economie

Prof economie Koen Schoors (UGent) vat vandaag in De Tijd nog maar eens samen wat de kernpunten van een belastinghervorming zouden moeten zijn. Enerzijds om de betaalbaarheid van onze sociale zekerheid te garanderen, anderzijds om de onrechtmatige transfer van (bijna) eerlijke belastingbetalers naar belastingontduikers een halt toe te roepen:

Ook een andere herverdeling dringt zich op. Wat betreft belastingen op arbeid is België wereldwijd een van de uitblinkers. De loodzware belasting op arbeid is de doodsteek van hele economische sectoren. Dat heeft het verbluffende succes van de dienstencheques ten overvloede bewezen. De belasting op arbeid is allicht ook de voornaamste oorzaak van de lage participatie op onze arbeidsmarkt. En laat nu net een hogere participatie de beste garantie zijn voor de toekomstige betaalbaarheid van ons systeem van sociale bescherming. Het is daarom vanzelfsprekend dat we de belastingdruk moeten verschuiven van arbeid naar andere zaken zoals milieuvervuiling, het gebruik van snelwegen, meerwaardes op vermogen, financiële speculatie, winst en consumptie van luxegoederen. En dat op een manier die de totale belastingdruk niet verder laat stijgen. Dat voorstel is niet bijster origineel, maar broodnodig. Ook de vaste koppeling tussen lasten op arbeid en de financiering van de sociale bescherming is een heilig huisje dat dringend tegen de vlakte moet, want de belasting op arbeid is een onzekere, krimpende en onwenselijke financieringsbasis die onze sociale bescherming niet verzekert, maar ondergraaft.

Het is immers al genoeg gezegd: België is een belastingparadijs, althans voor wie ofwel genoeg verdient om het systeem te kunnen omzeilen met allerlei constructies die onze ingewikkelde fiscaliteit toelaten, ofwel slim genoeg is om niet tegen de lamp te lopen. Hoog tijd dat ook de lasten voor de gewone werkmens tot een eerlijker niveau dalen.

Karel Van Keymeulen brengt in zijn opiniestuk in De Gentenaar van vandaag een ode aan de invoering van het voetgangersgebied, voorafgegaan door het autovrij maken van een aantal straten (zoals de Donkersteeg) waarvan we ons vandaag niet meer kunnen voorstellen dat daar ooit auto's door reden. Een zegen voor de lokale economie, zo bleek achteraf. Ondanks het initiële verzet van de middenstanders. Ik kan dan ook niet anders dan het volledig eens te zijn met Karel: het voetgangersgebied is iets om te koesteren en te versterken! Al moet er inderdaad over gewaakt worden dat winkelwandelstraten zoals de Veldstraat geen te mijden buurt worden na sluitingstijd: initiatieven om het wonen boven de winkels te promoten, zijn dringend nodig. In dat opzicht kan ik de treurnis om het heengaan van bakkerij Bloch wel begrijpen, maar vind ik het niettemin een vooruitgang dat er in dat pand boven de nieuwe winkels ook appartementen gebouwd zijn. Meer van dat!

De toekomst van de auto is elektrisch, zoveel is duidelijk. Op het autosalon van Frankfurt waren de elektrische prototypes niet te tellen: bijna elke constructeur had er wel een, en Renault zelfs vier. Het salon in Geneve stond ook al helemaal in het teken van milieuvriendelijker wagens. Maar ook vele overheden hebben het al in het snotje en proberen hun land/regio erop voor te bereiden om vooral de productie ervan binnen te halen, maar ook de overschakeling op het gebruik van deze milieuvriendelijker exemplaren te stimuleren: de VS, China, Amsterdam, Duitsland, Parijs, Turkije,...

En ja, ook Vlaanderen heeft goede papieren om haar (volgens sommigen ten dode opgeschreven) auto-industrie te zien innoveren en groeien. Zo bouwde Volvo een prototype van een elektrische C30 met een batterij die het 120-150 km zou moeten uithouden. Ideaal voor een regio als Vlaanderen die eigenlijk één grote stad is. Maar vooral: de kans is reëel dat deze nieuwe elektrische wagen gebouwd zal worden in ons eigenste Gent! De fabriek bouwt nu reeds de gewone C30 en doet het volgens haar grote baas ook bijzonder goed.

