Brussel

Een eerlijk antwoord van 10 seconden uit een debat van een uur met Bart De Wever gisteren in De Ochtend, werd meteen voorpaginanieuws: De Wever wil Brussels Gewest afschaffen! Zotjes! Echt?

In de Brusselse gemeenten wordt tegenwoordig op klaarlichte dag door criminelen met kalasjnikovs (zwaar oorlogstuig) op politieagenten geschoten. De Standaard spreekt van een golf van geweld, de no-go zones in Kuregem zijn gekend, een hogeschool in Anderlecht verhuist omdat de veiligheid van de studenten niet meer gegarandeerd kan worden: jonge allochtonen uit de buurt overvielen en beroofden tot zes keer per week studenten van de hogeschool. "We zijn geëvolueerd van vier tot vijf schietpartijen per jaar naar vier of vijf per maand," stelt Jan Van Schonkeren van de liberale politievakbond VSOA. Daarnaast blijkt nog nog eens dat in Brussel een grote hoeveelheid kalasjnikovs is aangekomen op de zwarte markt, die tegen tegen een zachte prijs terechtkomen bij criminelen. Een paar maanden geleden vond men er zelfs op straat. Niet verwonderlijk dat ook linkse politici als Luckas Vander Taelen (Groen!) spreken van de getto's van Brussel, of anderen (twee jaar geleden al) van een complete wetteloosheid in Brussel.

De Standaard publiceerde vandaag een opmerlijke opiniebijdrage van Luckas Vander Taelen, Vlaams parlementslid voor Groen!. Hoewel, opmerkelijk? In "De getto's van Brussel" schrijft Luckas over de "probleemwijken" in Brussel, over hoe hij het beu is naast een getto te leven waar allochtone jongeren hem behandelen alsof hij op hun privéterrein loopt. Hij vraagt zicht af waarom "wij niet durven opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en de waarden van het land waarin wij leven". Terechte verzuchtingen die iedereen die daar al eens gepasseerd is, deelt. Net als iedereen die de berichtgeving in de media hierover volgt.

Daar waar ik korte tijd geleden (zoals vele andere, vooral Vlaamse, politici) pleitte voor een fusie van de 19 Brusselse gemeenten, met uiteraard eveneens een fusie van de 6 politiezones op die voorschot groot tot een soort Metropolitan Police zoals in vele andere steden, lijkt dergelijke beweging helaas verder weg dan ooit. Zo bericht brusselnieuws.be vandaag dat de Brusselse burgemeester Freddy Thielemans voorstander is van een splitsing van de politiezone Brussel-Elsene. Yeah! Op naar 7 politiezones! Goed bezig! Als ze daar maar elk in hun eigen zandbak kunnen spelen. En dat voor de Europese hoofdstad...

Noot: zoals in het artikel vermeld, is er een wettelijk probleem met een splitsing en is een scenario met een verschuiving van Elsene naar een andere politiezone realistischer.

Een oud zeer dat nu weer onder de aandacht komt door de uitspraken van Pascal Smet. Het Brussels Gewest, zelf amper 161 km² groot, bestaat immers uit 19 piepkleine aaneengesloten gemeenten, waaronder Brussel-hoofdstad. 19 gemeenten, met elk hun eigen gemeenteraad, schepenen, OCMW, 33 verschillende huisvestingsmaatschappijen, zes politiezones,... en daarbovenop dan natuurlijk nog de Brusselse Hoofdstedelijke Gewestregering (met bijhorend parlement) met Vlaamse, Franse en gemeenschappelijke gemeenschapscommissies. Kortom een hele institutionele knoeiboel die niet anders kan dan quasi onbestuurbaar en hopeloos inefficiënt zijn. Kwatongen spreken ook wel graag over de 19 baronieën, gezien de vele lokale machtsspelletjes en het feit dat deze structuren en bijhorende mogelijkheden tot "dienstbetoon" vooral in leven gehouden worden door overbodige politici die anders vrezen voor hun job.

