Studies & werk

Potverdorie, dat ik dit nu pas ontdek! Ik heb blijkbaar al een paar ferm interessante lezingen gemist dit jaar, toeme toch.

Voor de geïnteresseerden: het geheel is blijkbaar in de eerste plaats gericht op HoGent-studenten, maar buitenstaanders zijn eveneens van harte welkom. Dat zal voor personeel dan ook wel gelden zeker?

Naar Eva Brems wil ik zeker gaan luisteren binnenkort!

Los van het feit dat het geheel georganiseerd wordt door mijn werkgever vind ik dit best wel een lovenswaardig initiatief dat past in de brede vorming van studenten hoger onderwijs als toekomstige participanten in en bouwers aan de maatschappij, zonder te vervallen in vakidioterie.

Sinds mijn tweede kandidatuur, toen ik op kot ging in Home Vermeylen, heb ik elk jaar, eerst zelfs twee maal per jaar, EHBO-sessies gevolgd. Eerst als preventiestudent in de homes, nadien als EIP-er bij IBCN in de Zuiderpoort. Kennis die ik tot nu toe nog nooit heb moeten gebruiken, gelukkig maar.

Tot vandaag.

Tijdens de test van de eerstejaars werd het zwart voor de ogen van een van de studenten die dan ook van zijn stoel zakte. De collega die toezicht hield in die groep, riep mij erbij.

En daar sta je dan, even aarzelend, "shit, wat moet ik nu?"

OK, eerste stap: proberen wakker maken. Gelukkig reageerde de jongeman vrij snel op een paar tikjes en was hij terug voldoende bij positieven om zijn naam te zeggen. Even rondkijken en hij kon zijn klasgenoot benoemen en wist weer ongeveer waar hij was. So far so good.

Maar wat dan? Zoveel geoefend op poppen, maar die reanimatietechnieken zijn nu niet nodig. Gelukkig maar, uiteraard. Stabiele zijlig? Dat was toch voor mensen die niet bij hun positieven komen maar wel ademden?

Er werd nog een EHBO'er bijgeroepen. Wat tassen onder het slachtoffer zijn benen gestoken en een raam opengezet. Misschien wat cola laten drinken om op krachten te komen? Hij was geen slachtoffer van een ongeval die je nooit mag laten drinken. Hij wist ook te zeggen geen gekende problemen (zoals suikerziekte) te hebben, maar toch, dat kan opkomen en dan weet je nooit of cola wel goed doet.

Dan sta je daar, niet meer weten wat je nog kan doen, stoot je op de grenzen van wat je weet. Gezien er geen dokter kon bereikt worden die ter plaatse kon komen, werd de jongeman met Life-care naar het ziekenhuis gebracht voor een check-up.

Zijn er nog andere zaken die je kan doen voor net-flauwgevallen mensen die terug bij bewustzijn komen?

Het is al erg gekomen, als mijn studenten er mij op wijzen dat er een nieuwe versie van het vrije (gratis) kantoorpakket OpenOffice.org uit is en dat die echt wel een pak beter is dan de vorige. Ik moest met schaamrood op de wangen toegeven dat ik die nog niet geprobeerd had.

Nu, de release was me vorige week niet onopgemerkt voorbijgegaan. Ook ik wou die nieuwe wel eens proberen, maar helaas, door het overdonderende succes hielden de servers bij Sun het voor bekeken. Het was er nadien niet meer van gekomen om dat te installeren. Tot daarnet dus, na die opmerking. Op een drafje de bestandjes binnengehaald, geïnstalleerd en eens vluchtig bekeken.

Het eerste wat me opvalt, is het multipage view in Writer: werk je aan iets dat een boekje moet worden, dan kan je dat meteen ook zo op het scherm zien, met de voorpagina appart, en de volgende pagina's telkens per 2 waarbij je bvb een figuur over twee aangrenzende pagina's kan spreiden. Nice, very nice. Ook het inzooomen is een heel pak verbeterd met die slider, veel handiger dan telkens in het menu te gaan rommelen om een detail aan te passen.

Ferm handig is ook de built-in support voor OfficeOpenXML, het geflopte documentformaat van Microsoft, in voege sinds MS Office 2007, en wellicht tot aan het volgende servicepack van diezelfde Office 2007. Aangezien er tegenwoordig ook al redelijk wat .docx files rondgemaild worden.... (nu ja, je kon die met een plugin voor OOo 2.0 ook wel al openen) Mac users zullen het ook wel appreciëren dat OOo 3.0 gewoon native onder OS X draait zonder te knoeien met X11 of te moeten opteren voor NeoOffice.

Meer nieuwe features staan hier opgelijst. Zeker een aanrader!

