeving en elkaar. Een terrasje kon natuurlijk ook niet ontbreken.

Het verblijf op de boerderij zelf was ook meer dan in orde. Een authentieke Twentse boerderij met uiterst prachtige en ruime opgeknapte kamers, vriendelijke boer, en zelfs een kudde zeldzame Brandrode runderen. Die beesten worden blijkbaar in de laatste maanden op een dieet gezet met ondermeer rode wijn. Van een galgenmaaltje gesproken. Het zou bijzonder goed vlees moeten opleveren. We hebben dan ook een pakketje meegenomen van daar. De eerste portie hebben we gisteren klaargemaakt, en het moet gezegd worden: ferm goed vlees, meer van dat!

Enige minpunt die weekend: blijkbaar zijn de Hollanders zo gek om zelfs tijdens het weekend massaal in de file te gaan staan. Niet te doen zeg. Maar verder echt een heel fijne tijd gehad, met dank aan de gulle schenkers! Foto's zijn hier te vinden.

Vandaag heb ik de vouwfiets voor de eerste keer gebruikt op de manier waarvoor een vouwfiets eigenlijk ideaal is: op de trein. Vanmorgen (na een bijzonder korte nacht na een beestig goede laatste Loebas) met de fiets naar het station en die daar meegenomen op de trein om dan in Zottegem naar mijn ouders te rijden. In totaal een uurtje onderweg. Echt handig is het echter niet, de Beixo is bijzonder lomp in dergelijke omstandigheden. In de middengang is de gehele gang versperd, en tussen de zetels moet je het ook al niet proberen. Beste is ofwel in het fietsencompartiment gaan zitten (waar wat meer plaats is) of een vierbank bemachtigen voor je eentje waar je de fiets in het midden kan zetten. Een Brompton scoort op dit vlak echt een heel pak beter. Maar soit, het ging dus nog wel, en al bij al is het bijzonder handig om op die manier te reizen zonder behoefte aan een auto met parkeerplaats of iemand die je aan het station komt oppikken. Ook ter plaatse nog een bezoekje gebracht aan de grootouders met de fiets.

Voor de terugweg had ik echt zin om gewoon tot in Gent te fietsen, zonder trein dus, met evt nog een paar terrasjes tussendoor. Daar heb ik anderhalf uur over gedaan, volgens deze route, 26 km in totaal, waarvan een groot deel in het gezelschap van mijn ouders, zus en schoonbroer. Ging verrassend vlot, zonder terrasjes, al zal ik het morgen wel mogen voelen.

Meer van dat! Maar eerst een goede douche!

Dan komt een mens thuis van twee fijne daagjes Parijs, blijkt dat zijn nieuwe vouwfiets weer gepikt is. De tweede op een week tijd verdorie! Ik zou me niet meer laten klissen en de fiets niet meer buiten laten staan zonder met de ketting aan iets vast te hangen, zelfs niet voor een half uurtje. De fiets zaterdagavond dus goed vastgemaakt aan het station, (ik zag het niet echt zitten om die mee te nemen naar Parijs) het slot plus de ketting er nog eens extra rond, maar het mocht niet baten: vanavond (nauwelijks 48 uurtjes later) thuiskomen en zien dat hij gepikt is. Klote gewoon!

(om nog maar te zwijgen van de andere stommiteit: al die moeite doen om tickets om te ruilen, en dan de tickets voor de terugreis thuis vergeten. Lomp, lomp, lomp.

Tja, lomp geboren en lomp sterven zeker?

Maar dat mag de pret van de voorbije fijne dagen niet drukken verdorie!

De Twitter-vriendjes wisten het al, maar zaterdagochtend ben ik dus mijn vouwfietske kwijtgeraakt. Gepikt. Ferm beu natuurlijk.

Na een vergadering vrijdagavond nog eventjes de bloemetjes buitengezet in de Charlatan, wat overigens ferm wijs was. Voor de deur stond een twintigtal fietsen geparkeerd, in de directe omgeving was ook niets meer te vinden om mijn fiets nog aan vast te hangen (wat ik normaal consequent doe), dus ja, op slot met het hoefijzer en bij de rest dan maar. Helaas, een paar uur later was er niets meer van terug te vinden. Rot. En een ferme domper op de feestvreugde. De zaterdag aangifte gedaan bij de politie en gisteren een nieuwe gaan halen bij StudentENmobiliteit. Mijn waarborg van 60 € ben ik kwijt, maar voor 60 verse eurootjes kreeg ik een nieuwe mee. Valt al bij al nog goed mee...

Helaas, daarnet ben ik opgebeld geweest. Blijkbaar is het reglement voor de vouwfietsjes anders dan voor de gewone gele fietsen. Ik mag nog een boete gaan betalen van 190 € (met de waarborg erbij maakt dat 250 €), wat veel minder wijs is. Ze gaan er vanuit dat je met een vouwfiets veel veiliger kan omspringen, dat je die overal mee naar binnen kan nemen. Ik zie me echter nog niet direct mijn fietske meenemen binnen in de Charlatan...

