Varia

Image by f-l-e-x via Flickr

Volgende week hebben mijn schatje en ik weer iets te vieren: onze eerste kus ligt dan immers alweer 7 jaar achter ons.  En hoe kunnen we dit beter vieren dan er met ons tweetjes een paar dagen tussenuit te knijpen?  De keuze is deze keer gevallen op Rotterdam, een grote, bruisende stad die bij mij vooral bekend staat om haar vooruitstrevende en gedurfde architectuur.  De Erasmusbrug en het hele project Kop van Zuid zijn ronduit pareltjes!  Ik kijk er al naar uit.  En waar ik ook naar uitkijk, is het hotel.  Geen klassieke toestanden deze keer, maar het H2otel: een hotel op een schip in de Wijnhaven.  Kwestie van de sfeer helemaal op te snuiven.

Ingrediënten:

• Een aantal echte steengoede Milk Inc klassiekers
• Enkele nieuwe nummers
• Een aantal regelrechte 90's dance klassiekers, waarvan enkele live gebracht door 2 Unlimited themselves
• Een stuk of 40 dames van het meisjeskoor Scala
• Goede muzikanten

Goed roeren in een grote kom genre Sportpaleis, overgieten met een ferm sausje verbluffende effecten (blacklights + witte handschoenen, een immense videomuur, vuurwerk, lasers, een uitschuivend brugske,...) en opdienen met heel veel show van een kei van een entertainer.
Resultaat:

Een ferm beestig en onnavolgbaar feestje waarvan je van begin tot einde geniet. Meer van dat! Veel meer! Zes keer het sportpaleis vol dit jaar, met stuk voor stuk enthousiaste gezichten die met een ferm voldane glimlach naar huis terugkeren. Ge moet het maar doen. Op naar volgend jaar!

Zij die het nog steeds moeilijk hebben om (volgens hen "bedenkelijke") "Eurodance" genre Milk Inc onder de noemer "muziek" terug te vinden, blijven natuurlijk beter onder hun steen. Wees verdorie eens fier op wat onze landgenoten voortgebracht hebben, hoe het concept aanslaat en internationale successen geboekt worden. "Trek me uit de Vlaamse klei", zou die andere grote Vlaamse artiest, Raymond van het Groenewoud zeggen. Geef me een keyboard, en maak me blij!

Zoals wellicht vele mensen, heb ik een gratis coupon gekregen ter waarde van 100 € aan reclame via Google AdWords. Omdat ik niet echt de behoefte heb om reclame te maken voor deze website (of andere die ik beheer), schenk ik die weg aan een goed doel. Welk goed doel verdient volgens jullie een steuntje en kan wat extra bezoekers op de website gebruiken? Laat het weten in de commentaren.

Vandaag ging ik nog eens langs het bloedtransfusiecentrum, wat alweer een hele tijd geleden was. Het kwam er gewoon te weinig van. Helaas kreeg ik daar slecht nieuws te horen: door mijn voorval vorig jaar en de oplossing mag ik geen bloed meer geven. Het zou een gevaar zijn voor mezelf (ik ben nu blijkbaar ook een risicogeval bij operaties) en het bloed zou van weinig waarde zijn voor transfusies. Jammer. Bij deze wil ik dan ook graag een warme oproep doen naar mensen die mijn plaats willen innemen: ga aub bloed geven, en red andermans leven.

Deze zomerse dag is niet enkel de dag der moeders, maar eveneens openwervendag. Den bouw, met haar prachtige constructies, heeft mij altijd al wat gefascineerd. Mijn vouwfietsje werd vandaag dan ook eventjes misbruikt als mountainbike om het ruwe terrein van drie Gentse werven te betreden.

Zaterdag, vlak voor ik naar de (bijzonder mooie en aangename) trouw van Joke en Vincent vertrok, gebeurde het onvermijdelijke: mijn GSM viel uit mijn handen, recht op de grond, met een gebroken scherm als gevolg. Het toestel op zich is nog wel bruikbaar (lees: ik kan blindelings de PIN-code ingeven en gebeld worden) maar zonder scherm is zo'n ding niet echt bruikbaar natuurlijk. Heel spijtige zaak, want ik vond die Treo echt wel een fijn en handig toestel. Zeker tegenwoordig, met het internet abonnementje en alle mogelijke mobiele applicaties. Gelukkig heb ik (na wat knoeiwerk) alle data (contacten en agenda) kunnen back-uppen op PC. Voorlopig ben ik nog wel bereikbaar op mijn oude T630, maar dat is niet meteen een toonbeeld van comfort wegens het gebrek aan full keyboard, touchscreen, het beperkt aantal contacten en de eerder rudimentaire agenda.