Ik schreef het al eerder: we kunnen het verschil maken met innovatie, en met bepaalde maatregelen de race doen starten voor een echte Europese/Vlaamse wagen van de toekomst. Maar het wordt dan wel hoog tijd voor actie! In Nederland heeft men de boodschap immers bijzonder goed begrepen: de regering wil van het land een proeftuin voor de elektrische wagen maken en streeft via fiscale ingrepen naar 1 miljoen elektrische wagens binnen vijftien jaar. Dat is pas ambitie! En ook de Nederlandse energienetbeheerders doen mee.

Vlaanderen, schiet in actie! Eis de nodige (fiscale) maatregelen op van het slapende federale niveau en voer ze door, investeer in innovatie en ontwikkeling, doorbreek het kip-of-het-ei probleem met de installatie van oplaadpunten in openbare parkings, organiseer overleg met de elektriciteitsmaatschappijen, breng knappe koppen bij elkaar voor een heus masterplan "innovatieve Vlaamse voertuigindustrie" en ga ervoor verdorie!

In De Morgen van gisteren benoemt voormalig hoofdredacteur Paul Goossens de N-VA campagneslogan "afrit Vlaanderen, uitrit crisis" tot de domste verkiezingsslogan ooit, een grap waar 'een werkmens die voor zijn job vreest moeilijk mee kan lachen'. Als conclusie van zijn stukje vol clichés over vendelzwaaiers en blauwvoeters, stelt hij het alternatief "afrit Europa, uitrit crisis" voor. Een alternatief dat ik zeker kan smaken, ondanks zijn ronduit dwaze stukje, en waarmee hij ongewild onze stelling dat België niet in staat is adequaat te reageren op deze crisis ondersteunt.

Prachtige speech van Obama vandaag: kritiek op het leiderschap van de autobedrijven als oorzaak van hun balanceren op het randje van faillissement:

It's not the fault of all the families and communities that supported manufacturing plants throughout the generations. Rather, it's a failure of leadership -- from Washington to Detroit -- that led our auto companies to this point.

Maar ook en vooral een inzet op de wagen van de toekomst: geen grote benzinevreters, maar zuiniger en properder wagens:

Een van de mensen die ik "het graag hoor uitleggen", is Geert Noels, nog tot eind mei hoofdeconoom van vermogensbeheerder (aka beurshuis) Petercam. De man duikt regelmatig op bij de VRT nieuwsdienst om toelichting te geven bij economisch nieuws en is niet te beschaamd om krasse (maar geheel terechte!) uitspraken te doen. Sinds oktober heeft hij ook een boek uitgegeven, getiteld "Econoshock: hoe zes economische schokken uw leven fundamenteel zullen veranderen", waarin hij op begrijpbare manier (lees: voor niet-economen) de veranderende wereldeconomie probeert te schetsen aan de hand van zes economische uitdagingen. Dit op een nuchtere manier (zoals hij voor mij toch overkomt op TV) en uitgaande van drie pijlers: ondernemen, duurzaamheid en solidariteit. Bij het boek hoort ook de website Econoshock waarop Geert een blog bijhoudt over economische thema's en in gesprek gaat met het aanwezige publiek, zoals bijvoorbeeld in deze post. Bijzonder interessant allemaal, en heel interessante materie. Ik heb het boek dan ook besteld.