Vorige week sprong ik een ferm gat in de lucht: mijn paper, ingediend voor deze conferentie, werd positief bevonden en aanvaard. Woehoew! En aangezien ik blijkbaar de enige was in onze groep, mag ik hem ook nog eens zelf gaan presenteren. Las Vegas, here I come!

Concreet zal ik dus minstens van 10 tot 13 januari in het midden van the strip vertoeven. Ik probeer ook nog een paar daagjes verlof te krijgen om nog ietsje langer te blijven, zodat de verre reis ook voor mezelf nog wat de moeite is ;-) Leuk is ook dat terzelfdertijd daar vlakbij CES 2009 doorgaat: de grootste beurs rond consumentenelektronica ter wereld. Mijn registratie voor de conferentie geeft me ook toegang tot CES, wat natuurlijk ferm goed meegenomen is. Den dezen kijkt er al naar uit!

Natuurlijk wel jammer dat ik niet meer in het normale universiteitssysteem zit en ook zal moeten meehelpen met het toezicht tijdens de examens bij HoGent en dus geen extra week verlof kan nemen daar. Dat is wel balen, een unieke kans anders. Maar die paar dagen zal ik er alleszins ferm van genieten.

Overigens wel raar, die reviews voor die papers kunnen heel ferm uiteenlopen: van "This paper is not well presented and lacks important details to understand the results" over "The paper is reasonably well written" tot "Nicely written, easy to follow paper". Verder zijn de scores eerder positief. Deze week dan ook alle opmerkingen verwerkt, en vandaag uiteindelijk de finale versie ingediend. Dat laatste was nog niet zo simpel: ipv mijn mooie pdf mocht dat LaTeX broncode zijn (of .doc), geen probleem, ware het niet dat ook een DVI nodig was en de figuren in eps moesten staan. Op zich niet zo moeilijk, maar bij het afprinten (nadat het door IEEE verwerkt was) ging het meermaals mis en verdween de tekst op mijn figuren. Eventjes stressen dus, maar alles is in orde gekomen :-)

Zwaar dagje gehad vandaag. Gisteravond nog eens naar de VTK openingsfuif afgezakt, wat lang geleden maar echt wel ferm in orde was. Daardoor was het vanmorgen nog iets moeilijker dan anders om op tijd uit mijn bed te geraken om een labo te begeleiden op de hogeschool. Ging nog wel vrij vlotjes, al was mijn stem nog wel wat zwaarder.

Tegen de middag dan terug afgezakt naar de Zuiderpoort om nog het tweede gedeelte van de workshop UGent - Keio University mee te maken en zelf ook een presentatie te geven. Zenuwachtig en bij de conclusies eventjes de kluts kwijtgeraakt, maar verder wel redelijk in orde. De andere presentaties waren nogal theoretisch, modulaties zijn niet echt mijn specialiteit, maar ook wel ferm interessante zaken zoals datacommunicatie via LED's in het zichtbare spectrum: moduleer je datastroom op een zichtbare frequentie en stuur hiermee een gewone LED van je standaard huisverlichting aan en je kan gegevens overbrengen. Helaas maar goed getest op 14 cm afstand, maar best wel fijn. Met de laatste presentatie die niet echt mijn ding was, begon ik het wel een beetje moeilijk te krijgen, maar ik had erger verwacht.

Daarna met de achtkoppige Japanse delegatie, twee collega's en de grote baas van onze onderzoeksgroep een bezoekje gebracht aan De Acht Zaligheden. Ook hier weer dik in orde. Heel aangename avond gehad, goede sfeer en fijne mensen. Sympathieke mensen, die Japanners. Een ervan had blijkbaar nogal last van de jetlag en viel in slaap, waarop natuurlijk de camera's bovengehaald werden. Hilarisch. Ik denk dat er ginder ook wel een blogpostje aan gewijd zal worden :-) Fijne afsluiter van de week, meer van dat.

Eigenlijk is dat ferm piece of cake tegenwoordig :-) Mijn Option kaartje werd direct herkend, enkel nog een configfile aanpassen om via de commandolijn te kunnen starten en klaar was Kees. Grafisch kan het natuurlijk nog simpeler, door gewoon kppp of Gnome Networkmanager te gebruiken of zo, daar je APN in te geven ("internet.proximus.be" voor proximus-klanten) en je bent vertrokken.

Voor wie problemen heeft, zijn deze en deze guides best interessant. Wie de manuele toer op wilt gaan, kan gerust deze config overnemen, met uiteraard het APN vervangen door "internet.proximus.be" of de respectievelijke APN.

Ik dacht er toch een tijdje mee zoet te zijn, maar zonder (UMTS) voorkennis was de klus geklaard in nog geen kwartiertje. Almost plug and play. De linux-wereld blijft me steeds positiever verbazen.