Daar komt nog eens bij dat ik gisteren nog een zotte kost gedaan heb. Ik ben al langer nogal zot van fietskarren. Als fervent fietser (binnen Gent geen auto voor mij) lijkt dat me wel handig om boodschappen mee te doen en zo. Na het verhaal van Lien te lezen, had ik ook wel zin er een te kopen. Die dingen kosten normaal toch een pak meer (zie bvb hier) dus het geval uit de Lidl voor 200 € leek me wel interessant. Nu te gebruiken als cargo, later ook bruikbaar met klein mannen. Dat ding thuis zetten leek me een probleem, maar na de melding van Lien dat die ferm opvouwbaar zijn, zag ik dat wel zitten.

Ik dus naar de Lidl, karretje gekocht, ter plaatse op de parking gemonteerd en aan mijn fiets (allé, die van Lynn ;-)) gehangen en ermee naar huis. Rijdt wel goed alleszins! Leuker dan met een zak op een bezwete rug te zeulen als je wat wil meenemen. En plaats voor een bak Duvel! Wat wil een mens nog meer?

Alleen, toen ik ermee thuis kwam, kon ik perfect door de voordeur, maar in de inkomhal was ons vouwdeurtje toch iets te smal... De inhoud uitladen (de extra set wielen en kartonnen doos), de kar dichtklappen (gaat heel vlot) en gekanteld naar binnen dragen, was de boodschap. Doenbaar, maar wel ferm lomp in feite. Zeker als je er, ter wille van de compactheid, telkens de wielen afklikt (wat wel vlot gaat, gewoon snelspanner openklikken) en in opbergt. Er is bijna meer gezeul met de kar dan twee keer over en weer rijden naar de Colruyt. Wat zou ik ermee doen? Terugbrengen? Verkopen? Of houden en gebruiken? Zeker later, met kinderen, komt dat ding zeker van pas en de prijs lijkt me wel een buitenkansje. Ik denk dat we toch best eens uitkijken naar een klein tuinhuisje, zoiets tegen de muur van max 75cm diep, voor de kar en onze (ook opvouwbare!) BBQ.

Moraal van het verhaal: als Lynn niet thuis is om mij in de hand te houden, dan loopt het ferm mis blijkbaar... Nu ja, het is eens wat anders dan in de Veldstraat he ;-)

Ondertussen heb ik hem al een weekje, mijn vouwfietsje van StudentENmobiliteit. (zie ook eerder) Het mag gezegd worden: een ferm goed en handig ding, ik ben er best tevreden van. Volgend jaar wil ik zeker een vouwfiets aankopen. Ofwel deze Beixo ofwel een Brompton.

Pluspuntjes aan de Beixo:

• Een ferm stevig fietske, ideaal voor studenten die dagelijks door Gent-centrum een Parijs-Roubaix achtig parcours afleggen. Op elke kasseistrook trek ik zonder problemen wat extra door. Ik ben niet van de kleinste en niet van de lichtste, en het fietske trotseerde een week intensief testen, sterk! Het is ook heel robuust gebouwd, met kabels ed goed verstopt, weinig kwetsbare onderdelen.
• Brede banden waardoor je geen last hebt van tramsporen, ideaal in Gent.
• De cardan-as ipv ketting is echt zalig: geen vuile/kapotte broek meer, geen vuile handen of andere vuile zaken als je de fiets ergens in opbergt of zo.
• De versnellingen moesten eventjes beter afgesteld worden, maar nu zijn die dik in orde, geen enkel probleem meer mee, volgens mij beter dan de traditionele derailleur.
• Rijdt best comfortabel, ik zit hoog genoeg en rij er veel liever mee dan met mijn oude stadsfiets.
• Veel goedkoper dan een Brompton.

Enige en belangrijkste minpuntje: Lompheid. De Beixo is veel "lomper" dan een Brompton: veel groter in opgevouwen toestand, en ook minder handig op te vouwen, hoewel dat laatste al bij al nog meevalt. Eens opgevouwen, is de Beixo ook minder handig te dragen en door zijn volume minder handig mee te nemen ook: de koffer van een kleine wagen zit al snel helemaal vol.

Niettemin zal ons dat niet beletten om binnenkort er een weekendje op uit te trekken en de fietsjes (Lynn heeft er ook één) mee te nemen met de auto. Verslagje volgt uiteraard.

De vzw StudentENmobiliteit, menig Gentenaar wel bekend van de gele fietsen, gaat binnenkort ook plooifietsen verhuren aan de studenten. Ferm goede zaak! Het project werd twee jaar geleden al goedgekeurd, toen ik nog in de AV zat als vertegenwoordiger van UGent (oh, nostalgie...) en was voorzien voor het huidige aflopende academiejaar, maar had blijkbaar wat vertraging.