In een van zijn recente posts pleit Geert ervoor om het heft meer in eigen handen te nemen. Terecht, als je 't mij vraagt. Passief toekijken kan echt niet de bedoeling zijn. De verwijzingen naar Telenet en IMEC zijn bijzonder relevant: beiden zijn destijds opgericht door de Vlaamse regering en hebben een ware dijkbreuk veroorzaakt. Herinner je nog de situatie bij de lancering van Telenet: ineens konden de tarieven van Belgacom drastisch omlaag, werd er ook daar geïnvesteerd in breedband en moesten mensen niet langer een maand wachten op hun aansluiting. Het is nog niet helemaal wat het zou moeten zijn: een duopolie waarbij de regulator geen ballen heeft (dat Belgacom haar enige potentiële ADSL-concurrent Scarlet mocht overnemen kan er bij mij niet in) heeft nog steeds hoge prijzen (hoger dan in onze buurlanden) tot gevolg, maar het is wel een ware verademing in vergelijking met de tijden voordien. De innovatie in de sector is sterk toegenomen. Ook IMEC mag nog steeds als een Vlaamse nationale trots beschouwd worden met haar toonaangevende en internationaal vermaarde kennis over halfgeleidertechnologie, nanotechnologie en nano-elektronica. Zelf voeg ik ook nog graag het VIB (en het relatief jonge maar groeiende IBBT) aan dit rijtje toe.

Voorbeelden uit het verleden die dringend aan navolging toe zijn. Maar eveneens beproefde recepten waaruit we hebben kunnen leren. Op het N-VA congres van vorige week in Hasselt, dat ik helaas heb moeten missen, werd een voorstel gelanceerd dat ik in dat opzicht ten zeerste kan smaken: VL.energie. Onder impuls van de Vlaamse overheid willen we de academische en zakenwereld samenbrengen om een Vlaamse energiespeler op te richten en zo een einde te maken aan het (de facto) monopolie van Electrabel. Belangrijkste punt hier is dat dit nieuwe energiebedrijf gericht moet zijn op hernieuwbare energie. Dit zou niet alleen zorgen voor lagere prijzen (door de concurrentie met Electrabel) maar tevens de Vlaamse knowhow samenbrengen en onderzoek en innovatie in deze toekomstgerichte sector (met naast duurzame energie-opwekking tevens belangrijke aandacht voor slimme energienetwerken) stimuleren en alzo voor een ware boost zorgen voor onze bedrijven. En dan zwijg ik nog over onze afhankelijkheid van buitenlandse energieleveranciers die niet altijd even betrouwbaar zijn. We hebben in ons land reeds enkele internationaal sterke spelers: baggeraars Jan De Nul en Deme voor de aanleg van off shore windparken, Hansen Transmissions (een van de weinige fabrikanten gespecialiseerd in transmissiekasten voor windmolens), een sterk Solar Team gebaseerd op technologie en research van Vlaamse bedrijven en onderzoekscentra, de waterstofbus van Van Hool, de UGent Hydrabus, organische zonnecellen van IMEC,... De bundeling van deze krachten biedt niet alleen enorme mogelijkheden voor de Vlaamse tewerkstelling (liever hier zelf energie produceren met onze mensen dan in te voeren uit het buitenland, om van de researchers maar te zwijgen) maar kan Vlaanderen een nieuwe nationale trots bezorgen, een internationaal vermaard instituut, in navolging van IMEC en VIB. Yes, we can!

Een dik jaar geleden schreef ik deze postjes over de invoering van een stadstol ter bestrijding van congestie en vervuiling door het wegverkeer in steden. Het voorbeeld van in de eerste plaats Gothenburg, Stockholm en andere Zweedse steden, en nadien Londen en enkele Duitse steden krijgt ondertussen meer en meer navolging van 70 steden in acht Europese landen, zoals te zien op dit mooie overzicht. Zo is sinds 9 oktober 2008 in Amsterdam een milieuzone ingericht voor vrachtverkeer. Deze zone omvat het volledige gebied binnen de ring A10, uitgezonderd Amsterdam-Noord en enkele bedrijventerreinen en is hiermee de grootste milieuzone in Nederland. Nu wordt deze reglementering uitgebreid naar bestelwagens en overweegt het gemeentebestuur een uitbreiding naar alle personenwagens. Geen slechte zaak als je't mij vraagt. Nederland heeft trouwens een heus expertisecentrum milieuzones waar heel wat interessante info te vinden is. Vlaanderen hinkt helaas achterop. Het enige wat te vinden is, is dit groene wetsvoorstel in de Kamer om gemeenten de bevoegdheid te verlenen om milieuzones in te stellen. Het is nog steeds hangende...