De fusie, waarbij de 19 gemeenten tot één volwaardige hoofdstad fusioneren, met één burgemeester, één gemeenteraad (dat kan dan het Brussels Parlement zijn), één OCMW, één politiezone, zou dan ook zonder meer een goede zaak zijn. Een voorstel dat overigens reeds in 2005 door N-VA geformuleerd werd, nadien overgenomen werd door Brigitte Grouwels (CD&V) en nu dus ook door Pascal Smet (SP.a).

Smet legt dan ook de vinger op de wonde: de Brusselse politici overstijgen met moeite de middelmaat, zijn vaak meer bezig met een levenslange lucratieve politieke carrière dan een wervelend toekomstproject, ontberen een serieuze toekomstvisie (niet moeilijk als elk zijn/haar eigen speeltuin heeft) en zijn gekenmerkt door een kneutermentaliteit. Het voorbeeld bij uitstek is dat Expo 58, een langgerekte nostalgische oefening, het hoogtepunt van alle activiteiten in Brussel is. Recht erop dus. Iets wat ik helemaal kan volgen. Rationaliseren die handel! Op naar efficiënt bestuur, een bestuurbaar geheel!

Helaas, in zijn verdere analyse gaat hij volgens mij compleet de mist in. Hij pleit immers voor een uitbreiding van het Brussels Gewest met enkele Vlaamse en Waalse gemeenten. Een voorstel dat helemaal past in het rijtje Franstalige onzinnigheden gaande van gebiedsuitbreidingen tot corridors zoals in oorlogstijden. Wie al eens deelneemt aan de Gordel ziet ook meteen het verschil tussen het verstedelijkte Brussel (dat zoals gezegd best als één geheel beschouwd kan worden) en de groene rand errond. Twee totaal verschillende gebieden eigenlijk, met elk verschillende eigenschappen en dito problemen. Eveneens zijn pleidooi voor de terugkeer naar taalgemengde lijsten raakt kant noch wal: dit leidt enkel tot vlaamse politici die door "het selectiebureau van hun Franstalige collega’s" zullen worden aangeduid. En dan zwijgen we nog over de misbruiken van FDF in 1970 die de basis vormden om over te gaan tot taalgesplitste lijsten.

Maar die fusie van de 19: hoe rapper hoe liever!

Goed bezig, Marino! Een uitstekende zet om meteen komaf te maken met alle mogelijke speculaties omtrent de benoeming van die drie narren die maar blijven aangeven de wetten te zullen blijven overtreden. Korte metten maken met zulke onnozele spelletjes, tijd voor belangrijker zaken. Goed bezig dus, consequent en volledig in lijn met eerder genomen beslissingen. Er zijn er die daar nog een ferm puntje aan kunnen zuigen.

Ja, Marino Keulen, ik heb het wel voor die man. Een ferm lichtpunt in zijn duistere partij.

Vlaanderen onderschat compleet hoe onverschillig de doorsnee Waal in normale omstandigheden tegenover de problemen van de rand rond Brussel staat. Met werkloosheidscijfers boven 20 of 30 procent op sommige plaatsen zijn er bekommernissen die meer acuut zijn dan de taal van de kiesbrief van enkele bevoorrechte villa-eigenaars zoals ze vaak worden gezien. Zeg maar rijke Brusselaars.

(...)

En wat nu? Zoals minister-president Kris Peeters zei na afloop van de laatste vergadering van de Vlaamse Regering: 'We hebben een gedachtewisseling gehad over de niet-benoeming van de drie burgemeesters. We hebben afgesproken geen enkel commentaar te geven.' Met andere woorden: het is brol! Het is vervelend voor de Franstalige partijen die nu bereid zijn om toch een staatshervorming te onderhandelen. Het is nog meer problematisch voor de Vlaamse Regering die de knoop niet kan doorhakken en nu al gezichtsverlies lijdt. En als Franstalige zal ik me niet moeien met de rivaliteit tussen CD&V en Open VLD.

Alain Gerlache, secretaris-generaal van de 'Communauté des Télévisions Francophones' in De Standaard

Nooit gedacht dat ik dat ooit nog zou zeggen, maar Happart zegt ferm zinnige dingen deze tijd:

Waals parlementsvoorzitter José Happart gaat in zijn officiële toespraak op de officiële Waalse feesten - nu zaterdag in Namen - een pleidooi houden voor de afbouw van de Franse Gemeenschap ten voordele van het Waalse Gewest.