En nu hetzelfde proberen flikken met dit kaartje op dit systeembordje.

Ik denk dat ik hier eens mee ga experimenteren. Ziet er alleszins ferm interessant uit, met interessante mogelijkheden voor projectjes op het werk. Chique video trouwens:

(RSS-lezers klikken hier)

Voor alle vakken van de lerarenopleiding. /me = ferm content :-)

Op verzoek van Serge een berichtje om te melden dat ik voor virtualisatie overgestapt ben van VMware naar KVM/QEMU en mijn ervaringen daarmee.

De redenen voor de overstap waren tweedelig: enerzijds was dat ik het beu was om met elke kernelupgrade de nieuwe VMware modules te moeten compileren. De tweede reden was echter dat ik mijn desktop geupgraded had naar Ubuntu Hardy (wat overigens heel vlot verliep) en de management console van VMware Server daar niet meer onder werkte waardoor ik mijn virtuele machines (die op de gehackte server draaiden) niet meer kon beheren.

Dan maar de goede raad van een collega opgevolgd: deze guide gevolgd en KVM geïnstalleerd op die server. VMware machines omzetten naar KVM/QEMU is een fluitje van een cent (hint), maar toch werkte de boel niet meteen: KVM/QEMU kent blijkbaar geen SCSI-devices. Geen probleem, de root in de bootloader aanpassen van /dev/sda1 naar /dev/hda1 en we waren vertrokken. KVM/QEMU kan vlotjes overweg met de VMware virtual disk images, zodat ook dat geen probleem was. Conversie was eigenlijk niet nodig, maar toch heb ik de boel omgezet naar het qcow2 formaat.

Alles werkt vlotjes nu: de virtuele machines draaien op de server beneden, terwijl ik deze kan beheren vanop mijn desktop via de virtual machine manager. Helaas is deze GUI nog niet compleet qua functionaliteit, maar ik kan er wel mee doen wat ik moet doen. Alweer een succesvolle omschakeling van een commercieel naar een volledig vrij pakket dus.

Trouwens, nog een fijne anekdote: diezelfde collega draait KVM op zijn desktop (eveneens Ubuntu Hardy) en draait daarin een virtuele machine met Windows XP. Deze laatste doet er amper 3s over om volledig op te starten, wat een pak sneller is dan wanneer deze native op zijn pc draait. Voor de twijfelaars een reden te meer dus om eens te experimenteren met Ubuntu: als je echt nog Windows nodig hebt voor eender welke applicatie, dan draai je het nog beter virtueel :-)

Woensdagavond kreeg ik een berichtje: of ik dringend eens naar een server van mij in de DMZ van het iLab kon kijken of die gehackt was. Ja, prijs natuurlijk. En nog wel door een bijzonder grote stommiteit van mij: een tijdelijke simpele account (met bijhorend simpel wachtwoord) aangemaakt en die achteraf niet verwijderd. Nu ja, simpel, login en wachtwoord waren "yukawa", niet meteen een woordje dat iedereen direct probeert. Een brute force attack zou mij ook verwonderen, aangezien er nog dergelijke logins waren die alfabetisch eerder geprobeerd zouden moeten zijn.

Soit, ferm veel gevloek, onze Taiwanese bezoeker direct buitengekegeld en de boel dichtgegooid. Wat forensics (lang leve logs!) door onze uitstekende sysadmin (*zwaait eens naar Pascal*) toonden aan dat er niet echt schade aangericht is, maar dat de ongenode gast een tooltje gedownloaded had waarmee hij een portscan uitvoerde op de andere pc's in het netwerk. Een scriptkiddie dus. Andere pc's kraken, is hem wellicht niet gelukt door de goede veiligheidsmaatregelen aldaar: de firewall houdt zo goed als alles tegen. Uiteraard wordt alles nog gecontroleerd.

Om het zekere voor het onzekere te nemen moest de pc natuurlijk geherinstalleerd worden, voor mocht onze vriend nog ergens een achterpoortje opengezet hebben voor later. En daar is Ubuntu Linux ferm zalig in: op geen tijd de 7 gig aan data overgezet naar een andere machine, netboot, nog geen tien minuutjes om een verse installatie van Ubuntu server via het netwerk uit te voeren, KVM opnieuw installeren en sleutels heraanmaken (vijf minuutjes werk en ongeveer evenveel commando's), mijn data terugzetten en ik ben weer vertrokken. Slechts een kleine onderbreking dus. Ik mag er niet aan denken dat het een Windows machine was waar ik uren aan mocht herinstalleren. Soit, ik kan weer verder, en uiteraard deze keer niet meer met dergelijke onnozele wachtwoordjes of tijdelijke accounts die actief blijven...