Maatregelen waarvan ik graag nogmaals op de noodzaak ervan hamer! Vlamingen leven immers voortdurend in een stofwolk. Nergens in Europa worden zoveel gezonde levensmaanden ingeboet als in Vlaanderen. De grote schuldige hier is het fijn stof, waarbij dieselroet met de kleinste deeltjes het gevaarlijkst van al is: dit fijn stof laat de grote bloedvaten dichtslibben, veroorzaakt hart- en vaatziekten, longkanker en andere longaandoeningen, om nog maar te zwijgen van de gevolgen voor astmalijders en de ziektekosten in het algemeen. 1/20 vroegtijdige overlijdens is te wijten aan fijn stof. Het is dan ook vooral dit dieselroet dat, in tegenstelling tot andere vuile smogwolken, lokaal geproduceerd wordt en niet vooral uit het buitenland afkomstig is: pieken in fijn stof komen immers alleen voor bij windstil weer. Met de huidige gang van zaken zullen Vlaanderen en België de Europese norm voor fijn stof ook niet halen: de daggrenswaarde van 50 µg/m³ die hoogstens 35 dagen per jaar overschreden mag worden, overschreden we in 2007 in 33 van de 62 meetstations in België, in 2008 in 24 stations en dit jaar werd de norm al na amper een maand in twee derde van de stations tussen de 10 en 15 dagen overschreden. Helemaal niet goed bezig dus.

Ik ben ervan overtuigd dat er op termijn voor dit soort maatregelen een maatschappelijk draagvlak te vinden is als de politiek de stap durft te zetten. Zo meldt De Standaard dat er in eerste instantie ook veel tegenstand tegen deze maatregel was in Stockholm. Op een referendum zes maanden later kreeg deze echter een meerderheid achter zich om de eenvoudige reden dat de levenskwaliteit er sterk op vooruit was gegaan. Het aantal voertuigen in de stad daalde met 14 procent, tijdens de piek zelfs met 30 procent, terwijl de luchtkwaliteit erop vooruit ging: een daling van fijn stof (PM10) met 12 procent, en van stikstofoxiden (NOx) met 8 procent. Dit onderzoek uit 2000 (vier jaar na de invoering) spreekt zelfs van een daling aan fijn stofdeeltjes van 40%. Een ware verademing zowaar. Je merkt het als fietser of voetganger ook wel als een (zware) oude vrachtwagen je voorbij rijdt. Een enquête in Eindhoven leverde zelfs 83% voorstanders van dergelijke maatregel op.

Echter, een bijkomende stimulans voor invoering van dergelijke maatregel kan wel eens de economische crisis zijn. Deze maatregel kan immers de aanschaf van milieuvriendelijke(r) wagens bevorderen. Zeker als de inkomsten van dergelijke tol en boetes gebruikt wordt voor een korting bij de aanschaf van properder wagens. Een slooppremie waarvoor onze federale overheid momenteel het geld niet heeft. Een nuloperatie voor de overheid, een stimulans voor de burger en onze economie. Als Toyota op drie jaar tijd de hybride Prius kon ontwikkelen (de enige wagen die Londen binnen mag zonder congestion tax te betalen), dan moeten Europese constructeurs hetzelfde kunnen als ze hiertoe gestimuleerd worden. In dat opzicht hoop ik ook dat Opel Antwerpen zich op dergelijke evolutie richt: louter auto's in elkaar vijzen, serieproductie, is (met alle respect voor de werknemers) een industrie die ten dode opgeschreven is in ons land. Daarvoor zijn Oost-Europa en Azië veel goedkoper. Ons land kan echter wel het verschil maken met innovatie. Daarvoor dient ook Flanders Drive, en zo gaat ook Volvo Cars Gent te werk: nieuwe productielijnen worden geoptimaliseerd in Gent en vervolgens naar het Oostblok verhuisd. Of zoals een van mijn favoriete economen Geert Noels het stelt: we zouden met dergelijke maatregelen de race doen starten voor een echte Europese wagen van de toekomst. Als Toyota de klus in drie jaar klaarde, hoe lang zou dat bij ons duren? Opel Antwerpen: ga ervoor! Of wat dacht je van de ontwikkeling en productie van een milieuvriendelijke City Shuttle? Of elektrische sportwagens? Waar Tesla Motors in 2006 in geslaagd is met de Roadster, moet hier ook kunnen en voor een nieuwe dynamiek kunnen zorgen!

