Pieter Timmermans

Vandaag zijn er twee heel interessante opiniestukken te vinden in De Standaard: eentje van Pieter Timmermans van de ondernemingsfederatie VBO en eentje van Luc Cortebeeck van ACV. Hoewel ik op heel wat andere domeinen verre van akkoord ga met Timmermans/VBO (bvb mbt fiscaliteit, de notionele interestaftrek, de beperking van de ontslagvergoedingen voor bedienden,...) kan ik hem in deze opinietekst alleen maar volledig bijtreden. Hij haalt een heleboel sterke punten aan, en schetst duidelijke grenzen aan het stakingsrecht die de laatste tijd meer en meer overtreden werden door de vakbonden.

Cortebeeck schiet er dan weer compleet naast. Het ongenoegen van klanten of gestrande reizigers bij NMBS-stakingen is vooral de schuld van de media. Yeah right. En alle grenzen aan het stakingsrecht (bvb toegang voor werkwilligen) staat quasi gelijk aan een volledige afschaffing van dat stakingsrecht of zelfs de vakbonden. Dat werkgevers een beroep doen op rechters om hun via democratisch gestemde wetten ingestelde rechten af te dwingen, kan voor hem niet. Komaan hé, niet zeveren, uw rechten houden op waar die van een ander beginnen. Waar Cortebeeck wel een punt scoort, is ivm het beroep dat vakbonden kunnen aantekenen bij rechterlijke uitspraken mbt stakingen: derdenverzet voor dezelfde rechter, die intussen een vonnis geveld heeft ten voordele van de werkgever en een beetje later zou moeten toegeven dat hij zich flagrant heeft vergist, dat lijkt me idd niet echt logisch. Dat hij in het slot van zijn tekst aangeeft dat een staking een allerlaatste middel is om vastgelopen overleg opnieuw vlot te krijgen, lijkt me in het licht van de recente "preventieve staking" ook niet meteen geloofwaardig.

De afsluiter van Timmermans, met de vraag naar respect voor elementaire basisregels en transparantie en aansprakelijkheid, kan ik alleen maar onderschrijven. Men kan idd niet steevast eisen dat de vakbond de enige gesprekspartner van de werkgever mag zijn, en bij conflict officieel niet bestaat. Als VBO een duidelijke keuze maakt voor meer transparantie door van een feitelijke vereniging over te stappen naar een vzw-statuut, zouden de vakbonden daar beter een voorbeeld aan nemen, of daar wettelijk toe verplicht worden. Het lijkt me de meest logische manier om ieders rechten, die van werknemers en werkgevers, te kunnen garanderen.

Interessante lectuur en zeker het lezen waard!