(...)

José Happart zei dit op een persconferentie in Namen van de groep "Mouvement du Manifeste Wallon", die wordt voorgezeten en geanimeerd door theaterauteur Jean Louvet. Daarbij werd een eerste Witboek over de staat van Wallonië voorgesteld. Happart woont de maandelijkse bijeenkomsten van deze groep actief bij en is het helemaal eens met de uitgangspunten ervan. De groep telt ook een opvallend groot aantal syndicalisten, onder wie Jean-Claude Vandermeeren, gewezen FGTB-secretaris.

Jean Louvet zei dat de meeste bevoegdheden van de Franse Gemeenschap moeten overgedragen worden naar de gewesten Wallonië en Brussel. Dit geldt voor de cultuur, het onderwijs, de persoonsgebonden materies, de audiovisuele sector (met dus een RTW i.p.v. een RTBF) en de relaties in deze met het buitenland. In het Witboek wordt deze thesis verder verdedigd.

De basisstelling is dat een louter op economische bevoegdheden gebaseerd gewest onzin is en dat in Wallonië het gewest en de gemeenschap moeten samenvallen. Louvet zei verder dat de Franse Gemeenschap, bijvoorbeeld inzake het onderwijs, schromelijk tekortschiet: "Wij maken de slechtste en duurste leerlingen van Europa." Louvet zei verder nog "dat Wallonië nu verdrinkt in de Franse Gemeenschap" en dat het zo niet verder kan.

Op de voorstelling van dit Witboek speelde naast Jean Louvet Waals parlementsvoorzitter José Happart de voornaamste rol. Deze aanwezigheid en zijn toespraak van zaterdag kunnen niet alleen binnen de Parti Socialiste, maar in de hele Waalse en Brusselse politieke wereld opschudding veroorzaken.

Goe bezig! Walen en Brusselaars worden veel te dikwijls onterecht op één hoopje gegooid. De imperialistische franstalige Brusselaars die in de groene Vlaamse rand gaan wonen en aansluiting bij Brussel eisen, staan mijlenver af van de modale Waal.

(bron)

Enkele bedenkingen:

• Uit onderzoek (bvb de vermaarde TIMMS-studies) blijkt dat leerlingen die thuis over een pc beschikken significant beter scoren (oa op wiskunde en wetenschappen) dan leerlingen die daar niet over beschikken.
• In Vlaanderen is de correlatie tussen schoolprestaties en sociaal-economische status bijzonder hoog, niet in het minst is een groot verschil tussen allochtone en autochtone leerlingen vast te stellen. (bron: PISA-onderzoeken en samenvatting)
• De correlatie tussen sociaal-economische status, etnische afkomst en computerbezit is vrij voorspelbaar.
• Kleine, goedkope maar toch degelijke laptops zijn aan een ware opmars bezig. Voor 253 € heb je er al eentje, maar er zijn meer verschillende mogelijkheden. Anderen zullen volgen en een ware prijzenslag ontketenen. In grotere hoeveelheden kan je die wellicht nog goedkoper krijgen.

Denk je wat ik denk?

Bovendien valt er nog een en ander te zeggen over de invloed van Nederlandstalige spelletjes en dito educatieve software op leerlingen met anderstalige ouders, niet in het minst in Brussel.

"Zever, gezever!" Deze legendarische woorden van Franky Loosvelt vatten perfect samen wat ik van de heisa van de afgelopen weken rond BHV vind. Een hertekening van een simpel kiesarrondisement was de voorbije weken niet meer uit het nieuws weg te slaan.

Is BHV dan zo belangrijk? Ja en nee. Het is het simpelweg wegwerken van een anomalie, een onrechtvaardigheid (discriminatie) in ons kiesstelsel. Een gebalde uitleg vind je in de presentatie BHV in 2 minuten in ppt formaat, of in een vorige post.