Sinds vandaag in ons tuintje:

Gisteren was er nog niets van te zien...

Laat dat lentezonnetje maar komen! Lang leve terrasjes! En de BBQ!

Na de voorbije drukke week, was het gisteren tijd voor een echte lazy sunday. Voor mijn verjaardag onze instuif (ondertussen al bijna een half jaar geleden) hadden ik we twee waardebonnen gekregen voor een luxueus ontbijt. Eentje, de Bongo "Ontbijt met Bubbels", hadden we een tijdje geleden al eens gebruikt in Breadpoint, hier in Ledeberg: echt wel een ferm goed ontbijt, heel stijlvol, en met keuze uit 48 soorten thee en cook & boon koffie. De chocomelk die wij daar vroegen kwam bij de uitbater wellicht aan als vloeken in de kerk, maar was niettemin ook overheerlijk. De wentelteefjes waren echt superlekker, en verder ook alles op en aan. Dik in orde.

Maar gisteren was het de beurt aan de Cadeaubox "Ontbijt in Stijl" die we te goed deden in de Pain Perdu, eveneens in Gent. Eveneens een fijne, gezellige bedoening. Een totaal andere stijl dan Breadpoint. Wel overheerlijk versgeperst fruitsap (zoals het hoort in een ontbijthuis die naam waard), "echte" chocolademelk, een glaasje cava (allé, twee glaasjes voor Lynn dus ;-)), bio-choco, perenconfituur, een croissant, bio-tarwebrood en een bordje beleg met oa gerookte zalm, hesp, kaas, tomaat-mozzarella,... Dik in orde.

Om er verder een relax dagje van te maken, trokken we verder de stad in. Een bezoekje aan het Gravensteen? Ah, zo ver zijn we niet geraakt: op de bloemenmarkt op de Kouter was het ferm gezellig, en begonnen onze vingers wat groen te kleuren. Het resultaat: zes viooltjes primula's en drie rozenstruikjes. Na een wandelingetje langs door het Zuidpark zijn we die dan ook meteen gaan planten in ons tuintje. Eerst opgeruimd, bladeren weg, een paar planten waar vorige zomer nauwelijks kleur op kwam eruit, veel steentjes geraapt, de grote struik (en het boompje) wat bijgesnoeid en de nieuwe aanwinsten in volle grond gestopt. Het ligt er meteen een heel stuk properder bij.

En Lynn keek en zag dat het goed was:

Nog een geluk dat ons tuintje niet zo groot is :-)

Af en toe kriebelt het hier wel eens om eens iets aan mijn conditie te doen. Vol goede moed begin ik dan ergens aan (ik begin met Start2run of koop een zwemkaart van 10 beurten) maar meestal eindigen die goede voornemens vrij snel. Ach, een chronisch tijdsgebrek hé ;-)

Nu heb ik mij echter een Nike+ gekocht. Tof dingetje: het bestaat uit een sensor (accelerometer) die je in je schoen stopt (bij Nike+ schoenen althans, bij mij heb ik dat erop gemonteerd) en een draadloos ontvangertje dat je in je iPod (Nano) plugt. Die laatste had ik al eens gekocht op eBay. Als je loopt, worden die bewegingen door de sensor naar de iPod gestuurd, waardoor die je loopgegevens kan bijhouden. Het leuke is echter dat je die gegevens kan doorsturen naar de Nike+ website en zo je loopprestaties kan bijhouden en vergelijken met anderen. Challenges, waarbij een groep lopers een andere uitdaagt, maken het geheel compleet en zorgen voor wat extra groepsdruk. Iets wat ik best wel zou kunnen gebruiken dus.

Simpel, lijkt me, maar helaas niet altijd. Zo moet je de sensor eerst kalibreren, aangezien het ding alleen maar "stappen" meet en iedereen wel een verschillende stapgrootte heeft. Zeker ik met mijn lange benen ;-) Daarvoor moet je een stukje van een gekende afstand lopen. Een atletiekpiste (400m langs de binnenste baan) lijkt hiervoor aangewezen. Alleen is niet elke piste zomaar toegankelijk. Ik heb het vanavond geprobeerd op die van de Blaarmeersen, maar die was gesloten. De rolschaatspiste er recht tegenover leek me ongeveer even groot, misschien nog een restant van een oude looppiste omgebouwd voor skaters of zo. Ik heb het daar dan maar geprobeerd op goed geluk. Nadien zou ik het verschil wel merken tov Google Maps of zo. Op satellietfoto zien beiden er althans ongeveer even groot uit.