Uiteraard is een slimme kilometerheffing (ter vervanging van andere lasten) nog altijd een pak beter wegens de grotere mogelijkheden aan parameters, universele toepasbaarheid en betere controlemogelijkheden. Al dan niet aangevuld met een simpel verbod om met bepaalde klasses van vervuilers stadscentra in te rijden. Maar het is een goede oplossing in afwachting van de kilometerheffing. Die kilometerheffing moet er voor ons dan ook komen voor alle voertuigen, dus ook personenwagens en niet alleen vrachtverkeer waar nu al plannen voor zijn.

Foto: demonstratie van het effect van een roetfilter op een dieselwagen

Verder blijft het onbegrijpelijk dat een roetfilter op dieselwagens nog altijd niet verplicht is. Op nieuwe wagens zal dat na al die jaren gepalaver pas verplicht worden vanaf september 2009. En dan hebben we het nog maar over nieuw ontwikkelde voertuigen die nog gehomologeerd moeten worden. Modellen die al op de markt zijn, mogen nog zonder roetfilter geproduceerd worden tot januari 2011. Dit terwijl (gesloten) roetfilters ingebouwd bij productie meer dan 90% van de roetdeeltjes tegenhouden en de achteraf geplaatste half-open filters (die minister Crevits wil subsidiëren voor 80 % aka 400 €) slechts 30 tot 50% van de roetdeeltjes tegen. Op bestaande wagens komt er helaas voorlopig ook nog geen verplichting. Nederland wou overigens reeds begin 2007 roetfilters op nieuwe wagens verplichten maar werd hierin tegengehouden door de Europese Commissie. En dan zwijgen we nog over het feit dat diesel in ons land nog altijd fiscaal vriendelijker is dan de minder vervuilende benzine.

Maar vooral:

Net een maand geleden schreef ik mijn respect voor Herman Van Rompuy uit, vergezeld van de hoop dat hij voor enige vorm van budgettaire orthodoxie zou zorgen. Hoop gebaseerd op dit citaat:

Met de opmaak van de begroting 2009 heb ik weinig te maken. Ik heb me voorgenomen zo weinig mogelijk tussen te komen in het beleid. Ik heb bewust de keuze gemaakt niet in de regering te stappen. Ik moet consequent zijn.

Maar als Reynders een relanceplan van 3,5 miljard euro voorstelt, kan ik niet meer zwijgen. We hadden al een structureel tekort van 1 procent van het bbp of 3,5 miljard euro. Dat volstond al wel als 'relance', iets waarin ik trouwens niet geloof. Meer koopkracht verdwijnt immers in meer invoer en meer sparen, zeker in de huidige onzekerheid. Dat de btw op de bouw moest verlagen bij een zo lage hypothecaire rente en dat de energiefactuur moet dalen terwijl de olieprijzen kelderen, daarbij stel ik vragen. Maar, elk zijn verantwoordelijkheid.

We zijn nu een maand later, de regering zit weer op de rails en Van Rompuy geniet zichtbaar in zijn nieuwe rol. Het Terminator-gevoel is groot.