Maar het circus van de voorbije weken, waarbij heel de Wetstraat op haar kop stond en het parlement zelfs eventjes gesloten werd, tart gewoonweg alle verbeelding. Zo levensbelangrijk is BHV nu ook weer niet. Maar toch zijn er mensen die de gewone parlementaire behandeling van dergelijk eenvoudig wetsvoorstel een reden vinden om de boel half op te blazen. Een simpele stemming van meerderheid tegen minderheid, zoals alle gewone wetten gestemd worden, met de ene keer een conservatieve meerderheid en progressieve minderheid, of omgekeerd, of andere tegengestelde groepen. Back to Basics als het ware, zoals Leuvens politicoloog Bart Maddens vorige week verwoordde. Maar dit kon voor bepaalde mensen nu helemaal niet. We hebben al een jaar (of langer?) geen deftige regering, geen broodnodige beslissingen konden genomen worden, maar nog zou het vehikel van nu opgeblazen worden omwille van deze kwestie. Te belachelijk voor woorden gewoonweg.

Maar het meest frappante is de hypocrisie van de Franstaligen die nu weer naar boven kwam in het pokerspel van vorige week. Eerst nemen ze alle hindernissen voor de parlementaire procedure weg, maar vervolgens eisen ze dat de Vlamingen, van wie deze vraag tot wetswijziging komt, de behandeling stopzetten. Dit alles vooral met als doel het uit elkaar spelen van de Vlaamse partijen en dan vooral het Vlaams kartel. Enerzijds aandringen op een onderhandelde oplossing, met onderhandelingen die al sinds 10 juni bezig zijn en die nog steeds niets opleverden, maar dan steeds weer die onderhandelingen stopzetten door het op tafel gooien van ridicule tegeneisen zoals de Anschluss van Vlaamse gemeenten bij Brussel of het benoemen van kandidaat-burgemeesters die op provocatieve wijze consequent de wetten overtreden die ze horen uit te voeren. Dit alles ter creatie van de nodige Lebensraum voor de verfransingsmachine. Eisen dat Leterme een voorstel doet voor de onderhandelingen, maar zelf geen enkel zinnig voorstel lanceren. Om nog maar te zwijgen van het feit dat er de voorbije weken niet eens inhoudelijk onderhandeld werd, maar louter en alleen over het winnen van tijd die de Franstaligen zelf in handen hadden. En dan nog eens de schuld in de schoenen van de Vlamingen schuiven die genoeg hebben van de discriminatie, il faut le faire. Het wordt weer warmer, straks gaan ze de opwarming van de aarde nog in de schoenen van de Vlamingen schuiven, om Bart De Wever te citeren.

Neen, dit circus heeft al lang genoeg geduurd en moet dringend stoppen. Geen overbodige woorden, tijd, geld en energie meer aan verspillen, me dunkt. Gewoon de parlementaire procedure volgen (onderhandelingen zijn al onmogelijk gebleken) en rustig de vertragingsmanoeuvres van de Franstaligen trotseren, die geraken ooit wel op. En als bij een (kans op) stemming de Franstaligen de regering laten vallen, de boel weer lamleggen en noodzakelijke beslissingen tegenhouden, dan is dat enkel en alleen hun verantwoordelijkheid. Zij hebben die regering, hun geldschieter, meer nodig dan wij. Ik ben benieuwd hoe ver ze hierin zouden durven gaan.

Maken onderhandelingen nog een kans? Zijn er compensaties mogelijk? Ten gronde uiteraard niet. Het wegwerken van een discriminatie die al veel te lang duurde, kan en mag niet gecompenseerd worden met nieuwe ongerijmdheden. Kunnen de Franstaligen dan helemaal niets krijgen? Uiteraard wel. Vlamingen en Franstaligen kunnen met bepaalde wensen zitten waar de overkant kan mee instemmen. Ondersteuning van Brussel bijvoorbeeld om haar taken als hoofdstad ten volle te kunnen uitvoeren. De symbolische lepel suiker, waarover Bart De Wever het reeds had. Als op die manier via onderhandelingen een sneller resultaat geboekt kan worden, zoveel te beter, anders is het voor mij duidelijk: geen overbodige energie aan verspillen en gewoon via de parlementaire procedure (die gewoon verderloopt nu) splitsen van zodra de Franstalige vertragingsmunitie uitgeput is.