politiek

Het grote nieuws ligt ondertussen al een dikke twee weken achter me, en ook de voorbereidingen voor mijn nieuwe uitdaging schieten goed op, maar het blijft allemaal enorm wennen natuurlijk. Zo moet ik duidelijk op mijn woorden letten, want voor ik het weet wordt een twitter-berichtje meteen opgepikt en vermeld in de krant. Hier geen probleem natuurlijk, ik sta daar uiteraard nog steeds achter. Verder verliepen mijn eerste contacten met de media als (toekomstig) Kamerlid uitsluitend positief: zowel van dit artikel als het eerste interview met Actua-TV, hoewel ik daar best zenuwachtig voor was, ben ik zeer tevreden. Dat laatste is ook hieronder te bekijken of op youtube. Ik moet wel duidelijk werken aan mijn stopwoordje ;-)

Tijdens de campagne trok ik met GMF op studiereis naar Freiburg. Van het beloofde verslag was door de drukte niet veel in huis gekomen, maar gelukkig heeft het GMF er wel werk van gemaakt. Hieronder neem ik dan ook graag hun lijst van 12 goede ideeën voor Gent integraal over, met nog een extra woordje eigen commentaar onderaan. In het merendeel kan ik me heel goed terugvinden. Een beperkte selectie uit mijn foto's vind je op Flickr (klik op deze hieronder voor een grotere versie) terwijl je voor nog meer foto's terecht kan bij Kobe.

De goede uitslag van vorige week heeft voor mezelf redelijk wat gevolgen. Niet alleen mag ik me binnenkort in het groene pluche nestelen om parlementair werk te verrichten, ik moet ook een andere periode (gedeeltelijk) afsluiten. Momenteel werk ik immers als assistent-onderzoeker in de vakgroep informatica van Hogeschool Gent, waar ik labolessen geef en studenten begeleid bij hun masterproef, terwijl ik werk aan een doctoraat aan de UGent, bij de onderzoeksgroep IBCN. Wat daarmee? In de politiek moet je je er immers van bewust zijn dat elke dag je laatste dag kan zijn. Voor je het weet trekt iemand ergens een stekker uit. Daar over overleggen was dan ook mijn eerste taak maandag, kwestie van wat te bekomen van de uitslag.

Vorige maand kondigde ik aan mee te dingen naar een kamerzitje vanop de 4e plaats. Een van de zogenaamd "beschermde plaatsen", gelabeld als "strijdplaats". Toen men mij dat wist te melden, was ik uiteraard bijzonder blij met deze prominente plaats, maar dacht ik eerder dat het om een kamikazeplaats ging: een plaats waarvoor men de grootste gek zoekt, die dan alles geeft, waarna die er toch net niet bij is. Vier zetels zou immers al veel zijn, laat staan dat die ook effectief naar mij zou gaan met twee sterke dames achter mij en een parlementslid als lijstduwer.

Vanavond stond mijn eerste grote publieke debat op de agenda, georganiseerd door FZO-VL in De Centrale. Op het laatste moment liet Annelies Storms zich nog vervangen door (eveneens socialist nu) Bert Anciaux, terwijl Mathias eveneens afzegde en Mahmut Öz de honeurs in zijn plaats mocht waarnemen.

Deze week pakte SP.a uit met haar pensioenplan. Eye catcher hier is de belofte "iedereen 200 € extra pensioen per maand". Heel mooi cadeautje, zo lijkt me. Maar wat zit erachter?

Een veelgehoord cliché over N-VA is dat het federale verkiezingsprogramma voor elk thema uitsluitend bepaalt dat het moet gesplitst worden. Splitsen om te splitsen, zonder meer, zonder invulling te geven aan hoe dat gesplitst beleid moet worden vormgegeven. Niets is minder waar natuurlijk. Gisteren stelde N-VA dan ook haar verkiezingsprogramma voor inzake arbeidsmarkt en sociale zekerheid. Een uiterst ambitieus programma, helemaal in onze stijl van denken - durven - doen, uitgewerkt door een sterk team en voorgesteld door enkele kleppers van formaat: enerzijds Zuhal Demir, advocate gespecialiseerd in arbeidsrecht, 4de plaats op de Antwerpse Kamerlijst, en anderzijds ouwe getrouwe Danny Pieters, professor socialezekerheidsrecht, 5de plaats Senaat, en al langer gekend als oud VU-parlementslid en auteur van het boek Onze sociale zekerheid: anders en beter. Het hele opzet gaat uit van hoe de sociale zekerheid er moet uitzien, ongeacht op welk niveau (Vlaams of Belgisch) deze geïmplementeerd wordt. Al moeten we natuurlijk vaststellen dat de boel op Belgisch niveau zo vast zit als maar zijn kan, en vele onderdelen van dit plan op de nodige weerstand aan de overkant zullen kunnen rekenen. Dat leerde het (non-)beleid van het afgelopen jaar ons wel, waar de typisch Vlaamse problematiek van de lage participatie van 50-plussers door de plannen van Milquet nog erger gemaakt zou worden door het afschaffen van het doelgroepenbeleid.

Hieronder kan je een beknopte samenvatting bekijken in de video van de persconferentie. Alle details vind je in het volledig uitgeschreven programma.

Kan het absurder dan dit? Een fietsroute die je aanraadt om een straat in te rijden, in een richting verboden voor fietsers. Goed bezig, dacht men ook bij De Gentenaar, die het verhaal overnam van Helga Stevens (N-VA).

Het is een beetje een ongelukkige timing, tijdens de eerste echte campagneweek, maar momenteel bevind ik me op een hotelkamer in Freiburg, Duitsland. Alles was al geboekt (en betaald) toen de liberalen besloten er toch maar de brui aan te geven en de stekker uit de regering te trekken, en aangezien ik nog even moet wachten op het campagnemateriaal en het onderwerp veel te interessant is, kon ik het toch niet laten.