Maar helaas: het eerste wat de nieuwe regering onder leiding van Van Rompuy bewerkstelligde, is net de bevestiging van dat relanceplan-dat-er-geen-is. "Elk zijn verantwoordelijkheid", stelt Herman terecht. Nu het de zijne is, is dat "relanceplan" blijkbaar het beste wat de regering kon beslissen en absoluut verder te zetten. Het bochtenwerk is bij CD&V tot een ware kunst verheven.

Hoe gaat het er dan verder aan toe met ons landje en haar federale regering? Niet zo best, me dunkt. Milquet roept weer eens een miserabel premietje in het leven dat geen sikkepit zal uithalen (en wellicht meer kost aan administratitis), maar dat ze tegelijk de 50-plussers tot 5% duurder maakt, is ronduit wraakroepend. Dat hiermee (alweer) vooral Vlaanderen getroffen wordt, zal wel niemand meer verbazen. En met deze regering, gedomineerd door een Franstalige minderheid, gaat het zo de hele tijd verder: vorige week nog zorgden uitspraken van Reynders en het njet van de PS ervoor dat de (in hun ogen te Vlaamse) grootbank KBC eventjes failliet was, met alle gevolgen vandien voor de vele spaarders, tot de Vlaamse regering ingreep. Vlaanderen kan blijkbaar wel wat België niet kan. En wat doet Van Rompuy? Die kan blijkbaar enkel lijdzaam toekijken hoe zijn zootje ongeregeld ons land steeds dieper in de afgrond duwt. Om ziek van te worden.

BTW: weet er iemand nog hoe het staat met de costa Gemeenschapsdialoog en de garanties die Peeters van de Franstaligen kreeg? Elke dag uitstel om essentiële bevoegdheden te regionaliseren, elke dag dat deze uitgeoefend worden door een doodziek federaal niveau dat door haar constructie niet in staat is doelmatig te regeren, zakken we verder de dieperik in. Wil iemand hier een einde aan maken, aub?

Herman Van Rompuy is dan blijkbaar toch gezwicht voor de smeekbedes, heeft het formateurschap aanvaardt en zou nu reeds een princiepsakkoord op zak hebben. Mooi mooi.

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij de aanstelling van Herman. Enerzijds blijft het natuurlijk een schandalige boel dat die regering blijft doorgaan ondanks het gebrek aan akkoorden over alles wat je maar kan bedenken: asiebeleid, werkgelegenheid, congobeleid,... laat staan een communautair akkoord. Bovendien gaat CD&V hiermee een nieuwe regering leiden met een Vlaamse minderheid, een regering tegen Vlaanderen, die ze in tijden van verkiezingsbeloftes zou bevechten van Opgrimbie tot De Panne. Een regering waar ze nooit zou instappen zonder splitsing van BHV of grote staatshervorming. Een regering waarin de verantwoordelijken van een aantal schandalen (canapebenoemingen bij de flikken, 9 jaar onafgebroken leiden van het rampzalige departement financien zonder verbeteringen met zelfs een ongelijke inning) en verdachten van strafbare feiten (aandelenhandel met voorkennis) nog steeds gedoogd worden. Nee, de boel grondig schoonmaken en van een wit blad herbeginnen lijkt mij de beste oplossing. Ook op communautair vlak heb ik nog weinig hoop: de ultieme tsjevenbocht was al gemaakt, en de nieuwe (bijna-)premier is ook niet meteen iemand die voor communautaire verwezenlijkingen gaat. Nochtans de enige weg om dit land terug op de sporen te krijgen.

Echter, wat ik wel bijzonder positief vind aan de aanstelling van Herman, is dat er eindelijk iemand ten tonele verschijnt, en zelfs de leiding krijgt, met enig gevoel voor budgettaire orthodoxie. Als minister van Begroting in de regering-Dehaene kon hij de begrotingstekorten haast volledig wegwerken en bouwde hij mee aan de afbouw van de staatsschuld om ons land de eurozone binnen te loodsen. Zo schreef hij zaterdag nog in De Standaard dit:

Met de opmaak van de begroting 2009 heb ik weinig te maken. Ik heb me voorgenomen zo weinig mogelijk tussen te komen in het beleid. Ik heb bewust de keuze gemaakt niet in de regering te stappen. Ik moet consequent zijn.