Na de kalibratie was het tijd voor een loopstukje als test. Niet te lang, ik ben immers niet (meer) geoefend en stond al behoorlijk in het zweet van het over- en weer fietsen. Gewoon eventjes langs het Keizerspark en de fietsersbrug tot aan de Visserij en terug. Resultaat: 3.04 km in 18:01 min (aka 5:54 min/km) en in mijn geval 366 calorieën verbrand.

Maar daarna komt het interessante maar ook tricky gedeelte: de loopgegevens naar de website sturen. Over die website kan ik kort zijn: ze zuigt harder dan mijn Dyson. Werkt ten eerste al niet in Firefox, how 1999 can you be? Dan maar Opera geïnstalleerd op mijn peeceetje, alwaar ze wel werkt, maar ook dikwijls kuren heeft waarna ik meldingen krijg dat een bepaalde flash-applicatie dol gedraaid is en men mij aanraadt die te beëindigen. Goed bezig... Soit, een account aanmaken lukte dus nog net. Om de gegevens te uploaden, moet je echter iTunes gebruiken. Lap, alleen beschikbaar voor Windows en Mac OS dus. Hoewel er een paar prima alternatieven voor Linux zijn, en het al bij al maar om een simpel xml (tekst) bestandje gaat dat moet opgestuurd worden. Maar daarover later meer.

Dan maar Lynn haar windowsbak erbij gesleurd, iTunes geïnstalleerd, iPod aangekoppeld, waarna het ding de site opent met de default browser (Firefox) en de boel dus weer om zeep is. Beter nog: nu gaat iTunes ervan uit dat alles gesynchroniseerd is en ik die loop dus kwijt ben. Nu, eventjes knoeien met de files op de iPod (en de xml-file van de huidige loop van de "synched" directory terug verplaatsen naar de "latest" directory) gaf me een tweede kans. Maar daarvoor eerst IE als default browser instellen, yuckie. Eens dat gebeurd, kreeg ik mijn loopje te zien, en kon ik inloggen om me die loop toe te eigenen. Joepie. Dan terug naar mijn laptopje met Opera, alwaar die site me doodleuk komt zeggen "you didn't run yet". Kakspel zeg. Soit, op de pc van Lynn in IE de link gevonden en de widget hieronder geplaatst:

Nu, dergelijk omslachtige toeren ga ik geen twee keer uithalen. Zo zot ben ik nu ook weer niet. Eventjes googlen leerde mij dat er onder Linux ook fijne, en betere mogelijkheden zijn. Zo bijvoorbeeld Running Tracker: Dit is een java applicatie (die draait op Windows, Mac en Linux en je niet eens hoeft te installeren) die de file netjes van je iPod haalt, je een mooi grafiekje geeft en je toelaat je loopprestaties te vergelijken. Zie hier: Nog simpeler, is gewoon de xml-file te uploaden naar Runometer.com, zoals hier: Een heel simpele site, heel makkelijk om je gegevens bij te houden en ergens online te gooien. Alleen jammer dat je hierbij het communitygevoel mist (een groepje lopers dat een ander groepje "uitdaagt") alsook de trainingsadviezen ed. Een simpele functie om mensen in groepen te stoppen zou al plezant kunnen zijn daar.

Ik heb zelf ook eens geprobeerd of het mogelijk zou zijn die loopdata op een andere manier op nikeplus.com te krijgen, en dat dan evt in Running Tracker te implementeren (lang leve open source!), maar dat lijkt me niet zo simpel: wireshark toont me slechts één enkel POST-request dat niet meteen op een xml-boeltje lijkt. Vreemd... Met Running Tracker is het overigens wel mogelijk om je loopgegevens van de site te downloaden, maar niet om ze te uploaden. Jammer, heel erg jammer.

Nu ja, ik zal er het lopen alvast niet voor laten (ahum) en hoop hier nog regelmatig een grafisch verslagje te kunnen posten. Zou ik ooit de marathon van New York kunnen uitlopen? Het lijkt me alleszins iets om naar te streven, al zou onze eigenste Gentse Stadsloop of de Ledebergse Jogging ook niet mis zijn natuurlijk :-)

Overigens: de afstand van de iPod scheelt slechts 10 m van wat ik zie op Google Maps. Niet slecht, niet slecht.