Maar als Reynders een relanceplan van 3,5 miljard euro voorstelt, kan ik niet meer zwijgen. We hadden al een structureel tekort van 1 procent van het bbp of 3,5 miljard euro. Dat volstond al wel als 'relance', iets waarin ik trouwens niet geloof. Meer koopkracht verdwijnt immers in meer invoer en meer sparen, zeker in de huidige onzekerheid. Dat de btw op de bouw moest verlagen bij een zo lage hypothecaire rente en dat de energiefactuur moet dalen terwijl de olieprijzen kelderen, daarbij stel ik vragen. Maar, elk zijn verantwoordelijkheid.

Maatregelen zonder effect die enkel geld opsouperen dat veel nuttiger kan gebruikt worden voor investeringen. Hopelijk kan hij daar al iets waarmaken. Nu ja, hij mag al beginnen met heel de begroting te herzien, want de geraamde economische groei van 1,2% blijft ongeloofwaardig, tenzij er een minteken voor gezet wordt.

Respect voor Herman, maar ik vrees er een beetje voor dat hij die hoop bekvechters op één lijn kan krijgen. Hopelijk lukt het hem toch een beetje wat betreft de begroting zodat de toekomstige generaties (wij dus) de factuur niet doorgeschoven krijgen. Die hebben we immers al van zijn voorganger gekregen.

Edit: blijkbaar wordt Dewael toch verkast naar de functie van kamervoorzitter. Toch al een eerste goede stap om deze in opspraak geraakte minister te vervangen. Nu Koekelberg echt aanpakken en die gangster buitenkuisen.

Wie dacht dat socialisten het opnamen voor de kleine man, is sinds gisteren alweer een illusie armer. De SP.a nam het toen in de commissie Financiën immers op voor (een van) de rijkste familie(s) van het land. Ter tafel lag een voorstel om de indexering van de dotaties van het koningshuis vanaf 1 januari 2009 te koppelen aan de gezondheidsindex in plaats van de consumptieprijsindex, zoals dit ook voor de lonen, wedden, pensioenen en uitkeringen van de normale burger geldt. Hierop werd een amendement ingediend door Jan Jambon (N-VA) dat enerzijds deze aanpassing ook geldig maakt voor 2008. Het is immers dan dat de grootste stijgingen van energieprijzen zich voordeden, terwijl in 2009 (oa door de crisis) een daling mag verwacht worden. Kijk maar naar de evolutie van ruwe olie (zie grafiek hieronder) of bedenk hoeveel je in juni aan de pomp betaalde en hoeveel nu. Door de dotatie pas vanaf 1 januari aan de gezondheidsindex te koppelen, wint het koningshuis twee keer: een keer de stijging in 2008, en een tweede keer door de daling in 2009 niet mee te rekenen. Compleet geschift dus. En ook onverklaarbaar dat socialisten als de SP.a meestappen in deze omgekeerde wereld waarbij de rijken rijker gemaakt worden ten koste van de belastingbetaler, de normale burger die niet uit de juiste baarmoeder geboren werd. Van de VLD en de tsjeven viel dat wel te verwachten, gezien hun regering enkel nog bestaat bij de goodwill van de Franstalige meerderheid erin, waarvan wel bekend staat dat zij ten allen prijze elk Belgisch symbool (zoals de koning) zo goed mogelijk beschermen, hoe ondemocratisch dat instituut ook moge zijn. Groen! en VB stemden wel voor het bewuste amendement.

Verwondert het trouwens iemand dat ook de andere amendementen over meer transparantie in de dotaties van het koningshuis en de gefaseerde afbouw van de dotaties aan Astrid en Laurent, niet goedgekeurd geraakten en geen steun genoten van de andere Vlaamse partijen? Als men dan toch een ondemocratisch gedrocht als het koningshuis in stand wil houden, dan zou dat toch op z'n minst op een transparante manier mogen gebeuren. Niet zo in ons land, blijkbaar.